ନବ ପ୍ରତିଭା

ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବନା
|- ପ୍ରଜ୍ଞା ପାରମିତା ମହାନ୍ତି, ପୁରୀ, ଓଡିଶା
ମନେପଡ଼େ
|- ରାଜେଶ କୁମାର ବାରିକ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ପୁର, ଅଭଣା,ବାଲେଶ୍ୱର
ରଫ୍ ଖାତା
|- ମନ୍ମଥ କୁମାର ଦଳେଇ, କଣିହା, ତାଳଚେର, ଓଡ଼ିଶା

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ବେଦନା ନାଶକ
 |- ପୁଲିନ୍ ବିହାରୀ ରାୟ
 
 
ତା: ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୦, ୨୦୧୯  
 

ବୁଢ଼ୀ ଡକ୍ତରବାବୁଙ୍କୁ ଦେଖି କାନ୍ଦ କାନ୍ଦ ହୋଇ ଆରମ୍ଭ କଲା- ଏ ଡାକ୍ତର ବାବୁ, ମୋତେ ଦୟାକର। ମୁଁ ବୁଢ଼ୀ ମଣିଷ…..

ବୁଢ଼ୀ ଠେଙ୍ଗାଟି ତଳେ ଥୋଇ ଦେଇ ଡାହାଣ ହାତରେ ବାଁ ହାତ ପାପୁଲିକି ଧରି ଗୋଟିଏ ଖୁଣ୍ଟକୁ ଆଉଜି ବସିଲେ।

ଡାକ୍ତରବାବୁ ପଚାରିଲେ- ବୁଢ଼ୀ କ’ଣ ହେଲା? ବୁଢ଼ୀ ବାହୁନା ସ୍ୱରରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ-କ’ଣ କହିବି ବାପ, ପାଣି ମାଠିଆଏ ଆଣୁଥିଲି। ଗୋଡ଼ ଖସିଗଲା, ପଡ଼ିଗଲି, ଏ ବାଁ ହାତରେ ମାଡ଼ ହୋଇଗଲା।

ବୁଢ଼ୀ ପୁଣି ସେହି ବାହୁନା ସ୍ୱରରେ ଉପସଂହାରରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ-ମରିଗଲି ଲୋ, କି କଲବଲ ହଉଛି ଲୋ…….।

ଡାକ୍ତରବାବୁ ପଚାରିଲେ-ତୁମେ ଏ ବୁଢ଼ା ବୟସରେ ପାଣି କାହିଁକି ଆଣୁଥିଲ, ବୋହୂ କି ଝିଅ କେହି ନ ଥିଲେ?

ବୁଢ଼ୀ ବାହୁନା ସ୍ୱରରେ-ମୋର ଗୋଟିଏ ପୁଅ, ତାକୁ ବାହାଦେଇ ଗୋଟିଏ ବୋହୂ ଆଣିଥିଲି ଯେ, ତା’ ଗୁଣ କହିଲେ ସରିବ ନାହିଁ।

ଡାକ୍ତର-ବୋହୂ କ’ଣ କାମ କରେ ନା ?
ବୁଢ଼ୀ-ସେ ବୋହୂକୁ ମରଣ ହୁଅନ୍ତା କି, ମୋ ପୁଅକୁ ପଛେ ଆଉ ଗୋଟାଏ ବାହା ଦିଅନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ଭଲ ବୋହୂ ଆଣନ୍ତି….
ଡାକ୍ତର-ବୋହୂ କ’ଣ ଭଲ ନୁହେଁ ?
ବୁଢ଼ୀ-ତା’ ନାଁ ଧର ନାହିଁ ବାପ, ଅଲକ୍ଷଣୀ ମୋ ପୁଅକୁ କାଳସର୍ପ ଯୁଟିଛି, ମୁଁ କ’ଣ ଜାଣିଥିଲି, ଏତେ ଦୁଷ୍ଟ ପଡ଼ିବ ସେ। କୁଟା ଖଣ୍ଡକ ଦି’ଖଣ୍ଡ କରିବନି, ଅଳସେଇ ବୋଲି ସରିଛି….
ଡାକ୍ତର ପୁଣି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ- ତୁମ ପୁଅ ନାଁ କ’ଣ ?
ବୁଢ଼ୀ-ମୁଁ ପରା ଦିଗା ମା’, ଦିଗାକୁ କଣ ଚିହ୍ନିନା ?
ପୁଅ ଭାରି ଭଲ ଥିଲା, ଏ ବୋହୂ ଶିକ୍ଷାରେ ପଡ଼ି ଏବେ ଖରାପ ହୋଇଗଲା, ଏ ଯୋଉ ଅଲକ୍ଷଣୀ ବୋହୂ, ତାକୁ ସବୁ ମନ୍ଦ କଥା କାନେ କାନେ ଶିଖେଇଲା…..।

ବୁଢ଼ୀ ଏତେବେଳେ ଜଖମ ଥିବା ହାତ ଆଉ ଭଲ ହାତ ଉଭୟଙ୍କୁ କୌଣସିମତେ ଏକାଠି ଯୋଡ଼ି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଅନେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା ଭଙ୍ଗୀରେ କହିଲା-ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବତା, ତୁ ଦିନରାତି କରୁଛୁ, ତୁ ଯଦି ସତେ ଏ ଦୁନିଆ ପାଳୁଥିବୁ, ମୋ ବୋହୂକୁ ଯଦି ମରଣ ହବ, ତା’ହେଲେ ଜାଣିବି, ତୁ ଠିକ୍‌ ଦେବତା, ନ ହେଲେ ତୁ ପଥର…।

ଡାକ୍ତରବାବୁ କହିଲେ- ବୁଢ଼ୀ, ଦେଖେ ତୁମର ହାତ କ’ଣ ହେଇଛି ?
ବୁଢ଼ୀ ବହୁ କଷ୍ଟରେ ହାତ ଦେଖେଇଲେ, ଡାକ୍ତରବାବୁ ହାତ ପରୀକ୍ଷା କରି ଦେଖିଲେ, ହାତ ହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ନାହିଁ, ମକଚି ଯାଇଛି।

ଡାକ୍ତରବାବୁ କହିଲେ-ବୁଢ଼ୀ ତୁମେ ଯାଅ, ତୁମ ପୁଅ ଦିଗାକୁ କହିବ, ଡାକ୍ତରଖାନା ଖୋଲିଲେ, ମୋ ସହିତରେ ଦେଖା କରିବ, ମୁଁ ଓଷଧି ଲେଖିଦେବି, ହାତରେ ଲଗେଇବ, ଭଲ ହୋଇଯିବ, ତୁମେ ଯାଅ, ଆଉ ବସିବ କାହିଁକି ?

ବୁଢ଼ୀ ଏଥର ପୁଣି ସେହି ବାହୁନା ସ୍ୱରରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ-ଯା’ର ସାରାର୍ଥ ହେଉଛି-ସେ ସଂସାର-ସାଗର କେମିତି ପାରି ହେବେ, ସଂସାରର ଲୀଳାଖେଳା ତାଙ୍କର ସରି ଆସିଲା, ସେ ଯେଉଁ ମାୟାରୂପକ ନାବ-ଖଣ୍ଡକରେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପୁଅ କି ବୋହୂ, ସାହାଯ୍ୟ, ସହାନୁଭୂତି ରୂପକ ଆହୁଲ ପକେଇ ଏ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୂପକ ଝଡ଼, ଝଞ୍ଜାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ପାରି କରିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ଅସମର୍ଥ…।

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3 4

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ପୁଲିନ୍ ବିହାରୀ ରାୟ
ଡାକ୍ତର ପୁଲିନ ବିହାରୀ ରାୟ (୧୯୦୭ - ୧୯୮୦) ଜଣେ କଥାକାର ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭାବ ଓ ଶୈଳୀରେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଉପାଦାନ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ରଚିତ ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ‘ଛାୟାପଥ’, ‘ବେଲିଆ’, ‘ଅରମା’ ଓ ‘ନବଜିଆ’ ଅନ୍ୟତମ। ପେଶାରେ ଜଣେ ଡାକ୍ତର ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ଶ୍ରୀ ରାୟ ଜଣେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ବା ହାସ୍ୟରସ କଥାକାରଭାବେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ହାସଲ କରିପାରିଥିଲେ।
 
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤