୰ କିଶୋରୀ ଚରଣ ଦାସ

ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀ ସହିତ ଜଣେ ବଳିଷ୍ଠ ସାହିତ୍ୟିକ ଭାବେ କିଶୋରୀ ଚରଣ ଦାଶ(୧୯୨୪-୨୦୦୪)ଙ୍କ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଅଜସ୍ର ପାଠକୀୟ ସ୍ବୀକୃତି ଲାଭ କରିଛି। ଉଭୟ ଓଡ଼ିଆ ଏବଂ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଶ୍ରୀ ଦାଶ ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରିବା ସହିତ ଜଣେ ଅନୁବାଦକ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ କରିଥିଲେ।

ସରଳ ଓ ସାବଲୀଳ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଶ୍ରୀ ଦାଶଙ୍କର ସମସ୍ତ ଲେଖାରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବନଶୈଳୀ ସହିତ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ଅନୁଭୂତି ଓ ରୋମାଞ୍ଚ ଭରି ରହିଛି। ମନୋବୈଜ୍ଞାନିକ ଓ ସୁକ୍ଷ୍ମାତିସୁକ୍ଷ୍ମ ବିଶ୍ଳେଷଣ ହେଉଛି ତାଙ୍କ ଗଳ୍ପର ଅନନ୍ୟ ଶୈଳୀ। ତାଙ୍କ ଗଳ୍ପରେ ମଣିଷ ମନର ନିସଙ୍ଗତା, ଅସହାୟତା ଓ ଦୋଷ ଦୁର୍ବଳତାର ଚିତ୍ର ସହିତ କ୍ଳିଷ୍ଟ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ସମାଜ ତଥା ଉତ୍ତରଣମୁଖୀ ନିଃସଙ୍ଗତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।

କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡ଼େମୀ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଅନେକ ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାରରେ ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କୃତି ମଧ୍ୟରେ ‘ଠାକୁର ଘର’, ‘ଭଙ୍ଗା ଖେଳଣା’, ‘ଲକ୍ଷ ବିହଙ୍ଗ’, ‘ଘର ବାହୁଡ଼ା’ ଓ ‘ମଣିହରା’ ଆଦି କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସଙ୍କଳନ, ‘ମିନି କାମନା’ କବିତା ସଙ୍କଳନ, ‘ଲେଖକର ସଂସାର’, ‘ଲେଖକର ଦୁଃଖ’-ପ୍ରବନ୍ଧ ସଙ୍କଳନ ଏବଂ ‘ସାତୋଟି ଦିନର ସତୀ’, ‘ସକଳ ସନ୍ତାନ’, ‘ନେତା ଓ ନେତ୍ରମଣି’, ‘ଶେଷ ଅଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଦୃଶ୍ୟ’-ଉପନ୍ୟାସ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ।