ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ସର୍ବମୋଟ ମତଦାନ: ୧୮୧୬ Back to Vote Screen

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର
ସାର୍‌ ବାସୁଦେବ ସୁଢ଼ଳଦେବ
ସୁଶାନ୍ତ ଦାଶ
ଡ.ହରେକୃଷ୍ଣ ମହତାବ
ଦିଲ୍ଲୀପ ଦାସ
ସୀତାକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ପୁଅରେ, ତୁ ବାପା ହେଲେ ଜାଣିବୁ
 |- ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ଅଗ୍ରୱାଲା
 
 
ତା: ଜାନୁଆରୀ ୨୮, ୨୦୧୨  
ମୂଳ ପୃଷ୍ଠାରମ୍ୟ ରଚନା
 

ପୁରୁଣା କଥା ମନେପଡୁଛି୤ ରେଭେନ୍ସା କଲେଜ ହଷ୍ଟେଲରେ ରହି ପଢୁଥିଲୁ୤ ପ୍ରତି ଶନିବାର ଦିନ ମୁଁ ଗାଁକୁ ଆସେ ଆଉ ସୋମବାର ଦିନ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ବସ୍‌ ଧରି କଟକ ଯାଉଥାଏ୤ ପ୍ରାୟ ସବୁ ସୋମବାର ଦିନ ସକାଳୁ ମୁଁ ଜଳଖିଆ ଖାଇ ବାହାରିଲା ବେଳକୁ ଦେଖେ ମୋ ବ୍ୟାଗଟା ନାହିଁ୤ ବୁଝିଲାବେଳକୁ କ’ଣ ନା ବାପା ବ୍ୟାଗଟିକୁ ନେଇ ଘର ବାହାରେ ବାରଣ୍ଡାରେ ଥୋଇ ଦେଇଛନ୍ତି୤ ମୁଁ ଟିକେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ‘କାହିଁକି ମୋ ବ୍ୟାଗଟା ଏତେ ସକାଳୁ ନେଇ ବାହାରେ ରଖି ଦେଇଛ ବୋଲି’ ପଚାରିଲା ବେଳକୁ ସେ କୁହନ୍ତି ‘ଆରେ ପାଞ୍ଜି ଦେଖିଲି ଆଜି ତୋ କୁମ୍ଭରାଶି ପାଇଁ ସାତଟା ପରେ ଘାତଚନ୍ଦ୍ର ଅଛି୤ ଆଉ ପାଞ୍ଚଟା ପଇଁଚାଳିଶଠୁ ଛଅଟା ପନ୍ଦର ଯାଏଁ ମାହେନ୍ଦ୍ରବେଳା ଅଛି, ତେଣୁ ସେଇ ସମୟ ଭିତରେ ମୁଁ ତୋ ବ୍ୟାଗ୍‌ଟିକୁ ଆଣି ଘର ବାହାରେ ରଖି ଦେଇଛି୤ ହଉ, ଶୀଘ୍ର ବାହାର ଡେରି ହୋଇଗଲାଣି, ବସ୍‌ଷ୍ଟାଣ୍ଡ ଯିବା’୤ ତା’ପରେ ସେ ମୋ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଥିବେ୤ ମୁଁ ମନେ ମନେ ବିରକ୍ତ ହେଉଥିବି୤ ସେ କିନ୍ତୁ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଥିବେ୤

ବସ୍‌ଷ୍ଟାଣ୍ଡରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯିବ ତାଙ୍କ ପ୍ରବଚନ୤ ‘କଟକ ସହର, ଟିକେ ଦେଖିକି ଚଳିବୁ୤ କାହା ସାଥିରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ କରିବୁ ନାହିଁ୤ ସିଧା ସିଧା କଲେଜକୁ ଯିବୁ ଆଉ ହଷ୍ଟେଲକୁ ଆସିବୁ୤ ବେଶୀ ଗୁଡ଼େ ସାଇକେଲ ଚଲେଇ ବୁଲିବୁ ନାହିଁ୤ ଗାଡ଼ି ମଟର ଦେଖିକି ଯିବୁ୤ ସଦାବେଳେ ବାଁକୁ କାଟି ଚଲେଇବୁ୤ ବଜାରରୁ ୟ୍ୟାଡୁ ସ୍ୟାଡୁ ଗୁଡ଼େ କିଣିକି ଖାଇବୁ ନାହିଁ… ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି ଚାଲିବ ଯେ ଚାଲିବ, ନନ୍‌ଷ୍ଟପ୍‌ ବସ୍‌ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ୤ ଏ କଥାଗୁଡ଼ିକ ବାରମ୍ବାର ଶୁଣି ମୁଁ ସେତେବେଳକୁ ବିରକ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିବି୤ ହଁ, ହଁ, ତମେ ଗଲ’ ମୋ’ର ଏମିତି ବାରମ୍ବାର କହିବା ସତ୍ତ୍ବେ ବି ସେ ରୋଡ଼ ଆରପଟେ ଯାଇ ଛିଡ଼ା ହୋଇଯିବେ୤ ବସ୍‌ ଖିଡ଼ିକି ବାଟେ ମୋତେ ଦେଖି ପୁଣି ଆରମ୍ଭ କରିଦେବେ ‘ହଁ, ପହଞ୍ଚି ଗୋଟେ ଫୋନ୍‌ କରିଦେବୁ୤ କଲେଜ ଛକରେ ଓହ୍ଲେଇ ପଡ଼ିବୁ୤ ଦେଖିକି, ବସ୍‌ ରହିଲା ପରେ ଯାଇ ଓହ୍ଲେଇବୁ୤ ନହେଲେ ଆଗକୁ ମଙ୍ଗଳାବାଗ ଛକରୁ ରିକ୍ସା କରି ପଳେଇ ଆସିବୁ୤ ହୋ, କଣ୍ଡକ୍ଟର ବାବୁ, ତୁମର କଲେଜ୍‌ ଛକରେ ବସ୍‌ ରହୁଛି କି ନାହିଁ ?’ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ହେୟଜ୍ଞାନ କରି କଣ୍ଡକ୍ଟର ଘଣ୍ଟି ମାରିଦେବ୤ ମୁଁ ମନେ ମନେ ଭାବେ ‘ଓହୋ, ମଣିଷ ଏବେ ଟିକେ ଶାନ୍ତିରେ ନିଶ୍ବାସ ମାରିଲା୤’ ତାପର ସପ୍ତାହରେ ପୁଣି ଏହାର ପୁନରାବୃତ୍ତି ହୋଇଥାଏ୤

ବାପା କେବେଠୁ ଆରପରିକୁ ଗଲେଣି୤ ମୋତେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଷାଠିଏ ପାଖାପାଖି୤ ମୋ’ର ପୁଅଝିଅ ସବୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ହୋଇଗଲେଣି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ବି ମୋ ପୁଅଝିଅ ଯେତେବେଳେ ଟ୍ରେନ୍‌ରେ ବସି ବମ୍ବେ କି କଲିକତା ଯାଉଛନ୍ତି ମୁଁ ଠିକ୍‌ ସେମିତି ମୋ ବାପାଙ୍କ ଭଳି ବ୍ୟବହାର କରୁଛି୤ ଘରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯିବ ମୋ ଡ୍ରାମା୤ ‘ଆରେ ଟିକେଟ୍‌ ନେଲୁ କି ନାହିଁ ? କିଛି ଭୁଲିଲୁ ନାହିଁ ତ ? ବଡ଼ ବଡ଼ ନୋଟ୍‌କୁ ଚୋରା ପାକେଟ୍‌ ଭିତରେ ରଖିଦେ୤ କୁଲିଫୁଲିକୁ ଦେବା ପାଇଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ନୋଟ୍‌ କିଛି ସାଇଡ଼ ପକେଟ୍‌ରେ ରଖ୤ ବାଟରେ କିଏ କ’ଣ ଯାଚିଲେ ଖାଇବୁ ନାହିଁ୤ ତଳ ଚେନ୍‌ରେ ବାକ୍ସକୁ ବାନ୍ଧି ଦେବୁ୤ ପ୍ଲାଟ୍‌ଫର୍ମରେ ମିଳୁଥିବା ବରା ପିଆଜିଗୁଡ଼ାକୁ ଖାଇବାକୁ ନାହିଁ୤ ରାସ୍ତାରେ କାହା ସାଥୀରେ ଭାବଦୋସ୍ତି କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ୤’ ପୁଅ ମନା କରିବା ସତ୍ତ୍ବେ ବି ମୁଁ ଷ୍ଟେସନ ଯାଇଥାଏ୤ କ୍ୟାବିନ୍‌ ଭିତରେ ସେ ବସିଥାଏ୤ ମୁଁ ପ୍ଲାଟ୍‌ଫର୍ମ ଉପରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ଖିଡ଼ିକି ବାଟେ ମୋର ଭାଷଣ ଚଳେଇଥାଏ୤ ବାରମ୍ବାର ସେଇ କଥା ‘ଟିକେଟ୍‌ ରଖିଲୁ ତ ? ସୁବିଧାରେ ଯିବୁ୤ ଆଜିକାଲି ବହୁତ ପକେଟ୍‌ମାର୤ ଟିକିଏ ହୁସିଆର ରହିବୁ୤ ଷ୍ଟେସନରୁ ଓହ୍ଲେଇ ଗୋଟେ ଅଟୋ କରି ପଳେଇବୁ୤ ଅଟୋବାଲାଙ୍କ ସହିତ ବେଶୀ ଝକ୍‌ ଝକ୍‌ କରିବୁ ନାହିଁ୤ ଟ୍ରେନ୍‌ ଛାଡ଼ିଲା ପରେ ଶୋଇପଡ଼ିବୁ୤ ମୋ ପୁଅର ବିରକ୍ତି ଭାବ ତା’ ମୁହଁରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତାକୁ ଖାତିର ନକରି ସତର୍କତା ସହିତ ମୋ ଉପଦେଶଗୁଡ଼ିକ ବାରମ୍ବାର ଦେଇ ଚାଲିଥାଏ୤

ଯେପରି ବାପା ମୋ ପାଇଁ ଦିନେ ବିରକ୍ତିକର ଥିଲେ, ମୁଁ ବାପା ହୋଇଗଲାପରେ ଠିକ୍‌ ସେହିପରି ମୋ ପୁଅଝିଅଙ୍କ ପାଇଁ ବିରକ୍ତିର ପାତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି୤ ଫରକ୍‌ ଏତିକି ଯେ, ମୁଁ ସେତେବେଳେ ଚୁପ୍‌ ହୋଇକି ରହିଯାଉଥିଲି, ଆଉ ଏବେ ପିଲାମାନେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ଉତ୍ତର ଦେଇଦଉଛନ୍ତି୤ ଦିନେ ମୋର ଜଣେ ବନ୍ଧୁ ମୋ ଝିଅକୁ ବଜାରରେ ଖୁବ୍‌ ଜୋର୍‌ରେ ସ୍କୁଟି ଚଳାଉଥିବାର ଦେଖି ମୋତେ ଖବର ଦେବାରୁ ମୁଁ ସେଦିନ ଡାଇନିଂ ହଲ୍‌ରେ ସମସ୍ତେ ଖାଇବସିଥିବା ବେଳେ ତାକୁ ତାଗିଦ୍‌ କରିଥିଲି୤ ଭାଇଭଉଣୀ ଦୁହେଁ ମୋ’ର ଏକଥାକୁ ପସନ୍ଦ ନକରି କହିଥିଲେ ‘ବାପା, ତୁମେ ଏମିତି ଡରିଲେ ଚଳିବ ନାହିଁ୤ କ’ଣ ହେବ ? କିଛି ହେବ ନାହିଁ୤ ଦିନକୁ ଦିନ ତୁମେ ଏତେ ଡରକୁଳା କାହିଁକି ହୋଇଯାଉଛ ?’ ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି ସେମାନେ ମୋ ବିଷୟରେ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି ଏକଦମ୍‌ ଠିକ୍‌ କହୁଛନ୍ତି୤ ଆଜିକାଲି ଟିକିଏ ଟିକିଏ କଥାରେ ମୁଁ ଡରିଯାଉଛି୤ ବଡ଼ିଭୋର୍‌ରୁ ଫୋନ୍‌ଟେ ବାଜିଲେ ଡରିଯାଉଛି୤ ରାତି ଅଧରେ କିଏ ଉଠେଇଦେଲେ ଚମକି ପଡ଼ୁଛି୤ ବାଥ୍‌ରୁମ୍‌ କବାଟ ଠକ୍‌ ଠକ୍‌ ହେଲେ ଘାବରେଇ ଯାଉଛି୤ କ’ଣ ହେଲା କି ? କିଛି ଅଘଟଣ ଘଟିଲା କି ? ଏ ଅବେଳରେ କିଏ କାହିଁକି ଡାକୁଛି ?

ଦିନେ ପୁଅଝିଅଙ୍କୁ ନେଇ ବଜାରକୁ ଯାଇଥିଲି୤ ସେମାନେ ଗୋଟେ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍‌ କାର୍‌ ଗେମ୍‌ ଖେଳିବାକୁ ଚାହିଁଲେ୤ ମୁଁ ବି ଦଶଟଙ୍କିଆ କଏନ୍‌ଟିଏ ନେଇ ଖେଳିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲି୤ ମୁଁ ଭଲଭାବରେ ଜାଣିଛି ଏଗୁଡ଼ାକ ଟିଭି ପର୍ଦ୍ଦା ଉପରେ ହେଉଛି୤ ମୋ ପାଖରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପିଲାମାନେ ଗାଡ଼ିଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଇଶହରୁ ଅଢ଼େଇଶହ କିଲୋମିଟର ସ୍ପିଡ୍‌ରେ ଚଲେଇ ଢ଼ୋ ଢ଼ୋ ଆକ୍ସିଡେଣ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି ଅଥଚ ମୋର ସ୍ପିଡ୍‌ ପର୍ଦ୍ଦାରେ ଷାଠିଏ ସତୁରୀରୁ ଅଧିକ ହୋଇଗଲା ପରେ ମୋ ହାତଗୋଡ଼ ଥରୁଛି୤ ଏଇଥିପାଇଁ ପ୍ରକୃତରେ ମୁଁ ଗାଡ଼ିରେ ବସି କୁଆଡେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ମୋ ପୁଅ କହେ ‘ବାପା, ତୁମେ ପଛରେ ବସ,’ କାରଣ ମୁଁ ଆଗରେ ବସିଥିଲେ ପ୍ରତି ପାଞ୍ଚମିନିଟ୍‌ରେ ତାକୁ ସତର୍କ କରାଉଥିବି୤ ‘ଦେଖ, ଆଗରୁ ଟ୍ରକ୍‌ଟେ ଆସୁଛି୤ ଆରେ ଇଣ୍ଡିକେଟର ଦେ, ଟିକେ ସ୍ଲୋ କରିଦେ୤ ପଛପଟ ଗାଡ଼ିଟାକୁ ପାସ୍‌ ଦେଇଦେ୤ ଆଗରେ ହମ୍ପ ଅଛି, ବ୍ରେକ୍‌ ଦେ’….. ଇତ୍ୟାଦି୤ ମୋ’ର କିନ୍ତୁ ଅଭ୍ୟାସ ଯେ ମୁଁ ପଛରେ ବସିବିନି ଆଉ ଆଗରେ ବସି ଏମିତି ଡାଇରେକ୍ସନ ଦେଉଥିବି୤

ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ଏମିତି କାହିଁକି ହେଉଛି ? ମୁଁ ଭାବିବାରେ ମୋ’ ଭଳି ଆପଣମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଉଣା ଅଧିକେ ଏମିତି ହେଉଥିବ୤ ଆଧୁନିକ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ବବିତ୍‌ମାନଙ୍କ ମତରେ ଏହା ହେଉଛି ଏକ ଭୟର ଲକ୍ଷଣ, ଯାହା ଆପଣଙ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଗାଧ ପ୍ରେମରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ୤ ଏଭଳି ପ୍ରେମରୁ ମୋହ ଜାତ ହୋଇଥାଏ ଓ ମୋହରୁ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ୤ ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଏ ଯେ, ମା’ ବାପାମାନଙ୍କର ଯେତିକି ମୋହ ପିଲାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଥାଏ ସେତିକି ମୋହ ପିଲାମାନଙ୍କର ବାପା ମା’ଙ୍କ ପ୍ରତି ନଥାଏ ବରଂ ବେଳେ ବେଳେ ଏହାର ବିପରୀତ ଭାବରେ ପ୍ରତିରୋଧ କଲାଭଳି ଏକ ଉଦାସୀନ ମନୋଭାବ ଥାଏ୤ ବାପାଟିଏ ଚିନ୍ତା କରୁଛି ଯେ ସେ ଯାହା ଜାଣିଛି ଶିଖିଛି ସବୁ ବାଟିକି ତା ପିଲାକୁ ପିଆଇ ଦେବ୤ ପିଲାଟି କିନ୍ତୁ ଯାହା ବାପା ମା’ କହୁଛନ୍ତି ତାକୁ ପାଳନ କରିବା ତ ଦୂରର କଥା ବରଂ ଠିକ୍‌ ଓଲଟା କଥାଟି ମାନ କରି ତା’ର ଏକ ବିଦ୍ରୋହାତ୍ମାକ ଲକ୍ଷଣର ପରିଚୟ ଦେବ୤ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ସାଙ୍ଗସାଥୀରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛନ୍ତି “କ’ଣ କରିବି ? ପିଲାଟା ଆଦୌ ବୁଝୁନି୤” ପିଲା କିନ୍ତୁ ତା’ ସାଙ୍ଗ ମେଳରେ କ’ଣ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛନ୍ତି ଜାଣନ୍ତି- “କ’ଣ କରିବି କହିଲୁ ? ବାପା ଆଦୌ ବୁଝୁନାହାଁନ୍ତି୤”

ବନ୍ଧୁଗଣ, ଏହା ସ୍ବାଭାବିକ୤ ଏଥିରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବାର କିଛି ନାହିଁ୤ ଥରେ ଭାବିଲେ ଆପଣ କ’ଣ ଆପଣଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ସବୁ କଥାକୁ ମାନିଥିଲେ ? ମୁଁ ତ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଅନେକ କଥାକୁ ମାନିନାହିଁ୤ ବାପାଙ୍କୁ ଲୁଚେଇକି ମୁଁ ଗାଡ଼ି ଚଳେଇବା ଶିଖିଛି୤ ବାପା ଯଦି କହିବେ ବାଁକୁ ଚାଲେ, ମୁଁ ଡାହାଣକୁ ଚାଲିଛି୤ ବାପା ଯଦି କହିବେ ଉପରକୁ ଅନା ମୁଁ ତଳକୁ ଅନେଇଛି୤ ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଯେତେବେଳେ ବାହାରକୁ ଆସିଲି ବାପା କହିଲେ ‘ଚାକିରିରେ କ’ଣ ଅଛି, ବେପାର କର୤’ ମୁଁ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କଥା ନମାନି ଚାକିରି କଲି୤ ଆଉ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜେ ସ୍ଥିର କଲି ଯେ ଚାକିରି ଛାଡ଼ି ବେପାର କରିବି ସେତେବେଳେ ବାପା ପୁଣି କହିଲେ ‘ଭୁବନେଶ୍ବରରେ କ’ଣ ଅଛି, କଟକରେ ବେପାର କର୤’ ମୁଁ ପୁଣି ତାଙ୍କ କଥାକୁ ବିରୋଧ କରି ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ବେପାର କଲି୤ ଏଇଥିପାଇଁ ଅନେକ ଥର ଆମ ଘରେ ଅଶାନ୍ତି ହୋଇଛି କିନ୍ତୁ ମୁଁ ମୋ’ର ସବୁ ଜିଦ୍‌ରେ ଅଟଳ ରହିଛି୤ ୟା ଅର୍ଥ କ’ଣ ଆମ ବାପା ପୁଅର ସମ୍ପର୍କ କଟିଗଲା ?

ଜଣେ ଦାର୍ଶନିକ କହିଥିଲେ “ଆପଣ ଯେତେବେଳେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ଆପଣଙ୍କ ବାପା ଯାହା କହୁଥିଲେ ଠିକ୍‌ କହୁଥିଲେ ଠିକ୍‌ ସେତିବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ଆପଣ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି, ଭୁଲ୍‌ କହୁଛନ୍ତି ବୋଲି କହିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଏ୤” ଏହା ଏକ ଗତାନୁଗତିକ ଧାରା, ଯାହା ବଂଶ ବଂଶ ଧରି ଚାଲିଥାଏ୤ ଏଥିପାଇଁ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤ ମୁଁ ଜାଣେନି ଆପଣ ଜଣେ ବାପା କି ପୁଅ ? ଯଦି ପୁଅ ହୋଇଥାନ୍ତି ତେବେ ବାପାଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରିବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤ ସେ ଚାହୁଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଜିଇଁ ଥାଉ ଥାଉ ଦୁନିଆର ଯେତେ ଭଲ ଭଲ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ ବତେଇ ଦେବେ୤ ଏହା ତାଙ୍କର ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତିର ପରିଚୟ୤ ଯଦି ଆପଣ ବାପଟିଏ ହୋଇଥାନ୍ତି; ତେବେ ପୁଅର ସବୁ ପ୍ରତିରୋଧକୁ ହସି ହସି ଗ୍ରହଣ କରିନେଇ ପଦୁଟିଏ ତାକୁ କୁହନ୍ତୁ “ପୁଅରେ, ମୁଁ କାହିଁକି ଏମିତି କହୁଛି, ତୁ ବାପା ହେଲେ ଜାଣିବୁ୤”

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ଅଗ୍ରୱାଲା, ଭୁବନେଶ୍ବର
ସାମ୍ପ୍ରତିକ ବିଷୟରେ ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ବାଦପତ୍ରରେ ସ୍ତମ୍ଭ ରଚନା କରୁଥିବା ଶ୍ୟାମ ସୁନ୍ଦର ଅଗ୍ରୱାଲାଙ୍କ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ପାଠକୀୟ ସ୍ବୀକୃତି ପାଇଛି୤ ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଶ୍ରୀ ଅଗ୍ରୱାଲାଙ୍କ ମଣିଷ ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ଅବସ୍ଥା ବାବଦରେ ମାନବବାଦୀ ଚିନ୍ତା ଓ ଚେତନାକୁ ପତିବାଦନ କରୁଥିବା ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ବେଶ୍‌ ଆବେଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ୤
ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ଅଗ୍ରୱାଲାଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲେଖା →
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୫୪ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. Arabinda Behera |  ଜାନୁଆରୀ ୩୦, ୨୦୧୨ - ୨:୨୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Khub Bhala lagila

  • ୨. ବିଜନ ରାୟ୍ |  ଜାନୁଆରୀ ୩୧, ୨୦୧୨ - ୬:୨୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅଙ୍ଗେଲିଭା ଘଟଣା. ଭଲ ହୋଇଛି. ଗାଲ୍ପିକଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ.

  • ୩. Gyanendra |  ଫେବୃଆରୀ ୧, ୨୦୧୨ - ୯:୩୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    sir apanakara lekha padhi mu emotional hoigali

  • ୪. ମାନସ ବିଶ୍ବାଳ |  ଫେବୃଆରୀ ୩, ୨୦୧୨ - ୧:୪୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଗଳ୍ପ ଟି ପଢି ବହୁତ ଖୁସି ଲାଗିଲା ଏବଂ ନିଜ ପିଲା ବେଳ କଥା ବହୁତ ମନେ ପଡିଲା୤

  • ୫. gouranga |  ଫେବୃଆରୀ ୩, ୨୦୧୨ - ୯:୪୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Good

  • ୬. ପାଣିନି ପଟ୍ଟନାୟକ |  ଫେବୃଆରୀ ୪, ୨୦୧୨ - ୯:୩୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ମୋ ଜୀବନର ଏକ ସପନକୁ “ଅପ୍ରାନ୍ତ” ଆଜି ସାକାର କରିପାରିଛି

  • ୭. ashok kumar dash |  ଫେବୃଆରୀ ୪, ୨୦୧୨ - ୭:୪୫ ଅପରାହ୍ନ

    nichhaka sata katha jaha mu ange libhei sarichhi aau abe 66 bayasare ange libhauchhi.

  • ୮. kiran kumar lenka |  ଫେବୃଆରୀ ୬, ୨୦୧୨ - ୧:୩୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    bhalo lekha ti.

  • ୯. ବଇଜୟନ୍ତି |  ଫେବୃଆରୀ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୨:୨୭ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ଭଲ ହୋଇଛି.. ହ୍ରୁଦୟସ୍ପର୍ଶି …..

  • ୧୦. sarat kumar bhol rourkela |  ଫେବୃଆରୀ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୨:୪୦ ଅପରାହ୍ନ

    jug po jogi heichhi.bahut bhal.

  • ୧୧. Asutosha |  ଫେବୃଆରୀ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୧:୨୮ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ହୋଇଛି

  • ୧୨. ଅନ୍ନଦ ଭୁସନ୍ କର୍ |  ଫେବୃଆରୀ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୧:୫୦ ଅପରାହ୍ନ

    ଲେଖାଟି ବାସ୍ତବରେ ବହୁତ ଭଲ ହୋଇଛି୤ ବାପଙ୍କର ପିଲମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ତଥା ପିଲାମନଙ୍କର ମାନସିକତା କୁ ସୁନ୍ଦର ଭବେ ଦର୍ଶାଇଦିଆ ଯାଇଛି୤

  • ୧୩. ଧର୍ମପଦ ଜେନା |  ଫେବୃଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧:୦୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ହୋଇଛି୤ ଖୁବ୍ ଭଲ ଲାଗିଲା୤

  • ୧୪. ବଦ୍ରିନାଥ ବେହେରା |  ଫେବୃଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୨:୫୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ନିରାଟ ସତ୍ୟ, ଅଙ୍ଗେନିଭା ଘଟଣା- ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା
    ଲେଖକଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ, ଜେହେତୁ ଆମ ମନର ଭାସାକୁ
    ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ ସଖ୍ୟମ ହୋଇଛନ୍ତି |

  • ୧୫. ର୍ କା ମିଶ୍ର |  ଫେବୃଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୩:୦୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଲାଗିଲା | ଓଡିଆରେ ଅନ୍ ଲାଇନ୍ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶନ ପ୍ରୟାସ ଅଭିନନ୍ଦନୀୟ | ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କାମନା କରୁଛି |

  • ୧୬. Dillip Kumar Barik |  ଫେବୃଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୪:୫୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଏତେ ଦିନ ପରେ କମ୍ପୁଟର ରେ ଓଡିଆ ର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ବାରା
    ଆପଣ ମଧୁବାବୁ ବର୍ତ୍ତମାନର
    ଧନ୍ୟବାଦ

  • ୧୭. Sanjay K Das(Pune) |  ଫେବୃଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧୧:୦୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    As I went through the story, I found myself in it-My thinking….my style of writing stories..and me-the character……..Fabulous…Keep it up.

  • ୧୮. ସୁଦୀପ୍ତ ପଣ୍ଡା |  ଫେବୃଆରୀ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୧:୪୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବାପ ପୁଅ ସମ୍ପର୍କ – ଏକ ଦ୍ରୁଢ ସହୟତା ର ସମ୍ପର୍କ୤ ନିର୍ଧାରିତ ସମୟରେ ବାପ ଏବଂ ପୁଅ ବନ୍ଧୁ ଭଳି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍୤

    ଲେଖକଙ୍କ ରଚନା ଖୁବ୍ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶି ହୋଇଛି.

    ସୁଦୀପ୍ତ ପଣ୍ଡା
    ବାଙ୍ଗାଲୋର୍

  • ୧୯. ସୁଲତା |  ଫେବୃଆରୀ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୬:୦୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଗଳ୍ପଟି ଭଲ ହୋଇଛି୤

  • ୨୦. ମୁରଲିଧର କବି |  ଫେବୃଆରୀ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୯:୪୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    chanakya netee anusarana kariba thik
    samaja ra bhasa ku galpa madhyama re prakash kariba
    sundara prayas. …………………………DHANYABAD

  • ୨୧. sabita |  ଫେବୃଆରୀ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୨:୩୮ ଅପରାହ୍ନ

    bhala heichi

  • ୨୨. Rabi |  ଫେବୃଆରୀ ୨୨, ୨୦୧୨ - ୧୧:୦୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    galpa ti padhi mo bapanka katha khub mane paduchhi

  • ୨୩. ashish |  ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ୪, ୨୦୧୨ - ୧୧:୨୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Eita mo bapanka story bhali laguchi.

  • ୨୪. ଅଶୋକ କୁମାର ପାତ୍ର |  ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ୬, ୨୦୧୨ - ୬:୧୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ବଢିଆ

  • ୨୫. ରତି ପ୍ରକାଶ ବେହେରା |  ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ୨୨, ୨୦୧୨ - ୭:୨୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଲେଖା ଟି ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଓ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶି ଅଟେ ୤

  • ୨୬. ଦିପକ ରଞ୍ଜ୍ନନ |  ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ୨୭, ୨୦୧୨ - ୩:୩୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବ୍ହୁତ ସୁନ୍ଦର……

  • ୨୭. ହେମନ୍ତ୍ |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୩୦, ୨୦୧୨ - ୧:୧୯ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା

  • ୨୮. ranu |  ମେ ୩, ୨୦୧୨ - ୫:୩୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    lekahti bauht sundara and hearttouching .

  • ୨୯. ମନୀଷା ନନ୍ଦ |  ମେ ୪, ୨୦୧୨ - ୯:୦୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ଭଲ

  • ୩୦. ପବିତ୍ର କୁମାର ନନ୍ଦ |  ମେ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୩:୨୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ ଏହି ଲେଖା ବହୁତ ବଢିଆ ହୋଇଛି , ପ୍ରତି ଦିନ ଆମ୍ଭେମାନେ ନିଜଜିବନରେ ଏହାକୁ ଦେଖୁଛେ. ଧନ୍ୟବାଦ.

  • ୩୧. sanat kumar kar |  ମେ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୧୧:୪୯ ଅପରାହ୍ନ

    Bahut bhala lagila gapati. Lekhakanku dhanyabad.

  • ୩୨. dilipkumar acharya |  ମେ ୩୦, ୨୦୧୨ - ୧:୫୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଭଲ ଗପ

  • ୩୩. Dr.Leenasri |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨, ୨୦୧୨ - ୧:୩୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    e ta hela Bapa Puanka katha semti Maa-Jhia nka upare kichhi achhi ki?

  • ୩୪. Aditya |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୦:୫୨ ଅପରାହ୍ନ

    Khub Bhala Heichi. Upara Barada Khasuchi, Tala Barada Hasuchi, Majhi Barada Rahi Kahuchi Mo dina kala Asuchi.

  • ୩୫. ଆଦିତ୍ୟ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୦:୫୫ ଅପରାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ଭଲ ହେଇଛି, ଅନୁଭୁତି ସବୁବେଳେ ଭଲ ଲାଗେ ଲେଖକଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ

  • ୩୬. ଜିତୁ ପାତ୍ର |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧୦:୫୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ନିରାଟ ସତ କଥା…………..ଖୂବ୍ ଭଲ ହେଇଛି…..

  • ୩୭. ହରପ୍ରସାଦ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୫, ୨୦୧୨ - ୯:୫୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଶ୍ରୀଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦରଅଗ୍ରବାଳଙ୍କ “ସତ୍ୟଂବ୍ରୁ(ନୁହେଁ ବୃ)ୟାତ୍” ରୁ ଆରମ୍ଭି କେତେ ଲେଖା କେତେ କାଗଜ/ପତ୍ରିକା/ବହିରୁ ଟିକିଏ ଟିକିଏ ଆଡ଼େଇଚି। ଆଖିରେ ପଡ଼ିଲେ ନ ସାରିଲେ ନ ଚଳେ।
    ବାପ ମନ ବୁଝିବାକୁ ପୁଅକୁ ବାପ ହେଲାଯାଏଁ ତ ଅଲବତ ତକେଇବାକୁ ପଡ଼ିବ। ବାଃ! ବଢ଼ିଆ ଲାଇନ୍ ଉପରେ ମନଲାଖି ଢଙ୍ଗରେ ବଖାଣିଚନ୍ତି ନାଁ ଆମ କବି ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦରଅଗ୍ରବାଳେ! ଆମ ପୁଅ ତ ବାପ ହେଇ ସାରିଲାଣି। ସାତ ବର୍ଷ ହେଲା। ଏଥର ?

  • ୩୮. Basanta ( Bachhi) |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୮, ୨୦୧୨ - ୧:୪୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Mo Bapa mo pain Bhagaban………..Love u Bapa very much

  • ୩୯. ଅମିୟ ରଞନ, new delhi |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୫:୦୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ ବହୁତ ଭଲ୍ ଲେଖାଟି…..ମନ କୁ ଛୁଇଁଗଲାପରି ହୋଇଛି୤

  • ୪୦. ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବେହେର, ଚେନ୍ନଈ, ତମିଲ୍ ନାଡୂ |  ନଭେମ୍ବର୍ ୧୦, ୨୦୧୨ - ୧:୧୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଆପଣଙ୍କ ଲେଖା ବହୁତ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ
    ଧନ୍ୟବାଦ

    ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବେହେରା
    ଚେନ୍ନଈ

  • ୪୧. jeeban bandhu sahoo, kolkata |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୩୦, ୨୦୧୨ - ୧୧:୩୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    bahut bahut dhanyabaad je epari gote sata katha ku sthana dei thibaru .

  • ୪୨. Ranjit Mallick, Bhuabneswar |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୯, ୨୦୧୩ - ୧୦:୫୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Bahuta Bhala laguchi. Apanankar prochestha pain Koti Koti Dhanyabad.

  • ୪୩. ଶିଶିର କୁମାର ନାୟକ, କଟକ |  ଜୁନ୍ ୫, ୨୦୧୩ - ୫:୦୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଯଦିଓ ମୁଁ ବାପା ହେଇନି, ତଥାପି ବିଷୟର ମର୍ମ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝି ହଉଚି, ଧନ୍ୟବାଦ ଏପରି ଲେଖା ପାଇଁ ୤

  • ୪୪. ରାକେଶ, sambalpur |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୫, ୨୦୧୩ - ୩:୪୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବାସ୍ତବ ରେ ଲେଖାଟି ଖୂବ୍ ଭଲ ହେଇଛି ……… /

  • ୪୫. ପ୍ରମୋଦ, ଭୁବନେଶ୍ବର |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୨୯, ୨୦୧୩ - ୫:୧୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ଭଲ

  • ୪୬. ସୁମନ ସୌରଭ ରଥ, କଳିଙ୍ଗ ବିହାର ,ଭୁବନେଶ୍ଵର |  ମେ ୧, ୨୦୧୪ - ୧:୨୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ ବହୁତ ଭଲ ହୋଇଛି,ଏହା ସତ୍ୟ କି ନାହିଁ ଜଣେ ବାପା ହେଲେ ବୁଝିପାରିବ।

  • ୪୭. Dr.NIROD KUMAR MANTRY, cuttack |  ମେ ୧୦, ୨୦୧୪ - ୪:୧୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Apana Samajra eka bisesh diga prati dhyna deiachhnti, dhanyabada. Apnanka lekhani jibanta hoi rahu.

  • ୪୮. ଦାମୋଦର ବେହେରା, ଗୋହିରିବାଡ଼ି ,ଗଞ୍ଜାମ |  ଜୁଲାଇ ୯, ୨୦୧୪ - ୧୦:୫୭ ଅପରାହ୍ନ

    ସୁନ୍ଦର ଗପ
    ଗପ ଟି ପଢ଼ି ଖୁସି ଲାଗିଲା ।
    ଧନ୍ୟବାଦ

  • ୪୯. ବିମଳ ପ୍ରସାଦ ମହାପାତ୍ର, Kolkata |  ଜୁଲାଇ ୧୯, ୨୦୧୪ - ୭:୪୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଲେଖା…… ପୁରା ବାପା ଏବଂ ପୁଅ ଭିତରେ ଥିବା ନିଛକ ସମ୍ପର୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନା କରାଜାଇଛି୤ ଲେଖକ ମହୋୟଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଧନ୍ୟବାଦ୤

  • ୫୦. SANJEEB KUMAR BEHERA, jajpur.orissa |  ଜାନୁଆରୀ ୩, ୨୦୧୫ - ୧:୪୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Sir,this is the true story which you have described.

  • ୫୧. SANJIB KUMAR PATI |  ଜୁନ୍ ୪, ୨୦୧୬ - ୧:୪୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅନେକ ଅନେକ ଧନ୍ୟବାଦ

  • ୫୨. surya mohanty, surat, gujarat |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୪, ୨୦୧୬ - ୧୦:୦୩ ଅପରାହ୍ନ

    This is absolutely true, wonderful creation.
    thanks a lot.

  • ୫୩. Biraj Challan, Bhubaneswar kiit university  |  ଜାନୁଆରୀ ୧୮, ୨୦୧୭ - ୧୧:୦୫ ଅପରାହ୍ନ

    Ahipari upadesaattmak galpa aabalbruddhabanitaa manank nimante nitaanta aabasyaka. Barttamaanara jubapidhinka paain aka nutan aalokar baarttaabahak hoithibaa hetu ases ases dhanyabaad.

  • ୫୪. ଶ୍ରୀ ରଙ୍ଗନାଥ ରଥ, ଭୁବନେଶ୍ୱର |  ଜୁନ୍ ୧୧, ୨୦୧୮ - ୧୦:୧୦ ଅପରାହ୍ନ

    ବର୍ଣ୍ଣାଶୁଦ୍ଧି ସଂଶୋଧନ ଆବଶ୍ୟକ :-
    ସେତିବେଳେ = ସେତିକିବେଳେ (ଅନ୍ତିମ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ)
    ପତିବାଦନ = ପ୍ରତିପାଦନ (ଅଗ୍ରଲେଖରେ)

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤