ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ଚାରି ଯୁଗକୁ ନେଇ ଚାଲିଅଛି ୤ ସତ୍ୟ, ତ୍ରେତୟା, ଦ୍ବାପର ଏବଂ କଳି ୤ ଏହି ଚାରି ଯୁଗରେ ଭଗବାନ ବିଭିନ୍ନ ଅବତାର ନେଇ ଆସି ସଂସ୍ପାରିତ ସଂସ୍କୃତି ସ୍ଥାପନ କରି ଅଛନ୍ତି ୤ ଏବେ କଳିଯୁଗ ୤ କଳି ଯୁଗରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଧାମ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ୤ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ୤ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ନେଇ ଓଡିଶର ସଂସ୍କୃତି ୤ ତେବେ ଏହା ଆଜି କେତେ ଦୂର ସଂସ୍କାରିତ ? ଏକ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ୤ ସଂସ୍କୃତି କହିଲେ ଦେଶ ବା ଜାତିର ଅନ୍ତଃ ପ୍ରକୃତିକୁ ବୁଝାଏ ୤ କିନ୍ତୁ ଏହା ପରିସ୍ଫୁଟ ହୁଏ ବହିଃ ବିକାଶ ଦ୍ବାରା ୤ ଯାହାକୁ ଆମେ ସଭ୍ୟତା ବୋଲି କହିଥାଉଁ ୤ ସଭ୍ୟତା ଅସ୍ଥାୟୀ ସଂସ୍କୃତି ସ୍ଥାୟୀ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଭ୍ୟତା ଇପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ ୤ ତା ନ ହେଲେ କଳୁଷିତ ହୋଇଯାଏ ତାହା ପୁଣି ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଦୁଷଣ ହୋଇ ଦୃଢ ହୁଏ ୤

ଉତ୍କଳୀୟ ସଂସ୍କୃତି ଅତି ଦିବ୍ୟ, ମହାର୍ଘ, ବିସ୍ମୟକର, ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରଦାତା ୤ କାରଣ ଏହି ସଂସ୍କୃତି ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ୤ ଏହା ବାହ୍ୟ, ପାର୍ଥିବ ଜଗତ ସହିତ ଯଦିଓ ସଂପୃକ୍ତ ତତାପି ଏହା ହୃଦୟରୁ ଆସିଛି ୤ ଏହି ସଂପର୍କରେ ଶ୍ରୀ ସତ୍ୟ ସାଇବାବା କହିଛନ୍ତି- “ମାନବ ହୃଦୟରୁ ନିଃସୃତ ହେଉଥିବା ପ୍ରେମତତ୍ତ୍ବ ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ଜାତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରେ ୤ ବସ୍ତୁତ୍ବ ଗୋଟିଏ ମାନବ ଜାତି, ସମଗ୍ର ମାନବ ଜାତି ଗୋଟିଏ ପରିବାର ୤ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଗୋଟିଏ ଭବନ, ଦେଶ ଗୁଡିକ ସେହି ଭବନର କୋଠରୀ ୤ ଏହି ଭବନର ମାଲିକ ସ୍ବୟଂ ଜଗନ୍ନାଥ ୤

ଜଗତ ବା ପ୍ରକୃତିର ମାଲିକ ହେଉଛନ୍ତି ପରମବ୍ରହ୍ମ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ୤ ସେ ହିଁ କାଳ, କର୍ମ, କାରଣ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହୋଇ ମନୁଷ୍ୟକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ କରାଇବାରେ ଲାଗିଛି ୤ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନିକଟରେ ସାନବଡ, ଉଚ୍ଚନୀଚ, ଜାତି ଅଜାତିର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ ୤ ମାନବବାଦକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ସମନ୍ବୟର ପ୍ରତୀକ ସାଜିଛନ୍ତି ୤ ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ଅକ୍ଷରରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅର୍ଥ ପ୍ରକଟ ହେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଚାରିଟି ମାନବୀୟ ଗୁଣକୁ ଜାବୁଡି ଧରି ରହି ଅଛନ୍ତି ୤ ଜ-ସତ୍ୟକୁ ସର୍ବଦା ଜପ କର ୤ ସତ୍ୟ ହିଁ ଈଶ୍ବର ୤ ସତ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ୤ କୌଣସି ଦେଶୀୟ ସତ୍ୟ ଏଠି ନଥାଏ ୤ କେବଳ ସତ୍ୟ ହିଁ ସତ୍ୟ ଅଟେ ୤ ସତ୍ୟରୁ ଜାତ ଏ ଜଗତ-ସତ୍ୟରେ ହୁଏ ବିଲୟିତ ୤