ନବ ପ୍ରତିଭା

କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ
କଣ୍ଟା
|- ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଜେନା

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ତରୁଣକାନ୍ତି ମିଶ୍ର
ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ମହାପାତ୍ର
କାଳିନ୍ଦି ଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
ରବି ଶତପଥୀ
ମନୋଜ ଦାସ
ଭୁବନେଶ୍ବର ବେହେରା

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ଚେଷ୍ଟା
  ଲିପିକା ମହାପାତ୍ର, କ୍ୟାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆ, ଆମେରିକା
 
 
ତା: ଜୁନ୍ ୨୭, ୨୦୧୩  
 

ଘିଅମିଶା ସିନ୍ଦୁରକୁ କପାଳରେ ଗୋଲ କରି ଲଗେଇଲା ରମେଇ ମାଁ୤ ଆଖିରେ କଜ୍ବଳ, ବେକରେ ମନ୍ଦାର ହାର, ମୁକୁଳା ଘନକେଶ୤ ମାଟି କାନ୍ଥରେ ଟଙ୍ଗା ହୋଇଥିବା ଦର୍ପଣରେ ନିଜର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ମୁହଁଟାକୁ ପରଖି ନେଲା୤

ହଁ …. ସବୁ ଠିକ୍‌ଅଛି୤

ଆଶ୍ବସ୍ତ ହେଲା୤

ଏଥର କନା ଲୁଗାଟାକୁ ସିଧାକରି ପିନ୍ଧିଲା୤ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଗାଟା ତା’ର କଳାମୁଗୁନି ପଥର ଭଳି ଶରୀରରୁ ଅଲଗା ହେଇଯିବ୤ ପାଦ ଫାଟି ରକ୍ତ ଝରିବ୤ ମନ୍ଦାର ହାରଟା ଛିଣ୍ଡି ଦାଣ୍ଡ ଅଗଣା ସାରା ବିଛେଇ ହେଇଯିବ୤ ସବୁ ବେଠିକ୍‌ ହେଇଯିବ୤ ଅନୁଭବୀ ବେପାରି ତା’ର ପ୍ରକୃତ ଗ୍ରାହକ ଚିହ୍ନିଲା ପରି ବେଠିକ୍‌ ଭିତରୁ ଠିକ୍‌ଟା ଯିଏ ଚିହ୍ନିପାରେ ସେ ହିଁ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ନିଏ୤

ଛୋଟ ହସଟେ ତା’ ମୁହଁରେ ଖେଳିଗଲା୤
ଉଲ୍ଲାସର ହସ୤

ସିନ୍ଦୁରରୁ ଶକ୍ତି ପାଏ ରମେଇ ମାଁ’୤ ରମେଇ ବାପା ଘରଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲାବେଳେ ରମେଇ ମାସକର ହୋଇଥିଲା୤ ଝାଟିମାଟି ଘର, ମା’ ଆଉ ପୁଅ୤ ଗାଁ ଲୋକେ କେତେ ରକମର ଉଡ଼ାକଥା କୁହନ୍ତି୤ ରମେଇ ମାଁ ର ପିଞ୍ଜରା ଭିତରେ ସେକଥା ଭେଦ କରେନି କିମ୍ବା ସିନ୍ଦୁର ଲଗାଇଲାବେଳେ ହାତ ଥରେନି୤ ପେଟର ଭୋକ ଭୟଙ୍କର୤ କାଙ୍ଗାଳମାନେ କ’ଣ ଜାଣିବେ୤ ସେମାନଙ୍କ ପେଟ ଖାଦ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ୤ କେବଳ ଦେହ ଆଉ ମନର ଭୋକ ପାଇଁ ସେମାନେ ଆତୁର୤ ପେଟର ଭୋକ ଶାଖାପ୍ରସାଖା ମେଲାଇ ରକ୍ତମାଂସର ଶରୀରଟିକୁ ଛନ୍ଦି ପକାଏ୤ ଶରୀର ଖାଲି ଛଟପଟ ହୁଏ୤ ଫୁଟୁଥିବା ଗରମ ପାଣିରେ ଜୀବନ୍ତ କଙ୍କଡ଼ା ପରି୤

ଜୀବନଟା ଭୋକ୤

ରମେଇର ଢୋଲ ଶୁଭିଲାଣି ଦାଣ୍ଡ ଅଗଣାରୁ୤ ପୋଲିଓ ବେମାରି ଯୋଗୁଁ ଗୋଡ଼ ଦିଟା ଛଚିନ୍ଦ୍ରା ଭଳିଆ ସରୁ, ହେଲେ ହାତ ଯୋଡ଼ିକ ଶକ୍ତ ଆଉ ଚଳଚଞ୍ଚଳ୤ ଖୁବ୍‌ ସୁନ୍ଦର ଢୋଲ ବଜାଏ ରମେଇ୤ ଜୀବନରେ ଅନୁଭବଗୁଡ଼ିକ ତା’ ଢୋଲର ତାଳରେ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇ ଉଠନ୍ତି୤

ବିଷାଦ, ଶୋକ, ଆନନ୍ଦ, କ୍ରୋଧ, ପ୍ରେମ ଆଉ ଭକ୍ତି.. ଏଇତ ଜୀବନ୤ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଗ୍ରହୀ ଏଇ ଜୀବନର ସ୍ବାଦ ଚାଖିବାକୁ୤

ରମେଇ ଢୋଲ ବଜାଏ ମାଁ କୁ ଖୁସି କରିବାକୁ୤ ମାଁ ମୁହଁରେ ହସ ଦେଖିଲେ ତାକୁ ଲାଗେ ମାଁ କାନିରେ ପୃଥିବୀଟା ଅଜାଡ଼ି ଦେଲା୤

ପୃଥିବୀ, ସିଏ ଆଉ ମାଁ ଝୁମନ୍ତି ଆନନ୍ଦରେ୤
ଜୀବନଟା ସହଜ୤
ସକାଳର କଅଁଳ ଖରାରେ ଦାଣ୍ଡ ଅଗଣାଟା ସୁନେଲୀ ଦିଶିଲାଣି୤ ରମେଇ ମାଁ ପଦାକୁ ବାହାରି ଆସିଲା ମୁଖରେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଠାଣିର ମୁଖାପିନ୍ଧି୤

ରମେଇର ପଙ୍ଗୁଗୋଡ଼ ଉପରେ ଚକ୍ଷୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ପାଇଁ ସ୍ଥିରକରି ଆରମ୍ଭକଲା ନୃତ୍ୟ୤ ଢୋଲର ତାଳରେ, କ୍ରୋଧର ତାଣ୍ଡବ୤ ମଝିରେ ମଝିରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥାଏ,
‘ଗାଁରେ ଏ ବର୍ଷ ବର୍ଷା ହବନି’
‘ସ୍କୁଲଘରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯିବ, ସାବଧାନ୍‌’
‘କୁକୁଡ଼ା କାଇଁ ?’
ବୀର ଗୁଡ଼ିଆ ପୁଅ ପବନା ଆଖିକୁ ଏ ଅପ୍ରାକୃତିକ ଦୃଶ୍ୟ ଅଛପା ରହିଲାନି୤ ଅଣ୍ଟାରେ ଗାମୁଛାଟାକୁ ଭିଡ଼ିଦେଇ ଦଉଡ଼ିଲା ପ୍ରଚାର କରି କରି, ‘ରମେଇ ମାଁ କୁ କାଳସୀ ଲାଗିଲା ହୋ, …ପୁଣି ଲାଗିଲେ..୤’

ଦିନୁମାଷ୍ଟ୍ରେ ପିଣ୍ଡାରେ ବସି ଖବରକାଗଜ ପଢ଼ୁଥିଲେ୤ ପବନାର କଥାଟା ଗୁଳି ଭଳିଆ ଭେଦ କରିଗଲା ତାଙ୍କ କାନରେ୤ ପାଟିରୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବାହାରିଗଲା,

‘କ’ଣ ଏବେ ପା ଲାଗିଥିଲେ, ପ୍ରଳୟ ଆସନ୍ନ ତା’ହେଲେ୤’

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଲିପିକା ମହାପାତ୍ର, କ୍ୟାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆ, ଆମେରିକା
author photo
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୫ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. Swagatika Sethi, Bhubaneswar |  ଜୁନ୍ ୨୮, ୨୦୧୩ - ୧୦:୫୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ହଁ, ଲେଖାଟି ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ହୋଇଛି୤ ଆପଣଙ୍କ କଲମରୁ ଏପରି ଆଉକିଛି ଲେଖା ଆଶା କରୁଚି୤

  • ୨. ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଭୂୟାଁ, ଟରୋଣ୍ଟୋ, ଓଣ୍ଟାରିଓ, କାନାଡ଼ା  |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୮, ୨୦୧୩ - ୧୦:୪୬ ଅପରାହ୍ନ

    ଲିପିକା ଭଉଣୀ,

    ପଲ୍ଲୀଜୀବନ ଓ ତାର ସରଳତାରେ ଜୁଡ଼ୁବୁଡ଼ୁ ହୋଇ ରହିଥିବା ଜୀବନ୍ତ ଚିତ୍ରଟିଏ ।

    ସରଳ…ସାବଲୀଳ…ସୁନ୍ଦର…!!!
    ଲେଖା ଜାରୀ ରହୁ ।

    ଧନ୍ୟବାଦ..!!

    ସାହିତ୍ୟ ସର୍ବଦା ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ରହୁ … ସାହିତ୍ୟର ଜୟଯାତ୍ରା ଜାରୀ ରହୁ…!!!

    ଜୟ ଓଡ଼ିଆ…ଜୟ ଓଡ଼ିଶା…ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ…!!!

    ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ଭୂୟାଁ,
    ଟରୋଣ୍ଟୋ, କାନାଡ଼ା,
    ଜନ୍ମସ୍ଥାନ – ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ, ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରସାଦ, ଗଞ୍ଜାମ

  • ୩. Gyana Ranjan Barik, odisha |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୩୦, ୨୦୧୩ - ୯:୨୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Prasangati khub marma sparsi dhanyabad lipika didi.

  • ୪. Rajendra Das, jagatasingpur.ODisha |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୨୯, ୨୦୧୩ - ୧୦:୨୪ ଅପରାହ୍ନ

    Mu bHutu bhala paea ODisha ku

  • ୫. ଦଣ୍ଡପାଣୀ ଶତପଥୀ, ଛତ୍ରପୁର, ଗଞ୍ଜାମ |  ଫେବୃଆରୀ ୧୭, ୨୦୧୪ - ୯:୧୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବିଦେଶ ରେ ରହି ବି ଓଡିଆ ଭାଷା ପ୍ରତି ପ୍ରୀତୀ ଥିବାରୁ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ.

  • ୬. Jashobanta pADhi, Hyderabad |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୭, ୨୦୧୪ - ୫:୫୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    chamatkAr

  • ୭. ଦାମୋଦର ବେହେରା, ଗୋହିରିବାଡ଼ି,ଗଂଜାମ |  ମେ ୨୫, ୨୦୧୪ - ୪:୧୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଲିପିକା ଭଉଣୀ,

    ତୁମ ଲେଖା ବହୁତ ସରଳ ଓ ସୁନ୍ଦର

    ଧନ୍ୟବାଦ

  • ୮. ସଚିଦାନନ୍ଦ ପାତ୍ର, ନୟାଗଡ |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୨, ୨୦୧୪ - ୧:୦୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବିଦେଶରେ ରହି ମଧ୍ୟ ଓଡିଆ ଭଷା ପ୍ରତି ଏତେ ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ମୋତେ ବହୁତ ଖୁସି ଲାଗିଲା, ଆପଣ ଆହୁରି ଅଧିକ ଲେଖନ୍ତୁ ।
    ମୋର ଆଶା ।

  • ୯. କମଲ୍ ଲୋଚନ୍ ମାର୍ନଡି, ବାରୀପଦା, ଓଡିଷା |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୬, ୨୦୧୪ - ୨:୦୨ ଅପରାହ୍ନ

    ଅପା, ଲେଖାଟି ଅତି ସୁନ୍ଦର୍ ହୋଇଛୀ

  • ୧୦. ପ୍ରଦିପ ବିଶ୍ବାଳ, ଗୂହାଟି |  ନଭେମ୍ବର୍ ୧୦, ୨୦୧୪ - ୯:୧୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଆପଣ ବିଦେଶ ରେ ରହି ଓଡ଼ିଆକୁ ଭଲ ପାଉଥିବାରୁ ଧନ୍ଯବାଦ୲ ଜଯୃ ଜଗନ୍ନାଥ

  • ୧୧. ଅଟଳ ବିହାରୀ ପଣ୍ଡା, ଯାଜପୁର, ଓଡିଶା |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୨୮, ୨୦୧୫ - ୫:୪୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଲେଖାଟି ସରଳ ଗ୍ରାମ୍ୟ ଜୀବନ ର ଚିତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟତାର ନିଛକ ପ୍ରତିଛବି ଆଙ୍କିବାର ପ୍ରୟାସ କରିଛି |
    ସବୁଠାରୁ ବଡ କଥା ହେଉଛି ବିଦେଶ ରେ ରହି ଓଡିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଯେ ମମତା ଗାଳ୍ପିକାଙ୍କର ପରିଦୃଷ୍ଟ୍ୟ ତହା ବସ୍ତବ ରେ ଆଦରଣୀୟ |

  • ୧୨. Dr Anita Panda, D3/3562, Vasnt Kunj,New Delhi-110070 |  ଫେବୃଆରୀ ୩, ୨୦୧୬ - ୮:୫୨ ଅପରାହ୍ନ

    The psychological aspect of the story is excellent. Often, readers do not analyse.

  • ୧୩. ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ରଥ, ଗୁଣପୁର, ଜିଲ୍ଲା- ରାୟଗଡ |  ଫେବୃଆରୀ ୮, ୨୦୧୬ - ୮:୨୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଜୀବନର ଅନ୍ତ ଅବଶମ୍ଭାବୀ ; କିନ୍ତୁ ଚେଷ୍ଟାର ଅନ୍ତ ସଫଳତା ପରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ ।

  • ୧୪. ଆକାଶ ପ୍ରଧାନ, ନୂଆପଡ଼ା, ଓଡ଼ିଶା |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୮, ୨୦୧୬ - ୪:୪୫ ଅପରାହ୍ନ

    ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଲେଖା ।
    ପ୍ରବାସୀ ହୋଇ ବି ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରୀତି ପ୍ରଶଂସନୀୟ ।

  • ୧୫. ରବିନ୍ଦ୍ର କୁମାର ଦାଶ, ଦିଲ୍ଲୀ |  ଜୁଲାଇ ୧୭, ୨୦୧୭ - ୨:୫୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ, ଭୋକିଲା ପେଟ ଆଗରେ ପାପ ପୂନ୍ୟ ଅର୍ଥହୀନ । ପ୍ରଭୂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତ ଅଭିନୟ ହି କରୁଥିଲେ, ଅର୍ଜୁନ ସମ୍ମୁଖରେ – ଗୀତାର ଅଭିନବ ଉପଯୋଗ । ମନଛୁଆଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ।

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤