ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ସର୍ବମୋଟ ମତଦାନ: ୧୮୨୮

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ମୃଣାଳ
କେ.ଶ୍ୟାମବାବୁ ଦୋରା
ଆଶିଷ କୁମାର କର
ରମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ଦାସ
ଭୂପେନ୍‌ ମହାପାତ୍ର
ରଜତ କୁମାର ମିଶ୍ର

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ଖର୍ବପୁରୁଷ
 |- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରଥ
 
 
ତା: ଜୁଲାଇ ୩, ୨୦୧୨  
ମୂଳ ପୃଷ୍ଠାପ୍ରବନ୍ଧ
 

ମୋର ବୃହତ୍‌ ଭାବନାଗୁଡ଼ିକ ସବୁ ଇତିହାସରେ୤ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ନାହିଁ୤ ଦେଖିବାକୁ ମୋର ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ୤ ମୁଁ ଆଧୁନିକ ହେବାକୁ ଚାହେଁ ପୁରୁଣାକୁ ଉପହାସ କରେ୤ ଘୃଣାକରେ୤ ଅପରିଚିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବିଦେଶୀ ଢଙ୍ଗଟାକୁ ଆପଣେଇ ନିଏ୤ ଢଙ୍ଗ ନକଲ କରିବାରେ ଛୋଟ ମଣିଷ ଆନନ୍ଦ ପାଏ୤ ମୁଁ ଉଞ୍ଚ ମଣିଷକୁ ନକଲ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଶସ୍ତା କରିପକାଏ୤ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଭଳି ଦିଶିବାକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ମୋ ଭଳି ବାମନ କରି ପକାଏ୤ ମୋ ଦେଶରେ କଦବା କଶ୍ଚିତ୍‌ ସାମାନ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଦିଗ୍‌ବଳୟ ଦେଖୁଥିବା ମଣିଷଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ଏହିପରି ବୁଡ଼େଇ ଦେଉ୤ ମୋ ଇତିହାସକୁ ମୁଁ ଏଇଭଳି ଅବହେଳିତ କରେ, ବେଳେବେଳେ ସଲଜ୍ଜ ସ୍ବୀକାର କରେ ମୋ ଦର୍ଶନ ଧର୍ମ୤ ମୁଁ ତେଣିକି ପୂଜାକରେ୤ ମଥୁରା ଅଯୋଧ୍ୟାର ସାହିତ୍ୟକୁ ଖଟୁଳିରେ ଥୋଇ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରେ- କାରଣ ପୂଜା କରିଦେଲେ ଦୂରତା ରକ୍ଷା ହୁଏ୤ ଆକାଶିଆ ହୋଇଯାଏ ଆଦର୍ଶ୤ ବାମନ କାହିଁକି ତା’ ମାଟି ଛାଡ଼ି ସେ ଯାଏ ଉଠିବାକୁ ଯିବ ? ବଶିଷ୍ଠକୁ ନେଇ ଜଗତ୍‌ ବିହ୍ବଳ ହେଉଥାଉ, ସେଥିରେ ମୋର କ’ଣ ଥାଏ ? ସେମାନେ ଖୋଜି ଖୋଜି ଆସି ମୋ ପାଖରେ ଅବଶ୍ୟ ପହଞ୍ଚିବେ୤ ମୁଁ ଛକି ବସିଛି୤ ଗେରୁଆ- ପିନ୍ଧା, ଦାଢ଼ିଆ ବାମନ ଛକି ବସିଛି, କେମିତି ସେ କୌତୁହଳୀ ଯାତ୍ରୀଦଳକୁ ଭୁଆଁ ବୁଲେଇବି – ଚିତା କାଟି ଛାଡ଼ିବି୤ ସେମାନେ କିଛି ନ ପାଇ ଫେରିବେ୤ ଯାଆନ୍ତୁ୤ ଆମକୁ ନିନ୍ଦା କରିବେ, କରନ୍ତୁ୤ ଆମର ଚରିତ୍ର ନାହିଁ, ଆମେ ଠକ, ଭଣ୍ଡ, ମୂର୍ଖ, ଅଳସୁଆ, ଚୋର ବୋଲି କହିବେ, କହନ୍ତୁ୤ ଆମେ ଏମିତି ପ୍ରାୟ ଶୁଣୁ୤ ଏ ଗୁଡ଼ାକର ଅର୍ଥ ଆମ ପାଇଁ କିଛି ନାହିଁ୤ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ହାରି ସାରିବା ପରେ ଆଉ କାହାକୁ ଘୋଡ଼ାଇବା ?

ପୃଥିବୀର ସବୁ ପ୍ରକାର ମୂଲ୍ୟ ଏଠି ଅଛି କିନ୍ତୁ ସବୁଗୁଡ଼ିକ ଖର୍ବ ରୁପ୤ ମାନବିକ ଅଧିକାର, ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ବାଧୀନତା, ଦେଶପ୍ରୀତି ଏମିତି ନାନା କଥା୤ ଉପର ଢାଞ୍ଚାଟି ସଯତ୍ନେ ରଖାହୋଇଥାଏ୤ ତା’ ଭିତରେ କିନ୍ତୁ ମୂଷା ପଶି ସବୁ କତୁରି ଦେଇଥାଏ୤ ଗଭୀର ଦେଶପ୍ରୀତିର ବକ୍ତୃତା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ମୁଖସ୍ଥ୤ ସଜ ଉଣ୍ଡି ଦେଶଟିକୁ ବିକି ଭାଙ୍ଗି ଆମେ ଖାଇଛୁ୤ ମୋର ସ୍ବାଧୀନତା ଉପରେ ମୋର ଅଧିକାର୤ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଯାହା କହିପାରେ, ଯାହା କରିପାରେ, ମୋ ଇଚ୍ଛା୤ ମୋ ଦେଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସଭାରେ ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ମାଡ଼ପିଟ ଲାଗୁ୤ ଗାଳିଗୁଳଜ ହୁଏ୤ ମୁଣ୍ଡ ଫଟାଫଟି ହୁଏ୤ ଏ ସବୁ କେବଳ ଦେଶ-ପ୍ରୀତି ପାଇଁ, କେବଳ ବ୍ୟକ୍ତିର ଅଖଣ୍ଡ ସ୍ବାଧୀନତା ପାଇଁ କ୍ଷୁଦ୍ର ମଣିଷମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରନ୍ତିନାହିଁ୤ କେବଳ ଶୋଧାଶୋଧି ହୁଅନ୍ତି୤ ଗୋଇ ଖୋଳାଖୋଳି ହୁଅନ୍ତି୤ ଗୋଛି କଟାକଟି ହୁଅନ୍ତି୤ ପରସ୍ପରକୁ ତଳକୁ ଭିଡ଼ି ରଖି କେହି ଭୂଇଁ ଛାଡ଼ି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ୤ ଲେସିହୋଇ ଘୁଷୁରୁଥାନ୍ତି, ପୋକପରି୤

ହିମାଳୟର ସବୁ ଦେବଦାରୁମାନେ ପଙ୍ଗୁ ଗୁଳ୍ମ୤ ହିମାଳୟ ସ୍ବୟଂ ଖର୍ବିତା ତା’ ମଥାରେ ବିଭିନ୍ନ ପାଦଚିହ୍ନ୤ ଏ ଦେଶରେ କୌଣସି ଉଚ୍ଚ ଭୂମି ଆଉ ନାହିଁ ସ୍ମୃତିରେ, ବିଶ୍ବାସରେ, ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ, ଆଶାରେ କିମ୍ବା କଳ୍ପନାରେ୤ ଏଠି ସମସ୍ତେ ଖର୍ବ, ଅନୁଦାର, ନିଷ୍ପ୍ରଭ୤ ଦୁର୍ବଳ ମଣିଷ ଭୟରେ ଉପରକୁ ହାତ ବଢ଼ାଏ ନାହିଁ୤ ଉପରକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ୤ ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ ଦ୍ବେଷ କରେ, ଈର୍ଷା କରେ୤ ଗୋଠ ଗଢ଼ି ଲୁଚି ଳୁଚି ଅନିଷ୍ଟ କରେ୤ ଅଶୁଭ ଅମଙ୍ଗଳମୟ ତା’ର ଦୁର୍ଭାବନା୤ ସେ ବେଲଜ୍ଜା ବୃହନ୍ନଳା୤ ତା’ର ଅଭିଶାପ ମେଣ୍ଟିବାର ନୁହେଁ୤ ଏଠି ମହନୀୟ କିଛି ଆଉ ଘଟିବାର ନାହିଁ୤ ଏକକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ ଏଠି ନାହିଁ୤ ଦୈବାତ୍‌ ଦେଖାଇଦେଲେ ସେ ମହାତ୍ମାକୁ ଆମେ ଗୁଳି କରିଦେଉ, କାରଣ ସେ ଗୋଟାଏ ବ୍ୟତିକ୍ରମ୤ ଆମେ ଗଣ-ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ ଗଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରୟାସୀ୤ ଏଠି କେହି ଉଚ୍ଚ ହୋଇ ପାରିବେନାହିଁ୤ ଆମେ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ବିରୋଧୀ୤ ଆମେ କାଦୁଅରେ ପଡ଼ିଥିବୁ୤ କାଦୁଅରେ ଖେଳୁଥିବୁ୤ ଆମେ ଅଯୋଗ୍ୟ, ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଅଥବା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପାଇଁ ଏ ବାମନଜାତି କେବେ ଜହ୍ନ ପାଇଁ ଅଭିଳାଷ ପାଳିବନାହିଁ୤ ଏ ରାଜ୍ୟରେ ଜହ୍ନ ଅବାନ୍ତର, ଜହ୍ନ ଏକ ଅପହଞ୍ଚ ସ୍ବପ୍ନ୤ ଆମେ ଗୁଡ଼ିଏ କ୍ଷୟିଷ୍ଣୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ପରୁଷ୤ ଆମ ଇତିବୃତ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରଥ, ଭୁବନେଶ୍ବର
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରଥ
ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଜଣେ ଲବ୍ଧ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ତଥା ସାମ୍ପ୍ରତିକ ସମୟର ଜଣେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ସାହିତ୍ୟିକ ଭାବେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରଥ ନିଜର ଲେଖା ପାଇଁ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନର ଅଧିକାରୀ୤ ଏକାଧାରରେ କବିତା, ଗଳ୍ପ, ଉପନ୍ୟାସ ଓ ପ୍ରବନ୍ଧ ଲେଖାରେ ପାରଦର୍ଶିତା ଦେଖାଇବା ସହ ଅଜସ୍ର ପାଠକୀୟ ସ୍ବୀକୃତି ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ଶ୍ରୀ ରଥ୤ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡ଼େମୀ ଓ ରାଜ୍ୟ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡ଼େମୀ ସହିତ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଶ୍ରୀ ରଥ୤ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୨ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. ବିକାଶ ବିଶ୍ବାଳ |  ଜୁଲାଇ ୬, ୨୦୧୨ - ୩:୫୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର

  • ୨. ଅଶୁତୋଷ ପାତ୍ର |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୩:୧୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ବଢିଆ ହେଇଛି୤

  • ୩. ଯଜ୍ଞେଶ ପ୍ରସାଦ ସାମନ୍ତରାୟ, ବାଙ୍ଗାଲୋର୍ |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୧୨:୩୦ ଅପରାହ୍ନ

    ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ଓ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ୤ ମନକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରି ଭାବନାର ତରଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରିଦେଇଛି ଏ ଲେଖା୤ ଧନ୍ୟବାଦ୤

  • ୪. Dilip kumar Acharya, buguda |  ଫେବୃଆରୀ ୯, ୨୦୧୩ - ୧:୪୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲ !

  • ୫. SUSANTA MISHRA, Bangalore |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୧୪, ୨୦୧୩ - ୧୦:୫୨ ଅପରାହ୍ନ

    bahuta uchha kotira lekha.Congrats to the author.

  • ୬. ଆଦିତ୍ୟ କୁମାର ପଣ୍ଡା, ମହୀଶୂର |  ଜୁଲାଇ ୩, ୨୦୧୩ - ୬:୦୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଏଇ ପ୍ରବନ୍ଧଟି ମୋର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଚେତନାକୁ ବିସ୍ତାରିତ କରିବାରେ ଖୁବ୍ ସହାୟ ହୋଇଛି | ପ୍ରବନ୍ଧର ଅନେକ ବାକ୍ୟ ମୋର ମାନସରେ ରୁଢ଼ି ଭଳିଆ ରହିଯାଇଛି | ପ୍ରବନ୍ଧଙ୍କ “ମୁଁ ” ରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସମାଲୋଚିତ |

  • ୭. ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ଜେନା, ଓଡିଶା |  ଜୁଲାଇ ୨୭, ୨୦୧୩ - ୧୧:୩୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    “ମୁଁ ସତ୍ୟଧର୍ମା କହୁଛି” କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲି, କରୁଛି ଓ କରିବି୤
    “ଖର୍ବ ପୁରୁଷ” ଏକ ମାନସିକ ନ୍ୟୁନ ସମୟର ପ୍ରକାଶ୤ ଆମେ ରୁ ମୁଁ କୁ ଓହ୍ଲାଇବା ସହଜ ମାତ୍ର ଓଲଟା ବିପଦପୁର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅସମ୍ଭବ ମଧ୍ୟ୤ ଲେଖାଟି କୁ ଦେଖିଛି, ପ୍ରିଣ୍ଟ୍‌ କରି ସାଥି ମାନଙ୍କୁ ପଢାଇଛି, ଲେଖାଟି ଆଦର ପାଇ ନାହିଁ୤
    ଉଚ୍ଚ ଉଚ୍ଚ ମଣିଷ ଙ୍କୁ ଯେପରି ତୁଳନା କରାଯାଇଛି ଅପରିପକ୍ବତା ଆବୋରି ବସିଛି୤ ସାଧବ ପୁଅ ସମୁଦ୍ର ଡେଇଁଛି, ବିବେକାନନ୍ଦ ପୃଥିବୀ କୁ ନୂଆ ଆଲୋକ ଦେଖାଇଛନ୍ତି୤ ଏସିଆର ଆଲୋକ ଙ୍କୁ ବୁଝିବାକୁ ପୃଥିବୀ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି୤ ଉଚ୍ଚ ମଣିଷ ର ବିକାଶ ର ବୟସ ୧୦୦୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କିନ୍ତୁ ଶାନ୍ତି ଓ ସହବସ୍ତାନ ର ବୟସ ଅନେକ ଅଧିକ୤ ଭଲରେ ଖରାପ ଆତ୍ମଗୋପନ କରିପାରେ ଓ କରେ ମଧ୍ୟ, ମାତ୍ର ଓଲଟା ନୁହେଁ୤ ଶରୀର ସବୁ କିଛି ନୁହେଁ. Cell technology ଉପରେ ଗବେଷଣା କରୁଥିବା ଡାକ୍ତର ଙ୍କ Does death exist? No. ଲେଖା ଦେଖନ୍ତୁ୤ Consciousness ଅଛି୤
    ସମ୍ମାନନୀୟ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରଥ ମହାଶୟ ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି୤ ଲେଖାଟିକୁ ହଟାଦର କରିବାର ସାହସ କରୁଛି୤ ଅତିକମ୍‌ ରେ ମୁଁ ଖର୍ବ ନୁହେଁ୤ ମୁଁ ପୃଥିବୀ କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଉଚ୍ଚ ମଣିଷ ଟିଏ୤
    ଧନ୍ୟବାଦ.
    ଦୁଷ୍ମନ୍ତ କୁମାର ଜେନା.

  • ୮. ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ଖଟୁଆ, Koraput, Odisha |  ଜୁଲାଇ ୩୦, ୨୦୧୩ - ୭:୦୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଚମତ୍କାର ହେଇଛି ୤

  • ୯. pabitra das, revenshaw,cuttack |  ଫେବୃଆରୀ ୧୩, ୨୦୧୪ - ୧୦:୦୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Bahuta pravabadharmi heichhi.

  • ୧୦. ଧନଞ୍ଜୟ ମଲ୍ଲିକ୍, ଜଗତ୍ ସିଂ ପୁର୍ |  ଜାନୁଆରୀ ୨୮, ୨୦୧୫ - ୮:୧୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ , ଆପଣଙ୍କ ଲେଖା କିଏବା ବାରିପାରେ ,ମୁଁ ଆଜି ଦୁଖିତ ଯେ ଆପଣଙ୍କର ଉପଦେଶ ରକ୍ଷା କରିପାରିଲିନି .

  • ୧୧. ସରୋଜ ସ୍, Angul |  ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ୮, ୨୦୧୬ - ୧୦:୩୦ ଅପରାହ୍ନ

    ନିକଟରେ ଜେ ଏନ୍ ୟୁ ରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା ଏହାର ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ।

  • ୧୨. ରଞ୍ଜନ କୁମାର ମହାପାତ୍ର, ଭୁବନେଶ୍ବର, ଓଡ଼ିଶା |  ନଭେମ୍ବର୍ ୨, ୨୦୧୬ - ୨:୧୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବିଶିଷ୍ଟ କଥାକାର ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଖର ରଥଙ୍କ ଲେଖା ମନୁଷ୍ୟର ନିଜସ୍ବ ପରିଚୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷତା ଉପରେ ନିଜେ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରି କିଭଳି ନିଜକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ତାହା ପରିଷ୍ଫୁଟ ହେଉଥିଲା

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤