ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ସର୍ବମୋଟ ମତଦାନ: ୧୮୧୬ Back to Vote Screen

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ଭଗବତୀ ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
କମଳା ଶତପଥି
ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
ପଣ୍ଡିତ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ମିଶ୍ର
କେ.ଶ୍ୟାମବାବୁ ଦୋରା
ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଜେନା

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ମାଣିକରୁ ମାରିୟମ୍‌
 |- ସନତ୍‌ ରାୟ
 
 
ତା: ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୨୭, ୨୦୧୨  
 

ଅଠାନବେ ମସିହାର
କେଉଁ ଏକ ପଉଷ କାଳର ଭିଜା ଶୀତୁଆ ସଞ୍ଜରେ
ଭେଟିଥିଲି ତାକୁ,
ଇବ୍‌ ନଈ ଆରପାରି ବନ୍ଧପାଲି ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ
ଶାଳବଣ ଉହାଡ଼ରେ ବାଣ୍ଟି ଚାଲିଥିଲା
ଦନା ଦନା ହାଣ୍ଡିଆ, ମହୁଲି୤

ଆଠହାତି କସ୍ତା ଖଣ୍ଡିକରେ
ଦେହ ତାର ଅଧା ଅନାବୃତ୍ତ
କଙ୍ଗାରୁ ଶାବକ ପରି
କାଖତଳେ ଲଟ୍‌କି ରହିଥିଲା ତା’ ବର୍ଷକର ଛୁଆ
ଜୁଳୁଜୁଳୁ ରହିଥିଲା ଚାହିଁ୤

ପଚାରି ବୁଝିଲି-
ନାଁ ତାର ମାରିୟମ୍‌ ଲାକ୍ରା,
ପାଞ୍ଚଟି ସନ୍ତାନ ତାର
ବନ୍ଦ ହେବାପରେ ସିମେଣ୍ଟ କାରଖାନା
ସ୍ବାମୀ ତା’ର ହେଇଚି ବେକାର
ମଦରନ୍ଧା ବେଉସାରେ
ଦୁଃଖ କଷ୍ଟେ ଚଳାଏ ସଂସାର୤

ଆଜି ତାର କଚ୍ଚେବାର
ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ରୁ କେଉଁ ବାବୁ ଆସି
ସାତଦିନ ହେଲା ଦେଇଯାଇଛନ୍ତି ଟଙ୍କା ଦି’ହଜାର
ଯୋଗାଇ ଦେବାକୁ ମଦ
ଯାହାର ବା ଯେତେ ପ୍ରୟୋଜନ,
ପରଦିନ ସକାଳୁ ଯେ ଭୋଟ୍‌ ଗ୍ରହଣ୤

ବୁଝିହେଲା ନାହିଁ,
ଇଏ ମାରିୟମ୍‌ ଲାକ୍ରା, ନା ମାଣିକ ଗୌଡ଼ୁଣୀ୤
ବିଚରା ଦହିବାଲୀ କ’ଣ ବା
ବୁଝିଥିଲା ଗଜପତିର ଫିକର
କଳା ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି
ଯାଉଥିବା ଦୁଇ ଅଶୁଆର ସତରେ କାଳିଆ ବଳିଆ
ନା ସୁନାମୁଦି ଆଣିଥିବା
କପଟୀ ରାଜାର ବଶମ୍ବଦ ପାଇକ ?

ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦ୍ବାହି ଦେଇ
କ୍ଷତାକ୍ତ ଓ ରଣନିବୃତ୍ତ ପାଇକ କୁଳକୁ
ପରାସ୍ତ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
କେଉଁ ସ୍ବାର୍ଥରେ ବା କରୁଥିଲେ
କାଞ୍ଚି ଅଭିଯାନ, ବୁଝିଥିଲା କି ମାଣିକ ?
ନା ଏବେ ବି ବୁଝିପାରୁଚି ମାରିୟମ୍‌ ?

ବାସ୍‌ ଗୋଟେ ରତ୍ନମୁଦିରେ କି ନୋଟ୍‌ ବିଡ଼ାକରେ
ଏମାନେ ତ ଚିର ପ୍ରତାରିତା,
କ୍ଷମତା ଓ ବିଳାସର ସହଜପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ
ଶାସକ ତ ଲୋଡ଼ୁଥାଏ
ମାଣିକ ଓ ମାରିୟମ୍‌ର ଦୈନ୍ୟ, ସରଳତା୤

ତେବେ କାହାକୁ କହିବା ଇତିହାସ ?
ବଦଳିଯାଇଚି କି ଆକାଶର ରଙ୍ଗ ?
ସ୍ଥିର ହେଲାଣି କି ଏଯାଏଁ ଟଳମଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ?
କେବଳ ଦହିର ନାଁ ହେଉଚି ମଦ୍ୟ,
ମାଣିକପାଟଣାର ନାଁ ହେଇପାରେ
ମାରିୟମ୍‌ ପାଲି,
କାଞ୍ଚି ଅଭିଯାନର ନାଁ ବଦଳି
ହେଇଚି ନିର୍ବାଚନ୤

ନା ମାଣିକର ଭାଗ୍ୟ ବଦଳିଚି
ନା ମାରିୟମ୍‌ର ଜୀବନ୤

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ସନତ୍‌ ରାୟ
ସନତ୍‌ ରାୟ
ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଓଡ଼ିଆ କବିତା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜଣେ ପ୍ରଗତିଶୀଳ କବି ଭାବରେ ସନତ୍‌ ରାୟ(୧୯୫୫-୨୦୧୦) ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ନାମ୤ ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ କବିତା କେବଳ ହୃଦୟକୁ ସ୍ପନ୍ଦିତ କରେନାହିଁ, ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରି ଦେବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରଖେ୤ ଇସ୍ପାତ ସହର ରାଉରକେଲାରେ ଅଧ୍ୟାପନା ବୃତ୍ତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲାବେଳେ ଅସମୟରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା୤ ଶ୍ରୀ ରାୟ ଗଳ୍ପ ଓ ପ୍ରବନ୍ଧ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ସାହିତ୍ୟ ଆଲୋଚନାମୂଳକ ରଚନା ଲେଖିଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଜଣେ କବି ଭାବେ ଅଧିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲାଭ କରିଥିଲେ୤ ତାଙ୍କର ଜୀବଦ୍ଦଶା... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. ମାନସୀ |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୭:୩୩ ଅପରାହ୍ନ

    badhia lagila.

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤
 
 
 

♦ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ

♦ ପାଠକୀୟ ମତାମତ

  • ଭାରି ଭଲ ଲାଗିଲା।
    ( ଘନଶ୍ୟାମ ସାହୁ )
  • ଗଳ୍ପଟି ପଢି ଭାରି ଭଲ ଲାଗିଲା। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲେଖା ରଖିବାକୁ ଅନୁରୋଧ। ଧନ୍ୟବାଦ।
    ( ଘନଶ୍ୟାମ ସାହୁ )
  • କି ସୁନ୍ଦର ଗପ। ଯେତେଥର ପଢିଲେ ବି ସବୁବେଳେ ସୁନ୍ଦର ଲାଗେ। ଏ ଗପଟି ମୋତେ ମୋ ସନଭଉଣୀ କଥା ମନେ ପକେଇ ଦିଏ। ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ.କମ…
    ( Santosh Kumar Mohapatra )