ନବ ପ୍ରତିଭା

ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବନା
|- ପ୍ରଜ୍ଞା ପାରମିତା ମହାନ୍ତି, ପୁରୀ, ଓଡିଶା
ମନେପଡ଼େ
|- ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ପୁର, ଅଭଣା,ବାଲେଶ୍ୱର
ରଫ୍ ଖାତା
|- ମନ୍ମଥ କୁମାର ଦଳେଇ, କଣିହା, ତାଳଚେର, ଓଡ଼ିଶା

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ବେଦନା ନାଶକ
 |- ପୁଲିନ୍ ବିହାରୀ ରାୟ
 
 
ତା: ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୦, ୨୦୧୯  
 

ଡାକ୍ତରବାବୁ ଲକ୍ଷ କଲେ-ଯେମିତି ବୋହୂ ବିରୋଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ବନ୍ଦ ହେଉଛି।
ବୁଢ଼ୀ ହାତର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରୁଛି, ଏଇ କଥା ଭାବି, ଡକ୍ତରବାବୁ ପୁଣି ବୋହୂ କଥା ପଚାରିଲେ-ବୁଢ଼ୀ, ବୋହୂ କ’ଣ ତୁମର କିଛି ଯତ୍ନ ନିଏନା ?

ବୁଢ଼ୀ ଏତେବେଳେ ବାହୁନା ସ୍ୱରରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱରବିହୀନ ବିରାଟ ଗଦ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ-ବାବୁ, ସେ ଅଲକ୍ଷଣୀ ପୁଣି ମୋ ଯତ୍ନ ନେବ? କେବେ କହିବ ସେ, ଶାଶୂ ବୁଢ଼ୀ ଶୋଇଛି। ଟିକିଏ ଗୋଡ଼ ଦି’ଟାରେ ହତ ବୁଲେଇ ଦିଏ, ଅଣ୍ଟା ଚିପିଦିଏ କି ମୁଣ୍ଡ ଚିପିଦିଏ, କାହିଁକି ସେ ଅନେଇ ଯିବ?
ଡାକ୍ତରବାବୁ ବୁଝିପାରିଲେ-ବର୍ତ୍ତମାନ ବୋହୂ ବିରୋଧରେ କହିଲାବେଳେ ବୁଢ଼ୀର ଆଉ ହାତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନାହିଁ।

ପରୀକ୍ଷାସ୍ୱରୂପ ପୁଣି କହିଲେ- ହଉ ବୁଢ଼ୀ ତମେ ଯାଅ, ମୁଁ ଔଷଧି ଠିକ୍‌ କରିଦେବି…।
ବୁଢ଼ୀ ଏଥର ପୁଣି ସ୍ୱରହୀନ ଗଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି ବାହୁନା ସ୍ୱର ଧରିଲେ, ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ତା’ର ସାରମର୍ମ ହେଉଛି-ସେ ଆଉ କେତେକାଳ ଏ ଉତ୍ତାଳ ତରଙ୍ଗ ସଂକୁଳ ସଂସାର-ବାରିଧିରେ ଆଘାତ ସହ୍ୟ କରୁଥିବେ, ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଆନନ୍ଦଚନ୍ଦ୍ର ଯେ କି ସସ୍ତ୍ରୀକ ଶ୍ୱଶୁରାଳୟରେ ଗୃହପାଳିତ ଜାମାତା ରୂପେ ବିବାହର ଅଳ୍ପଦିନଠାରୁ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଛନ୍ତି, ଯେ କି ବୁଢ଼ୀର ନାମକରଣ ସୁଦ୍ଧା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ବୁଢ଼ୀଙ୍କ ମତରେ ସେହି ପୁତ୍ର, ସେହି ବଧୂ କେବଳ ହେଉଛନ୍ତି ଏ ସଂସାର ବାରିଧିରୁ ତାଙ୍କୁ ପାରି କରିବାରେ ସୁଯୋଗ୍ୟ, ସୁଦକ୍ଷ କର୍ଣ୍ଣାଧାର…।

ଡାକ୍ତରବାବୁ ଏଥର ପୁଣି ପରୀକ୍ଷାସ୍ୱରୂପ ବୁଢ଼ୀକୁ ପଚାରିଲେ-ବୁଢ଼ୀ, ବୋହୂ ରାନ୍ଧେ କେମିତି ? ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଯତ୍ନ ନେଇ ଖାଇବାକୁ ଦିଏ ?

ବୁଢ଼ୀ ଏଥର ଡାକ୍ତରବାବୁଙ୍କ ଏତାଦୃଶ ସହଜ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ ସହକାରେ ବାହୁନା ସ୍ୱର ଛାଡ଼ି, ଗଦ୍ୟ ଛନ୍ଦରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ-ଯା’କୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବାକୁ ଗଲେ-ଭାତ ଗୋଡ଼ି ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇପାରେ, ଡାଲି ଯାହା କରେ, ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ସବ୍‌ମ୍ୟାରିନ୍‌ ଅକ୍ଳେଶରେ ଆତ୍ମଗୋପନ କରି ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରିପାରେ। ତରକରୀ ଯା’ କରେ ତାହା ଘୁଷୁରିର ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ସେଥିରେ ଯେଉଁ ପନିପରିବା, ମାଛ ଇତ୍ୟାଦି ପଡ଼ିଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡବିଖଣ୍ଡ ଅବସ୍ଥାରେ ଗୋଟିଏ ଲବଣାକ୍ତ ହ୍ରଦରେ ପଡ଼ି କି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଖାଦକର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ଦେଖେଇବାରେ ପରସ୍ପର ସହିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରନ୍ତି, ଆଉ ରନ୍ଧନଶାଳାର ଅବସ୍ଥା ଗୋଟିଏ ମସାଣି ଭୁଇଁ ସହିତ ତୁଳନୀୟ, ଶେଷରେ ବୁଢ଼ୀ ବୋହୂର ଆଶୁ ନରକ ଗତିର କାମନା କରି ମନ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କଲେ-ଯେ କେହି ଖାଉ କି ନ ଖାଉ, ସେ ନିଜେ ଆକଣ୍ଠ ଭୋଜନ କରି ଆଗେ ଖଟ ଉପରେ କାୟା ବିସ୍ତାର କରିଦିଏ, ବୁଢ଼ୀକୁ ସବୁ ନିଜେ କରିବାକୁ ପଡ଼େ-

ଡାକ୍ତରବାବୁ କହିଲେ- ହଉ, ତମେ ଯାଅ, ତୁମ ପୁଅକୁ ଡାକି ଦେବ…
ବୁଢ଼ୀ ଡାକ୍ତରବାବୁଙ୍କ ଏକଥା ଶୁଣି, ଡାହାଣ ହାତରେ ବାଁ ହାତକୁ ଧରି ପୁଣି ବାହୁନା ସ୍ୱରରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ-ସେଥିରୁ ବୁଝାଗଲା- ତାଙ୍କର ଆଦୌ ଇଚ୍ଛା ନ ଥିଲା ଡାକ୍ତରବାବୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବା ପାଇଁ, ଗାଁର ପ୍ରତିବେଶିନୀ ସମବୟସ୍କା ମାଇପିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଏବଂ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ, ସେ ଡାକ୍ତରବାବୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରସ୍ଥ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣକୁମ୍ଭ ସ୍ୱରୂପ ହାତଖଣ୍ଡିକ ନେଇ ଡାକ୍ତରଙ୍କ କତିରୁ ବାହୁଡ଼ିବାକୁ ହେଲା, ତାଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅପରିସୀମ, ଅକଥନୀୟ, ଅସହନୀୟ…।

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3 4

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ପୁଲିନ୍ ବିହାରୀ ରାୟ
ଡାକ୍ତର ପୁଲିନ ବିହାରୀ ରାୟ (୧୯୦୭ - ୧୯୮୦) ଜଣେ କଥାକାର ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭାବ ଓ ଶୈଳୀରେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଉପାଦାନ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ରଚିତ ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ‘ଛାୟାପଥ’, ‘ବେଲିଆ’, ‘ଅରମା’ ଓ ‘ନବଜିଆ’ ଅନ୍ୟତମ। ପେଶାରେ ଜଣେ ଡାକ୍ତର ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ଶ୍ରୀ ରାୟ ଜଣେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ବା ହାସ୍ୟରସ କଥାକାରଭାବେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିପାରିଥିଲେ।
 
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤