ମାତୃଭାଷା ମାତୃସମା, ଏହା ତଥ୍ୟ ମଣି ସେବ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭରେ ଦିବସ ରଜନୀ। କେତେ ଥାକ-ସ୍ନେହମୟୀ ଜନନୀ ତୁମ୍ଭର, ବାଲ୍ୟେ ଶିଖାଇଲେ ପାଞ୍ଚି ତୁମ୍ଭର ମଙ୍ଗଳ। ସେହି..

ପର ମୂଲ ଖଟି ଖଟି ଗୋକୁଳିଟି ରାତିକୁ ଫେରେ ଅରଜନଯାକ ଭାତକୁ ନଅଣ୍ଟ, ଚାଉଳ ସେରେ। ବୁଲି ବାରବାଡ଼ି ବୁଢ଼ୀକାଳେ, ଖୁଡ଼ି ଖୋଜନ୍ତି ଶାଗ କାନିସିରି କଣ୍ଟା..

ଶୁଣ ହୋ ବଇସୁତ ମନୁ ବଦୟନ୍ତି ଅଗସ୍ତି ବିଦୁର ମଲାର ହୋଇଲା ବରଷକ ସଂଗତି ।୧। ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ର ଯେ ଅଟଇ ସେ ଦିନର ନାଗ ନାମରେ..

କେହି ଛୁଇଁନାହୁଁ କାହାକୁ, ପଦେ ବି କଥା କହିନାହୁଁ କେହି, କିଏ ସେ ପରତେ ଯିବ ଯେ ଏପରି ସାରା ରାତି ଗଲା ପାହି? ଆଗରୁ ତମକୁ..

ଆଣ ତବ କର ସଖି, ଧରେ ମୁଁ ନିବିଡ଼େ ଚାଲିବା ସରଣୀ ଖୋଜି, ଏ ସଂସାର ଭିଡ଼େ, ଜୀବନ-ସଂଗ୍ରାମ କାଟି। ମିଥ୍ୟା, ବ୍ୟଭିଚାର, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଲାଞ୍ଛନା, ଦୁଃଖ,..

(ରାଗ-ପଞ୍ଚମ ବରାଡ଼ି) ବିଚାରଇ ମାଳ ଯମକରେ କବି ମନେ ବୁଲେ ରାମ-ରାମ ରାମନେତ୍ରୀ ଘେନି ବନେ ଯେ। ବୃଷଭାନୁ ଭାନୁ ଭାନୁ ପ୍ରଭା ତାପ ନାହିଁ। ବୃତ..

(୧) ପ୍ରଦୀପ ନିରଳସ ଏକ ନୀରଭ ଭାବୁକ ସରି ସନ୍ଧ୍ୟାର ଏହି ସ୍ତିମିତ ପ୍ରଦୀପ ଚାହେଁ କ୍ଷିପ୍ର ମାନସେ ଚିନ୍ତା ହଜିଲା ପରି ସମୀରଣେ ଶିଖା ଶୂନ୍ୟେ..

‘ରୁନୁ! ଗାନ୍ ଶିଖିବେ ଏସ’- ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲି, ରୁନୁ ଫେର୍ କେବେଠୁଁ ଗୀତ ଶିଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା?- ମାଷ୍ଟରର ଗଳା ଶୁଣିପାରି ବୋଧହୁଏ ରୁନୁ ଆସି ଛିଡ଼ାହେଲା..

କେ ତୁହି ବାଟୋଇ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଛିଡ଼ା ଶ୍ରାନ୍ତେ କାତରେ ପ୍ରାନ୍ତରେ, ନିବିଡ଼ ଦୁରୀଶା ମାୟା ମରୀଚିକା ଭୁଲାଇ ବଥାଏ ଅନ୍ତରେ। ହେବ ହେବ ଶେଷ ଦୀର୍ଘ..

(୧) ଶିଳାଗୃହ ଅନ୍ଧକାରବାସୀ ମୁଁ, ଜନନୀ ଧରଣୀ, ନଥିଲି ଜାଣି, ଅଛି ଲୋ ତୋ ପୂରେ ଏମନ୍ତ ରୂପର ଲୀଳା; ନ ବାହୁଁ ତରଣୀ ଆଜି ଏ..

(ରାଗ-ତୋଡ଼ି ପରଜ) ଗଲାଣି ତ ଗଲ କଥାରେ ସଙ୍ଗାତ। ଗୁପତେ ସିନା ମୁଁ ତୋତେ ପଚାରିଲି ବଳିପଡ଼ିବାରୁ ବ୍ୟଥା॥ ଗଙ୍ଗାରୁ ବିଷଦ ଗଭୀର ତୋ ହୃଦ ଗଣ୍ଠିଧନ..

ତୁ ପରା ବୋଲାଉ ଉତ୍କଳ ସନ୍ତାନ ତେବେ କିମ୍ପା ଏତେ ଭୀରୁ? ତୋହର ଜନନୀ ରୋଦନ କରିଲେ କହିବାକୁ କିମ୍ପା ଡରୁ । ୧। ତୋ ପୂର୍ବପୁରୁଷେ..

ଯା’ ଯା’ରେ ଜୀବପକ୍ଷୀ ଉଡ଼ିଯା’ ଉଡ଼ିଯା’ ହାଉଲେ, ହାଉଲେ ନୁହେଁ ଡେଣା ତେନ୍ତାରୀ ଉଡ଼ିଯା’। କାହିଁ ଦୂର ଆକାଶରେ ଆଲୁଅ ନଥିବା ଦୂର ଆକାଶରେ ଆଖି ପାଉନି..

(୧) ଶୁଣ ହେ ମଣିଷ ଭାଇ! ଝୁରି ସରିବାକୁ ବୁଡ଼ି ମରିବାକୁ ମଣିଷ ଜନମି ନାହିଁ। ଶତ ହତାଶ୍ୱାସେ ସାରିବ ସଂସାର ନିରାଶେ ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧାରେ, ଚିର..

ଦେଖ ବିଶ୍ୱ ଆସ ଆହ୍ୱାନେ ଦ୍ୱାରେ ରୁଦ୍ର ଗମ୍ଭୀର ବିଶାଳ ମୂର୍ତ୍ତି! ଉଠ ହେ ଉତ୍କଳ ଉଠ ହେ ଉତ୍କଳ ଜାଗୁ ଜୀବନେ ନବୀନସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି! ବାଜେ ଘନ..

-: ମାଗୁଣି :- ମାଗୁଣି ମୋହର ଅନ୍ତ ହେଉ ଆଜି ଶାନ୍ତ ଚରଣ ତଳରେ, ଶ୍ରାନ୍ତ ଅନ୍ତର ଶାନ୍ତି ଲଭୁ ମୋ ନବୀନ କରମ ବଳରେ କରମ..