ନବ ପ୍ରତିଭା

ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବନା
|- ପ୍ରଜ୍ଞା ପାରମିତା ମହାନ୍ତି, ପୁରୀ, ଓଡିଶା
ମନେପଡ଼େ
|- ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ପୁର, ଅଭଣା,ବାଲେଶ୍ୱର
ରଫ୍ ଖାତା
|- ମନ୍ମଥ କୁମାର ଦଳେଇ, କଣିହା, ତାଳଚେର, ଓଡ଼ିଶା

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ବେଦନା ନାଶକ
 |- ପୁଲିନ୍ ବିହାରୀ ରାୟ
 
 
ତା: ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୦, ୨୦୧୯  
 

ଡାକ୍ତରବାବୁ ପୁଣି ଥରେ ବୁଢ଼ୀକୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଶେଷ ପ୍ରଶ୍ନ ଏବଂ ନୁଆ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ। ବୁଢ଼ୀ ସେ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଅତି ସହଜ, ସରଳ ଭାବି ପରୀକ୍ଷାବେଳେ ଜଣେ ଛାତ୍ର ଯେପରି ତା’ର ପ୍ରଶ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ଗୋଟିଏ ସହଜ ପ୍ରଶ୍ନ ଦେଖେ, ତାକୁ ସେ ଯେପରି ଆଗ୍ରହ ସହକାରେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଛାଡ଼ି ଆଗେ ତା’ର ଉତ୍ତର ଲେଖିବା ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ କରିଦିଏ, ବୁଢୀ ଏତେବେଳେ ଡାକ୍ତରବାବୁଙ୍କ ଏ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବା ପାଇଁ ସବୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାସୋରି ପକେଇ ଆରମ୍ଭ କଲେ-ଯାହାକୁ ଅଳ୍ପରେ ଲେଖିଲେ ଜାଣିହେବ ଯେ ତାଙ୍କର ବୋହୂକୁ ଗୋଟିଏ ଖଜୁରିଗଛ ସହିତ ତୁଳନା କଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଦୈହିକ ଗଠନ ହେଲା-ତାଡ଼କା, ହିଡ଼ମ୍ବା କିମ୍ବା ସୂପର୍ଣ୍ଣଖା ଶ୍ରେଣୀୟ। ତା’ର ରୂପରୁ ଆସନ୍ନ ବୈଧବ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ ସୂଚିତ ହୁଏ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଉନ୍ନତ ଦଶନରାଶିକୁ ଲାଉମଞ୍ଜି ସହିତ, ଉନ୍ନତ ଢାଲୁ କପାଳକୁ ଗୋଟିଏ ଉନ୍ନତ ପାହାଡ଼ ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇପାରେ। ତା’ପରେ ଦୁଇଟା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୃଷ୍ଣ ମୋଟା ଭୁରୁକୁ ପୁଣି ବାୟସ ନିନ୍ଦିତ କଣ୍ଠସ୍ୱର ତ ଅଛି। ତା’ଛଡ଼ା ପାଦ ଦୁଇଟିର ଗଠଣ, ହଳେ କଠଉ ସହିତରେ ତୁଳନୀୟ। ସେ ଇମିତି ଅଲକ୍ଷଣୀ ବୋହୂ କେବେ ଆଣି ନ ଥାନ୍ତେ, କେବଳ ଜଣେ ତାଙ୍କର ଦୂର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଦେବର, ଯା’ର ଆୟୁଷ ଅଳ୍ପ ବୋଲି ବୁଢ଼ୀର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ। ସେଇ ରଘୁଆ ବୁଢ଼ୀକୁ ଧନଲୋଭ ଦେଖେଇ ଭୁଲେଇ ଦେଲା। ଶେଷରେ ବୁଢ଼ୀ ଆକ୍ଷେପ କରି କହିଲେ-ଯେ ସେ ଧନ ଲୋଭରେ ଭୁଲିବାର ଲୋକ ନୁହଁନ୍ତି। ରଘୁଆ ତାଙ୍କୁ କ’ଣ କିମିଆ କରିଦେଲା…।

ଏତେବେଳେ ବୁଢ଼ୀର ହାତର ଯନ୍ତ୍ରଣା ପୂରାପୂରି ବିସ୍ମୃତ। ଡାକ୍ତରବାବୁ ଏଥର ବୁଢ଼ୀକୁ କହିଲେ-ହଉ ତୁମେ ଯାଅ, ମୁଁ ଗାଧୋଇବି, ଆଉ ଡେରି କଲେ ହବ ନାହିଁ, ଯାଅ, ଦିଗାକୁ କହିବ, ସେ ଯେମିତି ଅବିକା ଆସି ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ମୋ ସହିତ ଦେଖା କରିବ…।

ବୁଢ଼ୀ ଏଥର ଠେଙ୍ଗାଟି ଧରି ନିଜ ଜାଗାରୁ ଉଠି ବାହୁନା ସ୍ୱରରେ ଆବୃତ୍ତି କରୁ କରୁ ବାହାରିଲେ, ଯା’ର ସାରାଂଶ ହେଉଛି-ତାଙ୍କର ହାତର ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହସ୍ର ବୃଶ୍ଚିକ ଦଂଶନ ସମ, ମରଣରେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତି ସୁନିଶ୍ଚିତ, ଏ ସଂସାରରେ କେହି କାହାରି ନୁହନ୍ତି। ନିଜର ପୁଅ ତ ଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୁଝିଲା ନାହିଁ, ଆଉ ଏ ଡାକ୍ତର ବାପୁଡ଼ା, ସେତ ପର ପୁଅ, ସେ କୁଆଡ଼ୁ ଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୁଝିବ ?

ଡାକ୍ତରବାବୁ ଗାଧୋଇବାକୁ ବାହାରି ବୁଢ଼ୀର ବିଦାୟ ବେଳର ବାହୁନିବା ଶୁଣି ମନେମନେ ଭାବିଲେ-ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ ଶାଶୂମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବୋହୂର କୁତ୍ସାରଟନା କରିବା ଗୋଟିଏ ଭଲ ସାମୟିକ ବେଦନା ନାଶକ ଔଷଧି ପରି କାମ ଦିଏ।

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3 4

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ପୁଲିନ୍ ବିହାରୀ ରାୟ
ଡାକ୍ତର ପୁଲିନ ବିହାରୀ ରାୟ (୧୯୦୭ - ୧୯୮୦) ଜଣେ କଥାକାର ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭାବ ଓ ଶୈଳୀରେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଉପାଦାନ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ରଚିତ ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ‘ଛାୟାପଥ’, ‘ବେଲିଆ’, ‘ଅରମା’ ଓ ‘ନବଜିଆ’ ଅନ୍ୟତମ। ପେଶାରେ ଜଣେ ଡାକ୍ତର ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ଶ୍ରୀ ରାୟ ଜଣେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ବା ହାସ୍ୟରସ କଥାକାରଭାବେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିପାରିଥିଲେ।
 
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤