ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଜେନା
ଅମରେନ୍ଦ୍ର ଖଟୁଆ
ସେନାପତି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କେଶରୀ
ସୀତାକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର
କେ.ଶ୍ୟାମବାବୁ ଦୋରା
ଅନନ୍ତ ପଟ୍ଟନାୟକ

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଳ
 |- ସୁନୀଳ ମିଶ୍ର
 
 
ତା: ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୭, ୨୦୧୩  
 

‘ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌’
ତେଲି ସାଉଏ ବୋଇଲେ ‘ହଉ ଲାଭ ହେଉ, ତମର ଚିକ୍‌କଣ, ଆଉ ମୋର ମୁଣ୍ଡ’୤
ନାରଦ ସାଉଏ ବୋଇଲେ ‘କଥା ରହିଲା’୤
ତେଲି ସାଉଏ ବୋଇଲେ ‘ବ୍ୟବସାୟଟା ସବୁଦିନ ବ୍ୟବସାୟ’୤
ଗାଁ ଟାଉଟର ନାରଦ ସାଉଏ ‘ଗାଁକୁ ଗାଁ ଖବର ପଠାଇଲେ, ଗାଁ ମୁକୁନ୍ଦପୁରରେ ସାଧୁଟେ ଆସିଛନ୍ତି ହିମାଳୟରୁ ସେ ଅନ୍ତରଯାମୀ, କିଛି କୁହନ୍ତିନି ନୀରବ ବାବା, ଯାହାର ଯାହା ଅଳି ଅଛି ଆସି ପୂଜା ଫୁଲ, ପାଦ ଜଳ ନିଅ’୤

ଆଉ ଏକଥା ଯିମିତି ଖଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳରେ ବ୍ୟାପିଛି, ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଧାଡ଼ି ପରି ଛୁଟି ଆସିଲେ ମଣିଷ୤ ବାଞ୍ଝ ମାଇକିନିଆ, ପେଟ ବିଥିଆ ମଣିଷ, ଅନ୍ଧ, ବୃଦ୍ଧ, କାଲ ବୃଦ୍ଧା. ଏମିତି କେତେ, କିଏ ନେଉଛି ଫୁଲ ପ୍ରସାଦ, କିଏ ନେଉଛି ପାଦର ଜଳ୤ ନାରଦ ସାଉଏ ପାଖରେ ବସି ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଦ ସେବା କରି ଚାଲିଛନ୍ତି୤ ଆଉ ବେଳେ ବେଳେ ବୋଲୁଛନ୍ତି ‘ବାବା ଏ ନିରଖ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଅ, ଏମାନେ ଅବୋଧ, ଏମାନେ କଅଣ କରୁଛନ୍ତି ଏମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ’୤
‘ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌’

ପଇସା, ନଡ଼ିଆ, ଧୋତି, ଶାଢ଼ୀ ଆଦି କୁଢ଼ କୁଢ଼ ଜମା ହେଲାଣି, ସକାଳୁ ଜମା ହୁଏ, ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ତେଲି ସାଉ ଘରେ ପହଞ୍ଚେ, ସକାଳୁ ପୁଣି ବିକ୍ରୀ ହୁଏ୤

ଭଗତ ଅସମ୍ଭାଳ୤ ଖୁଦ୍‌ ଗୋବିନ୍ଦା ଗାଁର ମଣିଷେ ବି ଆସିଲେଣି, ଚିହ୍ନି ପାରୁନାହାନ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦାକୁ୤ କିଏ ଦୁଧରେ ଗୋବିନ୍ଦାକୁ ଗାଧେଇଲାଣି ତ କିଏ ଚରଣରେ ପଞ୍ଚାମୃତ ଛୁଆଇଁ ଦେଲାଣି୤ କିଏ ମୁହଁରେ ପେଡ଼ା ଜାକି ଦେଲାଣି ତ କିଏ ଜିଲିପି ‘ଯୋଗୀଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଅମୃତ ସମାନ’୤
‘ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌’
ସନ୍ଧ୍ୟା ରତ ରତ ବେଳେ ଦି’ଟା ନୂଆ କିଣା ହୋଇଥିବା ଗାଡ଼ି ବି ପହଞ୍ଚିଲାଣି୤ ଗାଡ଼ିର ମାଲିକ ପଚାରୁଛନ୍ତି ‘ଯୋଗୀ ହେ ! ପାଞ୍ଚ ବରଷ ମନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇ ପାରିବି କି? ମଝିରୁ ଯିବି’, କେହି ଆସି ଏମିତି ପଚାରୁଛି ‘ମୁଁ ଦିଲ୍ଲୀରୁ କଟକକୁ ଆସିପାରିବି ତ’ ?

ଏ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ଯୋଗୀ ଆଜ୍ଞା ପାଇଛନ୍ତି୤ ‘ସବୁ ହିଁ କରିବେ, ଆଉ ମୁଣ୍ଡ ଏମିତିକି ହଲାଇବେ ଯେ, ତାହା ହିଁ ବି ହେଉଥିବ, ନା ବି ହେଉଥିବ’୤ ତେଲି ସାଉର ଘରେ ଆଉ ଜାଗା ନାଇଁ୤ ତେଣେ ଗାଁ ଟାଉଟର ନାରଦ ବୋଲା ବୋଲି କଲେଣି ‘ଶଳା, ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ଲାଭ ନାଇଁ୤ ଏ ବ୍ୟବସାୟ ଅତି ଭଲ’୤

‘ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌’

ଦିନେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଟାଉଟର ନାରଦ ସାଉଏ ବୋଇଲେ ‘ଗୁରୁଜୀ ଏଥର ଏ ଆସ୍ଥାନ ଉଠାଅ୤’
ଗୋବିନ୍ଦ ବୋଇଲା ‘‘ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌’’
ଟାଉଟରେ ବୋଇଲେ ‘ଆଜି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ତମେ ପଳାଅ୤’

ସତକୁ ସତ ସେଦିନ ଗୋବିନ୍ଦା ପଳାଇଲା୤
ଆଉ ତା’ ବସିବା ସ୍ଥାନରେ ଗୋଟାଏ ମଣିଷ ଡେଙ୍ଗା ଆକାରରେ ଗୋଟିଏ ମାଟି ସମାଧି ତିଆରି ହୋଇ ତା ଉପରେ ଗୋଟିଏ ସାଲୁକନା ପକା ହୋଇଛି୤
ଆଉ ତା’ଉପରେ ଗୋଟିଏ ଦୀପ ଜଳୁଛି୤
ଆରଦିନ ଗାଁରେ ପ୍ରଘଟ ହେଲା ‘ଯୋଗୀ ସମାଧି ନେଇଛନ୍ତି୤’
ସତକୁ ସତ ଗାଁ ଲୋକେ ମାଟି ଢିପକୁ ଦେଖି ସେଇ ଅନୁମାନ କଲେ୤ ଲୋକେ ଆସନ୍ତି, ଯାଆନ୍ତି, ମାଟି ଢିପକୁ ଓଳଗି ହୁଅନ୍ତି, ତମ୍ବା ମୁଦ୍ରା ଦେଇଯାଆନ୍ତି୤
ଗାଁ ଟାଉଟର ଆଉ କିଛି ନ କରି ଏଇ ମାଟି ସମାଧିକୁ ଜଗି ରହିଲେ, ଆଜି ଜନ୍ମଦିନ, ଆଜି ସମାଧି ସମ୍ବତ୍ସର, ଆଜି ଯୋଗୀଙ୍କ ଅନ୍ନ ତ୍ୟାଗ ଦିବସ ଇତ୍ୟାଦି ତିଥିଗୁରା ପାଳନ କରି ଚାନ୍ଦା ମାଗି ବସିଗଲେଣି୤ ଭୋଟ ବେଳେ, ଏଇଠି ଗୋଟିଏ ମନ୍ଦିର ହେବା ପାଇଁ ଅଳି ହେଲାଣି୤ ଖୁଦ୍‌ ମନ୍ତ୍ରୀ ଆସି ମନ୍ଦିର ଦ୍ବାର, ଆଚାଣ୍ଡାଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲି ଦେଲେଣି୤ କିଏ ଏଇ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌ଙ୍କ ବରଷ ପାଇଁ ଭୋଗ ଲାଗିବା ପାଇଁ ଜମିଜମା ଖଞ୍ଜିଦେଲାଣି୤

ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌

ଆଜି ଶହେ ବତିଶ ମୌଜାର ଆଦି ଦେବତା ଆଉ ସେବାୟତ ଶ୍ରୀ ନାରଦ ସାଉ୤
ଖୁଦ୍‌ ଗୋବିନ୍ଦା ଯେଉଁଦିନ ଟୁଲଦେଈକୁ ଧରି ପଳାଇଲା, ସେଦିନ ସେ ଏ ମନ୍ଦିରରେ ଆସି ମାଳ ବଦଳ କରି ବାହା ହୋଇ ପଡ଼ିଲା ଟୁଲଦେଈକୁ୤

ଦି’ଜଣକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ନାରଦ ସାଉ, ଦକ୍ଷିଣା ଦି’ ଟଙ୍କାରୁ, ନୂଆ ପଇସାଟେ ବି ଛାଡ଼ ଦେଲେନି୤ ଠାକୁର ଦେବତାଙ୍କ ମନ ଊଣା କରିବା ଉଚିତ୍‌ ନୁହେଁ, ଗୁରୁ ଏ ଯାଏ ସମାଧିରେ ଥାଇ ଶୁଣୁଛନ୍ତି୤

ଗୋବିନ୍ଦା ଆଉ କହିବ କଅଣ ଦି’ଟଙ୍କା ଧରାଇଦେଲା ଟାଉଟରଙ୍କ ହାତରେ୤
ଟୁଲ ଆଉ ଗୋବିନ୍ଦା ଚାଲିଗଲେ୤ ଗଲାବେଳେ ଖାଲି ଶୁଭୁଥାଏ, ‘ଜୟ ଗୁରୁ ଘଣ୍ଟାଲ୍‌ ! ତମେ ହିଁ ଭରସା’୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ସୁନୀଳ ମିଶ୍ର
ଜଣେ ନିଆରା ଗାଳ୍ପିକ ଭାବେ ସୁନୀଳ ମିଶ୍ର(୧୯୨୬-୧୯୮୬) ନିଜର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଢାଞ୍ଚାର ଲେଖା ପାଇଁ ପରିଚିତ୤ ଅଧିକ ଗଳ୍ପ ଲେଖି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୈନନ୍ଦିନ ସାମାଜିକ ବିଷୟ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ବକୁ ନେଇ ଶ୍ରୀ ମିଶ୍ରଙ୍କ ଅନେକ ରଚନା ପର୍ଯ୍ୟବେଶିତ୤ ବିଶେଷ କରି ଜଣେ ରମ୍ୟ ରଚନାକାର ଭାବେ ପରିଚିତ ତଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ‘ଖଦଡ଼ ମୁଣି’, ‘ଲଙ୍ଗଳା ସାହାଡ଼ା’ ଓ ‘କ୍ଳାନ୍ତ ବୃହନ୍ନଳା’ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ୤
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୩ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. kamakshya jena,KALAKAR,Angul, ANGUL |  ମେ ୩, ୨୦୧୩ - ୮:୫୦ ଅପରାହ୍ନ

    BEAUTIFUL STORY FOR WE BLIND PEOPLE WHO ONLY FOLLOW THE BLIND FAITH BUT DONOT REALIZE THE ORIGINALITY

  • ୨. ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ଜେନା |  ମେ ୪, ୨୦୧୩ - ୧୨:୪୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଧୁଳିଆ ବାବା ପଢିଥିଲି. ନୂଆ କଥା ନାହିଁ. ଲୋକଙ୍କ ପଇସାରେ ନେତା, ବେପାରି ହରିନାମ କରୁଥିଲା ବେଳେ ପାଠୁଆ ବାବୁ ମାନେ ଲୋକ ସେବକ ବଦଳରେ ଶାସକ ହେଇଚାଲିବା ବେଳେ, ମଣିଷଟିଏ ଯୌବନ ର ଭୋକ ସମାଳି ନପାରି, ମନ ପସନ୍ଦ ର କନିଆ କରିଛି. ସଂସାର କରିବାକୁ ହିମତ୍ ଦେଖେଇଛି, ସାଧୁ ହେଇଛି. ଅସାଧୁ ଗହଣରେ. ବହୁତ ଲୋକଙ୍କ ର ସାହସ ନଥାଏ ନିଜର ବିବେକ ରେ ଚାଲିବାକୁ. ଗୋବିନ୍ଦା ଗୋବିନ୍ଦ ଧାମରେ.

  • ୩. ଦିଲୀପ କୁମାର ବିଶ୍ଵାଳ, ଭୁବନେଶ୍ବର । ଓଡିଶା  |  ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ୫, ୨୦୧୫ - ୩:୦୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ମୁଁ କବି ସମ୍ରାଟ ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଙ୍କ ଲେଖା ବଇଦେଶବିଳାସ ପଢିବାକୁ ଚାହୁଁଛି୤

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤