୰ ଗୋବିନ୍ଦ ତ୍ରିପାଠୀ

ଗୋବିନ୍ଦ ତ୍ରିପାଠୀ(୧୮୯୯-୧୯୬୨) ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରବନ୍ଧ ସାହିତ୍ୟରେ ଏକ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ। ଅଳ୍ପ କିଛି ଉପନ୍ୟାସ ଏବଂ ନାଟକ ଲେଖିଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟ ଉପରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଲିଖିତ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ସେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଓଡ଼ିଆ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ବାଭିମାନର ଚିତ୍ର ବେଶ୍‌ ବଳିଷ୍ଠ ରୁପରେ ପର୍ଯ୍ୟବେଶିତ।

ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଚିନ୍ତାର ଉନ୍ମେଶ ଘଟିବା ସହିତ ପାଠକଙ୍କୁ ନୂଆ ଭାବନା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଇଛି। ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକର ବ୍ୟାପ୍ତି, ବୈଚିତ୍ର୍ୟ ଓ ଗଭୀରତା ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରାବନ୍ଧିକଭାବେ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲା।

ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଜୀବନ ଓ ସାହିତ୍ୟ ସମେତ ଜାତୀୟତାର ଭାବନା ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଥିଲା। ସେ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରବନ୍ଧ ସାହିତ୍ୟ ଇତିହାସରେ ଏକ ଅଭିନବ ରୀତି ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରି ନିଜପାଇଁ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଯାଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରବନ୍ଧ ସଙ୍କଳନ ମଧ୍ୟରେ ‘ଗୋବିନ୍ଦ ତ୍ରିପାଠୀ ରଚନାବଳୀ’, ‘ଗୋବିନ୍ଦ ତ୍ରିପାଠୀ ପ୍ରବନ୍ଧାବଳୀ’, ଉପନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟରେ ‘ପ୍ରମାଦ’, ‘ମାୟାବୀ’, ‘ଗୁଇନ୍ଦା ଗଦାଧର’ ଓ ‘ଚତୁର ଗଦାଧର’ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ।