ନବ ପ୍ରତିଭା

ମନେପଡ଼େ
|- ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ପୁର, ଅଭଣା,ବାଲେଶ୍ୱର
ରଫ୍ ଖାତା
|- ମନ୍ମଥ କୁମାର ଦଳେଇ, କଣିହା, ତାଳଚେର, ଓଡ଼ିଶା
ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ମିମିର ସାହିତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା
 |- ବାମାଚରଣ ମିତ୍ର
 
 
ତା: ଜୁଲାଇ ୩, ୨୦୧୨  
ମୂଳ ପୃଷ୍ଠାସ୍ମରଣୀୟ ଲେଖାଗଳ୍ପ
 

ଜୀବନବାବୁଙ୍କ ମନରେ ଭାରି କଷ୍ଟ୤ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ସନ୍ତାନ, କନ୍ୟା ମିମି ହୋଇଛି ଭାରି ବୋକା୤ ପଢ଼ାରେ ତା’ର ମନ ନାହିଁ, ବହି ଧରି ବସିଲେ ଢୁଳାଏ୤ କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ ବୋକାଙ୍କ ଭଳି ଚାହିଁ ରହିଥାଏ୤

ଅଧଘଣ୍ଟାଏ ଧରି ବକର ବକର ହୋଇ ଜୀବନବାବୁ ପ୍ରାଣପଣେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି ବୁଝାଇବାକୁ- ‘ଏ ହୃଦୟ ମୋର ଢାଳିଦେଲି ଆଜି ତୁମରି ପାଦେ ହେ ନାଥ୤’ ମିମି ପାଟିଟାକୁ ମେଲାକରି ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଖିରେ ସବୁ ଯେମିତି ଗିଳିଯାଉଛି, ସବୁ ଯେମିତି ବୁଝି ପକାଇଛି ଏମିତି ଭାବରେ ଚାହିଁ ରହିଛି୤ ମଝିରେ ମଝିରେ ତା’ର କୁଞ୍ଚୁକୁଞ୍ଚିଆ ବାଳଗୁଡ଼ିକ ପବନରେ ଉଡ଼ିଆସି ଆଖି ଉପରେ ପଡ଼ିବାରୁ ମିମି ବିରକ୍ତ ହୋଇ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରକୁ ଠେଲିଦେଇ ପୁଣି ସେମିତି ଚାହିଁ ରହୁଛି, ସତେ ଯେପରି ବାଳଗୁଡ଼ିକ ତା’ର ବୁଝିବାରେ ବ୍ୟାଘାତ ଜନ୍ମାଇବାରୁ ସେ ଭାରି ବିରକ୍ତ୤ ମିମିର ଭାବ ଦେଖି ଜୀବନବାବୁ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହରେ ବୁଝାଇ ଚାଲିଛନ୍ତି୤ କିଛି ସମୟ ପରେ ମିମିର ବିସ୍ଫାରିତ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଖି ଯୋଡ଼ିକ କ୍ରମେ ଛୋଟ ହୋଇଆସିଲା୤ ପ୍ରାଣପଣେ ସେ ଉପର ପତାକୁ ଟେକି ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଚି୤ ଘଣ୍ଟାଏ ଧରି ଉକ୍ତ ପଙ୍କ୍ତିଟିକୁ ବୁଝାଇବା ପରେ ଜୀବନବାବୁ ମନରେ ସନ୍ତୋଷ ଲାଭ କଲେ ଯେ, ମିମିକୁ ତାହାର ସରଳାର୍ଥ ଓ ଭାବାର୍ଥ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରାଇ ପାରିଛନ୍ତି୤ ସନ୍ତୋଷ ର ହସ ହସି ସେ ଏଥର ପଚାରିଲେ ବୁଝିଲୁ ମା’?

ମିମି ପୁଣିଥରେ ମୁଣ୍ଡବାଳ ଟେକିଦେଇ ବାଁ ଆଡ଼ୁ ଡାହାଣକୁ ମୁଣ୍ଡକୁ ଯଥାସମ୍ଭବ ନୁଆଇଁ ମୁହଁରେ ହସ ଫୁଟାଇ ଜଣାଇଲା ଯେ, ସେ ସବୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିପାରିଚି; କିନ୍ତୁ ଆଖିରେ ତା’ର ଭୟ ଫୁଟି ଉଠିଲା୤ ଘୁମନ୍ତ ଆଖି ଯୋଡ଼ିକ ଭୟରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ହୋଇଗଲା୤

ଜୀବନବାବୁ ରାଗିଯାଇ କହିଲେ, ‘ବୁଝିଚୁ ତ ବୋକାଙ୍କ ଭଳି ଚାହିଁ ରହିଚୁ କିଆଁ ? ବୁଝା କଅଣ ବୁଝିଲୁ, ବୁଝା !’
ମିମି ଦୁଇ ଚାରି ଢୋକ ଛେପ ଗିଳି ଆରମ୍ଭ କଲା, ‘ନାଥ ବୋଇଲେ ସ୍ବାମୀ କି ଭଗବାନ୍‌, ଯିଏ ଆମକୁ ସୁରୁଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି୤ ସିଏ ଭାରି ଭଲ ଲୋକ, କାହାରିକୁ କିଛି କହନ୍ତି ନାହିଁ, କାହାରି ଉପରେ ରାଗନ୍ତି ନାହିଁ, ଭା-ଆ-ଆ-ରି ଭଲ ଲୋକ ଜଣେ୤’

‘ଛେନାଟା ବୁଝିଚୁ, ବଦମାସ୍‌ କାହାଁକା୤ ଘଣ୍ଟାଏ ଧରି ବକର ବକର ହେଲି୤ ଶେଷରେ କହିଲୁ ଭଗବାନ୍‌ ଜଣେ ଭଲ ଲୋକ୤ ସୃଷ୍ଟି ମୁହଁରେ ପଶୁ ନାହିଁ, କହୁଛି ‘ସୁରୁଷ୍ଟି୤’ ଆହୁରି ପିଲା ହୋଇଯା’ମ ! ଆଠ ବର୍ଷର ଝୁଅ ହେଲାଣି, ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀରେ ବର୍ଷେ ଫେଲ୍‌ ହେଲାଣି… ଲାଜ ନାହିଁ ଟିକେ…୤’

ମିମି ଭୟରେ ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଇ କହିଲା, ‘ନା, ନା, ଭଗବାନ୍‌ ଜଣେ… ଭଗବାନ ଜଣେ…୤’
‘କଅଣ ଭଗବାନ୍‌ ?’ ଜୀବନବାବୁ ସଗର୍ଜନେ ପଚାରିଲେ୤ ଦୋହରାଇ ତେହେରାଇ ମନେ ମନେ ନିଜକୁ ପଚାରିଲା, ଭଗବାନ୍‌ କଅଣ ? ବାପା କଅଣ କହିଲେଟି ? ଭଗବାନ୍‌ କଅଣ ? ଏହି ସମୟରେ ମିମିର ଗେଲବସର ଝୁଅ ଶଙ୍କି ଦୌଡ଼ି ଆସି ମିମିର କୋଳକୁ ଚଢ଼ିଯାଇ କହିଲା- ମ୍ୟାଉଁ, ମ୍ୟାଉଁ୤

ମିମିର ପାଟିରେ ପଶିଗଲା, ଭଗବାନ୍‌ ଜଣେ ମ୍ୟାଉଁ୤
ଜୀବନବାବୁଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଜାତ ହେଲା୤ ସେ ଶଙ୍କିର ବେକକୁ ଧରି ଛାଟିଦେଇ, ରୋଷେଇଶାଳ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ପାଟିକରି କହିଲେ, ‘ପଚାଶ ଥର କହିଲିଣି ଯେ ଘରେ ବିରାଡ଼ି ଫିରାଡ଼ି ରଖନା, ପଢ଼ାରେ ଗୋଳମାଳ ହବ… ଦିନରାତି ସେଇ ବିରାଡ଼ି ସାଙ୍ଗରେ ଖେଳ୤ ଇସ୍କୁଲରୁ ଆସି ଘରେ ପାଦ ଦେବା ମାତ୍ରକେ ବହିପତ୍ର ଫୋପାଡ଼ିଦେଇ ଆଗେ ଖୋଜାହେବ ଶଙ୍କି କାହିଁ୤ ହ୍ୟାପ୍‌, ମାତୃ ଗୁଣେ ଦୁହିତା ହୋଇଚି ! ମଲୁ ନାହିଁ, ଦେଖିଲୁ ଶଶଧର ବାବୁଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ, କେମିତି ପାଟି କରି ପଢ଼ୁଚି୤ ଦେଖିଲୁ ଲିଙ୍ଗରାଜ ବାବୁଙ୍କ ଝିଅକୁ, କେମିତି କ୍ଲାସ୍‌ରେ ପ୍ରଥମ ହେଉଚି୤ ମୋରି କପାଳକୁ ତୁ ଆସିଲୁ୤ ଏ ବଂଶରେ କେହି ଗୋଟାଏ ହେବେ ନାହିଁ, କେହି ଗୋଟାଏ ନାଁ ରଖିବେ ନାହିଁ୤ କପାଳ, କପାଳ ! ହ୍ୟାପ୍‌, ଆଉ ପରୀକ୍ଷାରେ ଖାତା ସବୁ ଡଙ୍ଗା କରି ଭସେଇ ଦେଇ ଚାଲିଆସିଲା୤ ମଲୁ ନାହିଁ ଯା’ ତୁ…୤’

ଗତ କ୍ଲାସ୍‌ ଉଠା ପରୀକ୍ଷାରେ ପରୀକ୍ଷା ଦେବାକୁ ମିମି ସ୍କୁଲ୍‌ରେ ବସିଚି, ଏହି ସମୟରେ ଘୋର ବର୍ଷା ହେଲା୤ ପାଣି ଇସ୍କୁଲର ବାରନ୍ଦା ଟପି ଘରର ଦୁଆରମୁହଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଆସିଲା୤ ମିମିର ମନ ଆଉ ଠିକ୍‌ ରହିଲା ନାହିଁ୤ ପରୀକ୍ଷା ଦେଉଚି ସେ, ଏକଥା ଏକଦମ୍‌ ଭୁଲିଗଲା୤ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପରୀକ୍ଷା ଘରୁ ବାହାରି ଚାଲିଆସିଲା୤ ପରୀକ୍ଷା ଖାତା ପତର ପତର କରି ଚିରି ଡଙ୍ଗା କରି ଭସେଇ ଦେଲା୤ ଡଙ୍ଗାଗୁଡ଼ିକ ଥରିଥରି ଭାସିଗଲେ୤ ମିମି ମହା ତୃପ୍ତିର ସହିତ ଡଙ୍ଗାଗୁଡ଼ିକୁ ଚାହିଁ ବର୍ଷାରେ ଭିଜି ଘରକୁ ଫେରିଆସିଲା୤ ଘରକୁ ଆସି ତା’ର ମନେପଡ଼ିଲା ବାପାଙ୍କ କଥା୤ ବାପାଙ୍କ ଭୟରେ ତା’ର ଜର ଆସିଲା୤ ସେ ଜର ଛାଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ଅନେକ ଦିନ୤ ମିମି ସେଥର ଫେଲ୍‌ ହେଲା ସତ; କିନ୍ତୁ ତା’ର ଜର ଯୋଗୁଁ ସେଥିରେ ତ୍ରାହି ପାଇଗଲା୤ ପରେ ଜୀବନବାବୁ ସବୁ ଜାଣିପାରି ଭାରି ରାଗିଯାଇ ବାଡ଼େଇଥିଲେ୤ ଆଜି ସେଇକଥା ମନେ ପଡ଼ିଯିବାରୁ ତାଙ୍କର ରାଗ ଦ୍ବିଗୁଣିତ ହେଲା୤ ଠାଏ କରି ଗୋଟିଏ ଚଟକଣି ଲଗେଇ ଦେଇ ସେ କହିଲେ, ‘ତୁ ନ ବୁଝାଇଲେ ତୋତେ ଛାଡ଼ୁନାହିଁ ମୁଁ୤ ଯେତେ ରାତି ହଉ୤ ଆଜି ତୋ’ର ଦିନେ କି ମୋର ଦିନେ୤ ଖାଇବା ଆଜି ବନ୍ଦ୤ ବୁଝା, ବୁଝା, ବୁଝାମ, କାନ୍ଦଣା ଥାଉ୤’

ରୋଷେଇଶାଳୁ ପାଟି ଶୁଭିଲା, ‘ତୁମେ ଝୁଅକୁ ପାଠ ପଢ଼େଇବ ନାହିଁ ଆଉ୤ ଯେତେବେଳେ ପଢ଼େଇ ବସିଲ ମାଡ଼ ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ୤ ଆମେ କଅଣ ଝୁଅକୁ ଖାଇବାକୁ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଦେଉଚୁ ଯେ ତା’ଠୁଁ ଏତେ ଆଶା କରିବା ? ପଢ଼େଇ ତ ଜାଣ ନାହିଁ…୤’

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ବାମାଚରଣ ମିତ୍ର
ବାମାଚରଣ ମିତ୍ର
ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଜଣେ ଖ୍ୟାତନାମା ଲେଖକ ଭାବେ ବାମାଚରଣ ମିତ୍ର(୧୯୧୫-୧୯୭୫)ବେଶ୍‌ ପରିଚିତ୤ ଜଣେ ଲେଖକ, ଔପନ୍ୟାସିକ ଓ ସମାଲୋଚକ ଭାବେ ଶ୍ରୀ ମିତ୍ରଙ୍କ ଅନେକ ପୁସ୍ତକ ଯଥେଷ୍ଟ ପାଠକୀୟ ସ୍ବୀକୃତି ହାସଲ କରିଛି୤ ତାଙ୍କର ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥ ନରଛଞ୍ଚାଣ, ପରାଗ, ସ୍ବପ୍ନସିଦ୍ଧି, ପାଷାଣର ପ୍ରାଣ ସହିତ ଏଣୁଶ୍ଚ ତେଣୁଶ୍ଚ ଓ ମିତ୍ରକଳ୍ପ ଆଦି ରମ୍ୟ ରଚନା ଏବଂ ଜୀବନ ଓ କଳା ନାମରେ ଏକ ସମାଲୋଚନା ଗ୍ରନ୍ଥ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ୤ ରମ୍ୟରଚନା ପାଇଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ହାସଲ କରିଥିଲେ୤
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୦ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ପାଟଯୋଷୀ |  ଜୁଲାଇ ୯, ୨୦୧୨ - ୧:୪୧ ଅପରାହ୍ନ

    ଧନ୍ୟବାଦ ,ପ୍ରଥମ ଥର ଶିଖିଲି

  • ୨. rasmi |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୭, ୨୦୧୨ - ୧୨:୩୩ ଅପରାହ୍ନ

    ei gapaku aneka thara padhichchi. jetebrle bi padhe mo pilaa dina mane padijaae.
    susahitikya Bsma charana Mitraankara ehaa eka anabadya rachanaa

  • ୩. ଶଶୀ କାନ୍ତ ତ୍ରିପାଠୀ, ଭୁବନେସ୍ବର୍ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୧, ୨୦୧୫ - ୯:୫୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ମୁ ଏଥିରେ ଥିବା ଗଣିତଟିର ଉତର କରି ପାରିଛି

  • ୪. ଆଦ୍ୟାଶା, Stuttgart,Germany |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୧୯, ୨୦୧୬ - ୧୨:୩୭ ଅପରାହ୍ନ

    ଏ ପୁରୁଣା ଗଲ୍ପ ମାନଙ୍କୁ ସଜିବ କରିବା ପାଇଁ ଧନ୍ୟବାଦ୍ l

  • ୫. sthitapragyan rout, cuttack ,odisha |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୧୪, ୨୦୧୬ - ୯:୨୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    i have learnt many things from this story.

  • ୬. ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚାନ୍ଦ୍, ଭୁବନେଶ୍ବର |  ଜୁନ୍ ୬, ୨୦୧୮ - ୫:୩୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଗଳ୍ପ । ପଢି ଖୁସି ହେଲି।

  • ୭. Santosh Kumar Mohapatra, Jagiapada ,Sholapur, Athagarh |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧, ୨୦୧୮ - ୧:୪୧ ଅପରାହ୍ନ

    କି ସୁନ୍ଦର ଗପ। ଯେତେଥର ପଢିଲେ ବି ସବୁବେଳେ ସୁନ୍ଦର ଲାଗେ। ଏ ଗପଟି ମୋତେ ମୋ ସନଭଉଣୀ କଥା ମନେ ପକେଇ ଦିଏ। ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ.କମ କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଯାହା ପାଇଁ ଆଜିର ସମୟରେ ଏ ଗପ ପଢିବାକୁ ସହାୟ ହେଇପାରିଛି

  • ୮. Pratik Dash, Munich, Germany |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୯, ୨୦୧୮ - ୫:୨୪ ଅପରାହ୍ନ

    ଏ ଗଳ୍ପଟିକୁ ଯୋଗାଇଥିବାରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ। ଏହା ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍କୁଲ ବେଳର ବିଗତ ଦିନଗୁଡିକର ସ୍ମୃତି ପୁନର୍ବାର ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠିଛି। ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଆଜି କାଲି ସମାଜରୁ ଲୁପ୍ତ ହୋଇଯାଉଥିବା ଯୌଥ ପରିବାରଵର୍ଗ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ନିଵିଡତାକୁ ଏହା ସ୍ମରଣ କରାଇ ଦେଉଛି।

  • ୯. ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ନାୟକ, ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୧, ୨୦୧୮ - ୬:୫୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସ୍କୁଲ ବେଳର ଗପଟି ପଢ଼ି ଖୁସି ଲାଗିଲା..
    ମୋର ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ – ଅନ୍ୟ ଲେଖକଙ୍କର ଲେଖା ଆମେ ପୋଷ୍ଟିଂ କରିପାରିବୁ କି?

  • ୧୦. Shelly Pal, Bhubaneswar |  ଜାନୁଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୯ - ୮:୪୬ ଅପରାହ୍ନ

    This story mesmerises my school days.. I miss those days. After a long time,I read it and I loved it a lot.

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤