କାଳିଆ କି ମନ୍ତ୍ର ଜାଣେ ଗୋ ସଙ୍ଗାତ
କାଳିଆ କି ମନ୍ତ୍ର ଜାଣେ
ଲୁହା ତରବାରି ଶାଣ ଦେଲାପରି
ନ ମାରି ମରମେ ହାଣେ ଗୋ। ।୧।
ଭଲା ମୁଁ ବରତି ଅଇଲି ଗୋ ଦୂତି
ମରିଯାଇଥାନ୍ତି ପ୍ରାଣେ
ଯାହା କଲା ମୋତେ ସେ ଶ୍ୟାମ ନାଗର
ମୁଁ ଜାଣେ ମୋ ମନ ଜାଣେ ଗୋ। ।୨।
ନ ଦେଇଣ ଧନ କିଣେ ସେ ଯୌବନ
ମୋର ମନକୁ ସେ ଜାଣେ
ୟାଙ୍କ ପରି ସଖୀ ପଣେ କି କରିବେ
କାଳିଆ ପରି ସେ ଜଣେ ଗୋ। ।୩।
ଯମୁନା କୂଳରେ କଦମ୍ବ ମୂଳରେ
ବସିଥାଇ ଅନୁକ୍ଷଣେ
ଯମୁନା କୂଳକୁ ପାଣି ପାଇଁ ଗଲେ
ପଣତ ଧରିଣ ଟାଣେ ଗୋ। ।୪।
ଶ୍ରୀ ନନ୍ଦ ନନ୍ଦନ ସେ ବଂଶୀ ବଦନ
ମନରୁ ନଯାଏ କ୍ଷଣେ
କାଳିଆ ଚରଣେ ଚିତ୍ତ ମୋର ରହୁ
ଦୀନ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଭଣେ ଗୋ। ।୫।
-୦-
ଏହି କବିତାଟି ଅଭିମନ୍ୟୁ ସ୍ମୃତି ସଂସଦ, ଭୁବନେଶ୍ୱର ପକ୍ଷରୁ ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ‘ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ଗୀତି କବିତା’ ପୁସ୍ତକରୁ ସଂଗୃହୀତ।
