ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ସର୍ବମୋଟ ମତଦାନ: ୧୮୧୬ Back to Vote Screen

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

କାମାକ୍ଷୀ ପ୍ରସାଦ ଦାଶ
ଫକୀରମୋହନ ସେନାପତି
କାନ୍ତକବି ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର
କମଳା ଶତପଥି
ଗୋପାଳ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରହରାଜ
ବିରଜା ବଳ

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ପତ୍ରଲେଖକର ପ୍ରେମିକା
 |- ଗୌତମବୁଦ୍ଧ ଦାଶ
 
 
ତା: ଜୁଲାଇ ୫, ୨୦୧୨  
ମୂଳ ପୃଷ୍ଠାଗଳ୍ପଆଧୁନିକ
 

ଚନ୍ଦନ ଦା’କୁ ମୋର ଅଉ କିଛି କହିବାର ନଥିଲା୤ ପ୍ରକୃତରେ ସେ ଯାହା କରିଥିଲା ଖୋଲା ହୃଦୟରେ ହିଁ କରିଥିଲା୤ କିନ୍ତୁ ଶତଚେଷ୍ଟା ସତ୍ତ୍ବେ ବି ମୁଁ ନିଜକୁ ଅପରାଧୀ ଆସନରୁ ହଟାଇ ପାରିଲି ନାହିଁ୤ ଠିକ୍‌ କଲି ଦେବୀକୁ ଯାଇ କ୍ଷମା ମାଗିନେବି୤ ହେଲେ ଦେବୀର ସେଇ କରୁଣ ଅଥଚ ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ମୁହଁଟା ମନେ ପଡ଼ିଗଲେ ଭୟରେ ଜଡ଼ସଡ଼ ହୋଇ ଯାଉଥିଲି ମୁଁ୤ ମୋତେ ଲାଗୁଥିଲା ସତେ ଯେପରି… ନର୍ସରୀ ସ୍କୁଲ୍‌ର ଦିଦି ଜଣେ ମୋତେ କାନ ଧରି ଉଠ୍‌ବସ ହେବା ପାଇଁ କହୁଛନ୍ତି୤ ୪/୫ ଦିନ ବିତିଗଲା, ହେଲେ କଲେଜରେ ଖୋଜି ପାଇଲି ନାହିଁ ଦେବୀକୁ୤ ଶେଷରେ ଦିନେ ଉପରଓଳି କାହାକୁ କିଛି ନକହି ଜୀବନରେ ଦ୍ବିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ଲେଡ଼ିଜ୍‌ ହଷ୍ଟେଲ୍‌ ଗେଟ୍‌ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଗଲି୤ ଦରୱାନ୍‌କୁ ସିଧା ସିଧା କହିଲି- ‘ପ୍ଲସ୍‌ ଥ୍ରୀ ସେକେଣ୍ଡ ଇଅରର ଦେବୀ ପଟ୍ଟନାୟକକୁ ଡାକିଲ୤’ ହଷ୍ଟେଲ୍‌ ଆଡ଼କୁ ପଛ କରି ଠିଆ ହୋଇ ଦେବୀକୁ କ’ଣ କହିବି… କେମିତି କହିବି ବୋଲି ଭାବୁଛି- ହଠାତ୍‌ ଗୋଟିଏ କଅଁଳ କଣ୍ଠର ‘ନମସ୍କାର’ ଶୁଣି ପଛକୁ ଅନାଇ ଦେଖିଲି ଦେବୀ ଠିଆ ହୋଇଛି୤ ସୂତା ଶାଢ଼ୀଟିଏ ପିନ୍ଧି ମୁକୁଳା କେଶରେ ଦେବୀ ଦେଖାଯାଉଛି ସାକ୍ଷାତ ଦେବୀଟିଏ ପରି୤ କ’ଣ କହି କଥା ଆରମ୍ଭ କରିବି ଠିକ୍‌ କରିପାରିଲି ନାହିଁ୤ ଦୀର୍ଘ ସମୟର ନିରବତା ପରେ ସାହସ ସଞ୍ଚୟ କରି କେବଳ ଏତିକି କହିଲି- ‘ଆଇ ଆମ୍‌ ସରି ଦେବୀ’ ମୋତେ କ୍ଷମା କରିଦିଅ୤ ଦେବଦାରୁ ଗଛ ସାମ୍ନାରେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ବି, ଦେବୀ ମୁହଁକୁ ଆଉଥରେ ଚାହିଁବା ମୋ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା୤ ପୁଣି ବେଶ୍‌ କିଛି ସମୟ ନୀରବରେ କଟିଯିବା ପରେ ଦେବୀ ଆଡ଼ୁ କିଛି ଉତ୍ତର ନ ପାଇ ତା’ ମୁହଁକୁ ଅନାଇ ଦେଖିଲି- ଦେବୀ କାନ୍ଦୁଛି, ଠିକ୍‌ ଯେମିତି କାନ୍ଦିଥିଲା ଚାରିଦିନ ପୂର୍ବରୁ୤

ମୋର ମନେ ହେଲା- ଚାରିଦିନ ତଳେ ଦେବୀ ଯେଉଁ କାନ୍ଦ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, ସେ କାନ୍ଦ ଯେମିତି ସରିନାହିଁ୤ ଦେବୀକୁ କେମିତି ବୁଝେଇବି ଭାବିଲା ବେଳକୁ… ମୋତେ ଲାଗିଲା… ମୁଁ ବି କାନ୍ଦି ପକାଇବି ସେଇଠି୤ ତଥାପି ନିଜକୁ ସଞ୍ଜତ କରିନେଇ ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଏବଂ ଦୁଇ ଚାରିଟି ବାକ୍ୟରେ ଯାହା କହିଲି ତା’ର ସାର ମର୍ମ ହେଲା :
‘ଏପରି ହେବ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣି ନଥିଲି ଦେବୀ୤ ତୁମେ କ’ଣ ମୋତେ କ୍ଷମା କରିବ ନାହିଁ ? ମୋ କଣ୍ଠସ୍ବରଟା ମୋତେ କାନ୍ଦୁରା ଶୁଭିଲା ବୋଧହୁଏ୤ ଦେବୀ ଏଥର ପାଟି ଖୋଲିଲା :
‘ଆପଣଙ୍କର କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁ୤’
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲି : କେମିତି ?
ଦେବୀ କାନ୍ଦୁ କାନ୍ଦୁ କହିଲା : ‘ମୋ ଭଳି ଝିଅମାନେ ହିଁ ତ ଜୀବନର ପ୍ରଥମରୁ ଏଇମିତି ଠକିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି୤’

ଛେପଢ଼ୋକି ଆଉ ଥରେ ଦେହରାଇଲି- ‘ମୋର ଭୁଲ୍‌ ହୋଇଯାଇଛି ଦେବୀ !’
ଦେବୀ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି କହିଲା- ‘ଗୋଟିଏ କଥା କହିବି, ଖରାପ ଭାବିବେ ନାହିଁ ତ ?’
-କୁହ
-ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ- ଜୀବନରେ ଆଉ କୌଣସି ଝିଅକୁ କାହାର ହୋଇ ଚିଠି ଲେଖିବେ ନାହିଁ କି ଏମିତି ଠକିବେ ନାହିଁ୤
ଦେବୀର କଥା ପଦକରେ ମୋ ଛାତି କୋରି ହୋଇଗଲା ଯେମିତି୤ ଜୀବନରେ କାହାକୁ ପ୍ରେମ କରି ନଥିଲେ ବି- ପ୍ରେମଚିଠି ଲେଖିବାରେ ସାଙ୍ଗମାନେ ମୋତେ ଓସ୍ତାଦ ବୋଲି ମାନୁଥିଲେ୤ ଭାବିଲି- ସେଇ ପ୍ରଶଂସା, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତକର ମଜା, ଦେବୀର କଥା ପଦକ ଆଗରେ ଆଜି କେଡ଼େ ମୂଲ୍ୟହୀନ୤ ଦେବୀକୁ ଅନାଇ ପାରିଲି ନାହିଁ ଲାଜରେ୤ ଖାଲି ଏତିକି କହିଲି : ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି୤

-ମୋ ରାଣ ଖାଇ କହୁଛନ୍ତି ?
-ହଁ, ତମ ରାଣ ଖାଇ କହୁଛି ! କହିଲି ଆହୁରି ଦୃଢ଼ତାର ସହିତ୤
କିନ୍ତୁ ଦେବୀର ମନ ମାନିଲା ନାହିଁ ବୋଧହୁଏ୤ ଚଟ୍‌କିନା ମୋ ହାତଟା ଟାଣିନେଇ ତା’ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି କହିଲା- ଆଉ ଥରେ କୁହନ୍ତୁ୤
ମୋ ମନରେ କୌଣସି ଆବିଳତା ନ ଥିଲା୤ ମୁଁ ଅନୁତାପ କରିସାରିଥିଲି ଇତିମଧ୍ୟରେ୤ ତେଣୁ ବାଧ୍ୟ ଶିଶୁଟିଏ ପରି ଦେବୀ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ରଖି ଶପଥ କରିବା ପାଇଁ ସଙ୍କୋଚ କଲି ନାହିଁ ଜମାରୁ୤ ଶପଥ କଲାପରେ-ମୋ ମୁଣ୍ଡରୁ ବି ଅପରାଧ ବୋଧର ବୋଝ ଓହ୍ଲାଇଗଲା ଗୋଟାପଣ୤ ବେଶ୍‌ ହାଲୁକା ଲାଗିଲା ମୋତେ୤ ଆଉ ଅଧିକ ସମୟ ଦେବୀ ସହିତ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍‌ ମନେ ନକରି ବିଦାୟ ନେବା ପାଇଁ କହିଲି: ‘ମୁଁ: ତା’ ହେଲେ ଆସୁଛି ଏଥର୤’
ଦେବୀର ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଉତ୍ତର ଶୁଭିଲା : ଆସନ୍ତୁ୤

ତଳକୁ ଅନାଇ ବେଶ୍‌ କେଇପାଦ ଆଗେଇ ଗଲାପରେ ଆଉ ଥରେ ପଛକୁ ଫେରି ଦେଖିବାକୁ ମନ ହେଲା ଦେବୀକୁ, ଅନାଇଲି ମଧ୍ୟ୤ ଦେଖିଲି… ଦେବୀ ସେମିତି ମୋର ଯିବା ପଥକୁ ଚାହିଁ ପଥର ମୂର୍ତ୍ତିଟିଏ ପରି ଛିଡ଼ା ହୋଇଛି୤ ତା’ ଦୁଇ ଆଖିରେ ପୁଣିଥରେ ଲୁହର ବନ୍ୟା୤ ନା, ଆଉ ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁବା ମୋ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା୤ ବୁଲିପଡ଼ି ପାଦ ପକାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛି- ଦେବୀ କରୁଣ କଣ୍ଠରରେ ଡାକିଲା :

-‘ଟିକିଏ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ ?’
‘ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଯିବାଟା କ’ଣ ଏମିତି ଜରୁରୀ ?’
ତା’ ଠିଆ ହେବା ଜାଗାରୁ ପାଦେ ହେଲେ ଘୁଞ୍ଚି ନ ଥିଲା ଦେବୀ୤
ଫେରି ଆସି କହିଲି- ‘କୁହ’୤
ସେମିତି କାନ୍ଦୁ କାନ୍ଦୁ ଦେବୀ ରୋକ୍‌ ଠୋକ୍‌ କହିଲା- ‘ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଚିଠି ଲେଖୁଥିବା ଲୋକଟା ଏତେ ହୃଦୟହୀନ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ଭାବି ନଥିଲି୤’
ଦେବୀର ଏପରି ଭର୍ତ୍ସନାରେ ସାମନ୍ୟ ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲି ବୋଧହୁଏ୤ ତେଣୁ ନ ବୁଝିପାରିଲା ଭଳି ପଚାରି ଦେଲି- ‘ମାନେ ?’ ଦେବୀ ଏଥର ଏକରକମ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲା- ଆପଣଙ୍କୁ କ’ଣ ଆହୁରି ଖୋଲି କହିବାକୁ ହବ ଯେ – ଦେବୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ପତ୍ର ବାହକ ନୁହେଁ, ପତ୍ର ଲେଖକକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲା୤

ଦେବୀର ଚିତ୍କାର ଶୁଣି କେଇ ଫର୍ଲଙ୍ଗ ଦୂରରେ ଗେଟ୍‌କୁ ଆଉଜି ଢୁଳାଉଥିବା ଦରୱାନ୍‌ଟା ଧଡ଼ପଡ଼ ହୋଇଉଠି ବସିଲା୤ ବାଟକାଟି ଚାଲିଯାଉଥିବା ବଦମାସ୍‌ ଗୁପ୍‌ଚୁପ୍‌ ବାଲାଟା ପଛକୁ ଫେରି ଆସି କହିଲା- କ’ଣ ସାର୍‌ ଗୁପ୍‌ଚୁପ୍‌ ଦେବି ? ରାଗ ଥଣ୍ଡା ହୋଇଯିବ ମାଡ଼ାମ୍‌ଙ୍କର୤

ମୋ ପାଦତଳୁ ପୁଣିଥରେ ଖସିଯାଉଥିଲା ପୃଥିବୀ, ଭିତରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଆଉ ଏକ ଭୂମିକମ୍ପ, କିନ୍ତୁ ବେଶ୍‌ ଛଳ ଛଳ ମଧୁର ଭୂମିକମ୍ପଟାଏ୤ ଦେବୀ ତଳକୁ ମୁହଁ ପୋତି ତଥାପି କାନ୍ଦୁଥିଲା୤ ଦେବୀର ତୁଳାପରି ନରମ ଦୁଇହାତକୁ ହାତ ମୁଠାରେ ରଖି ମୁଁ ଡାକିଲି ; ସ୍ମୃତି, ଗୁପ୍‌ଚୁପ୍‌ ଖାଇବ ?
ଦେବୀ ଚମକି ପଡ଼ି ଚଟ୍‌କିନା ହାତ ଖସାଇ ନେଲା ମୋ ହାତରୁ ଏବଂ ସନ୍ଦେହଭରା ଆଖିରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା : ସ୍ମୃତି ପୁଣି କିଏ ?

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଗୌତମବୁଦ୍ଧ ଦାଶ, ବାଲେଶ୍ବର
ଛାତ୍ର ଜୀବନରୁ କବିତା ଲେଖା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଗୌତମବୁଦ୍ଧ ଦାଶ ବୃତ୍ତିରେ ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକ ହୋଇଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଲେଖାରେ ତାଙ୍କର ପରାକାଷ୍ଠା ଦେଖାଇଛନ୍ତି୤ କଥା ପତ୍ରିକା ପକ୍ଷରୁ ଆୟୋଜିତ ନବପ୍ରତିଭା ପୁରସ୍କାର ସହିତ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଗଳ୍ପ ସଙ୍କଳନ ‘କେବଳ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କଙ୍କ ପାଇଁ’ ସଙ୍କଳନ ପାଇଁ ସେ ରାଜ୍ୟ ଯୁବ ଲେଖକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ୤ ସମ୍ପ୍ରତି ଦୈନିକ ସମ୍ବାଦପତ୍ର ‘ସମ୍ବାଦ’ର ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶା ସଂସ୍କରଣ ମୁଖ୍ୟଭାବେ ଶ୍ରୀ ଦାଶ କାର୍ଯ୍ୟରତ୤ ଗଳ୍ପ ବ୍ୟତୀତ ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଛନ୍ତି ସେ୤... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୨୭ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. Biswaranjan mishra |  ଜୁଲାଇ ୭, ୨୦୧୨ - ୭:୦୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Mind blowing..pls send me the names of the novel of this awesome writer…

  • ୨. ହିମାଂଶୁ ରଞ୍ଜନ ଦାଶ୍ |  ଜୁଲାଇ ୯, ୨୦୧୨ - ୧:୧୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଚମତ୍କାର ଗଳ୍ପ ୤

  • ୩. ମନୋଜ୍ |  ଜୁଲାଇ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୨:୧୫ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ବଢିଆ ହେଈଛୀ

  • ୪. ଜିତୁ ପାତ୍ର |  ଜୁଲାଇ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧୨:୧୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ ବହୁତ୍ ବଢିଆ ହେଇଛି……

  • ୫. ଦେବେନ୍ଦ୍ର ବେହେରା |  ଜୁଲାଇ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୭:୪୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଗଳ୍ପଟି ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହେଇଛି୤ ଆଶା କରୁଛି ଲେଖକଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲେଖା ପୁଣି ମିଳିବ୤

  • ୬. S k mishra |  ଜୁଲାଇ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୮:୧୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Dashbabu,
    I do hereby tender my heartfelt admiration to you for this story. I am not sure whether I had ever read your earlier creations. But, one thing, after a long, I could smell a pleasant ending in any Odia short story. I do not contradict Sheely for “Sweetest songs are….”. but life itself has become so burdensome, we need some pleasure from the creations/ art. Hence, once again I express my sincere thanks.

    Thanks and regds,

  • ୭. muralidhar kabi |  ଜୁଲାଇ ୨୫, ୨୦୧୨ - ୧୦:୪୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    khub sundara parikalpana

  • ୮. Santosh |  ଜୁଲାଇ ୨୬, ୨୦୧୨ - ୧୨:୪୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Excellent piece of work. Kudos to the writer.

  • ୯. Hari Krishna Sahu |  ଜୁଲାଇ ୨୬, ୨୦୧୨ - ୧:୩୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Its awesome imagination….very nice

  • ୧୦. ବିଜନ ରାୟ୍ |  ଜୁଲାଇ ୨୬, ୨୦୧୨ - ୬:୦୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଗଲ୍ପ . ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା. ଗାଲ୍ପିକ ଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ.

  • ୧୧. KK-(Kshirod Kumar) |  ଜୁଲାଇ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୮:୦୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Really very nice story…………….Heart touching…….

    Many many thanks to Mr. Goutambudha Dash. Thanks in advance……

  • ୧୨. Dr.Leenasri |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨, ୨୦୧୨ - ୧:୨୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Bahut bhala lagila apananka galpa padhiba pare.It reminds me of R K Narayanan.
    .

  • ୧୩. candravanu jyotish |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୬, ୨୦୧୨ - ୮:୪୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    sundara hoichi

  • ୧୪. uttam, chikiti |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୯:୪୧ ଅପରାହ୍ନ

    hrudaya ku chhuin gala.

  • ୧୫. basudev barik, jatani |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୨୩, ୨୦୧୨ - ୪:୧୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Gapa mora manaku chhuinla.bahut vala gapatia.

  • ୧୬. Goutam Das, Rourkela |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୩୧, ୨୦୧୨ - ୯:୧୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଗଳ୍ପଟି ସୁନ୍ଦର ହେଇଛି୤ ଗାଲ୍ପିକ ଙ୍କୁ ବଧେଇ

  • ୧୭. debendra lenka, cuttack,odisha |  ମେ ୧୦, ୨୦୧୩ - ୧୨:୦୫ ଅପରାହ୍ନ

    heart touching story

  • ୧୮. ହେମନ୍ତ କୁମାର 264742, ନନ୍ଦାହାନ୍ଡି,ନବରଂଗପୁର |  ଜାନୁଆରୀ ୨୬, ୨୦୧୪ - ୬:୧୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଏମିତି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଲେଖା ପାଇଁ ଲେଖକ କୁ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ । ଆଶାକରେ ଆଗକୁ ଆଉ ଭଲ ଗପ ମିଳିବ…। ପୁଣିଥରେ ଧନ୍ୟବାଦ୍….

  • ୧୯. Damodar behera, gohiribadi ,ganjam |  ଜାନୁଆରୀ ୩୧, ୨୦୧୪ - ୯:୦୮ ଅପରାହ୍ନ

    ସୁନ୍ଦର ଲେଖା…
    ଧନ୍ୟବାଦ

  • ୨୦. sagar dehuri, cuttack, odisha |  ଫେବୃଆରୀ ୪, ୨୦୧୪ - ୧୧:୦୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    premika ra chithi iz very excilent

  • ୨୧. RASMITA BADAJENA, ପୁରୀ |  ଜୁନ୍ ୨୦, ୨୦୧୫ - ୨:୧୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା.

  • ୨୨. chaturbhuja behera, dhenkanal |  ଜୁଲାଇ ୨୦, ୨୦୧୫ - ୨:୫୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    hrudaya ku sparsa kala pari gapatia. puruna smruti sabu taja hoigala, lekhakanku dhanyabad.

  • ୨୩. ଶିଶିର୍ କୁମର୍ ପ୍ରଧନ୍, odisha |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୪, ୨୦୧୫ - ୧୨:୫୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଆପଣଙ୍କ ଗଳ୍ପଟି ସୁନ୍ଦର ହେଇଛି୤ ବହୁତ ଭଲ ଲଗୁଛି ୤ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ । ଆଶା କରୁଛି ଆହୁରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲେଖା ପୁଣି ମିଳିବ୤

  • ୨୪. Anuj kumar Guru, Jajpur,Odisha |  ଜୁନ୍ ୨, ୨୦୧୭ - ୪:୨୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    REALLY INNER HEART TOCHING MAJEASTIC STORY.I WANT TO THANKS THE WRITER FOR WRITING THIS STORY.SUPER …..EXCELLENT.

  • ୨୫. RANJAN NAYAK, BALASORE |  ଜୁନ୍ ୧୪, ୨୦୧୭ - ୬:୧୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    REALLY HEART TOUCHING @@@

  • ୨୬. ଦୁଷ୍ମନ୍ତ ପରିଡା, Ma'am , Amman, Jordan |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୭, ୨୦୧୭ - ୬:୫୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଗଳ୍ପଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନଛୁଆଁ ହୋଇଛି.

  • ୨୭. jagat pattnaik, ଭୁବନେସ୍ୱର୍ |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୩୧, ୨୦୧୭ - ୪:୧୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ଭଲ ହେଇଛି।ବହୁତ୍ ସୁନ୍ଦର ଧନ୍ୟବାଦ ଅହି ସୁନ୍ଦର ଗଲ୍ପ ର ପରିକଲ୍ପନ ପାଇ

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤