ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ଭକ୍ତକବି ମଧୁସୂଦନ ରାଓ
କାମାକ୍ଷୀ ପ୍ରସାଦ ଦାଶ
ସନତ୍‌ ରାୟ
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ରଥ
ଗୋପାଳ ଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରହରାଜ
କେ.ଶ୍ୟାମବାବୁ ଦୋରା

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ନାମ ଫଳକ
 |- କମଳା ଶତପଥି
 
 
ତା: ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୮, ୨୦୧୨  
 

ନା, ନା, ସେମିତି ହେବାକୁ ଦେବିନି ମୁଁ୤ ମତେ ଏଠୁ କେହି ବି ବାହାର କରିଦେଇ ପାରିବେନି୤ ଏ ଘର ମୋର, ୟାକୁ ମୁଁ ଗଢ଼ିଛି ମୋ ନିଜ ହାତରେ, ଲୁହ ଲହୁ ସିଞ୍ଚି୤ ତୁମେମାନେ ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କର, ହେଲେ ମୁଁ ୟାକୁ ଛାଡ଼ିଯାଇ ପାରିବିନି୤ ଦୟାକର ମୋ ଉପରେ୤ ମତେ ଏଇଠି, କେବଳ ଏଇଠି ତ ରହିବାକୁ ଦିଅ୤ କାନ୍ଦି ପକେଇଲି ମୁଁ କଇଁ କଇଁ ହୋଇ୤ ‘ମୋ ଘର… ମୋ ଘର…’ ବୋଲି ଚିତ୍କାର କରିଉଠିଲି୤ କିନ୍ତୁ କୋଉଁଠି ବି ପ୍ରତିଧ୍ବନିତ ହେଲା ନାହିଁ ସେ ସ୍ବର୤ ବାର କାର୍ଯ୍ୟ ସରିଗଲା୤ ବହୁତ ଲୋକ ଡାକି ସବୁକିଛି ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବରେ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଦିଆଗଲା୤ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଥିଲେ, ପିଲାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଥିଲେ ଯେତିକି ଏ ଘରକୁ ଶୋଷି ଯାଉଥିଲେ ସେତିକି୤ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ କେମିତି ଗୋଟିଏ ଈର୍ଷାଳିଆ ଭାବ ଦେଖିପାରିଥିଲି୤ ହେଲେ ମତେ ଆଉ ସେ ସବୁ ଖରାପ ଲାଗୁ ନଥିଲା୤ କ’ଣ ପାଇଁ ଆଉ ଲାଗିବ ଯେ ! ସେମାନଙ୍କ ପରି ମୁଁ ବି ତ ଏ ଘରେ ଆଉ ମାତ୍ର କେଇଘଣ୍ଟା କି ଦିନ ପାଇଁ ହିଁ ରହିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇବି୤ ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କ ପରି ମୋ ନଜରରେ ବି ଭରି ରହିଯିବ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାକୁଳତା ! ନଥିବାର ଅବଶୋଷ୤

ଦିନ ପନ୍ଦରଟା ଯାଉ ନଯାଉଣୁ, ସମସ୍ତେ ଫେରି ଆସିଲେ ନିଜ ନିଜ ରୁଟିନ୍‌ ଭିତରକୁ୤ ସୁରମାଙ୍କ ରୁଟିନ୍‌ ଯେହେତୁ ମୋ ସହିତ ବନ୍ଧା ରହିଥିଲା, ସେଥିରେ ବହୁତ କିଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଗଲା୤ ମୋ କଥା ମନେ ପକେଇବାକୁ କି ମୋ ପାଇଁ ଘଡ଼ିଏ ଦି’ ଘଡ଼ି ଶୋକ କରିବାକୁ ଆଉ କାହା ପାଖରେ ବି ସମୟ ନଥିଲା୤ ଏ ଘରର ସବୁ ସ୍ଥାନରୁ ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ବ ପୋଛା ହୋଇଯାଇଥିଲା, କେବଳ ରହିଯାଇଥିଲି ସେଇ ନାମଫଳକ ଭିତରେ ମୁଁ ୤ ସେତିକି ସାନ୍ତ୍ବନା ମୋ ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲା୤

କିନ୍ତୁ ଦିନ କେଇଟା ଭିତରେ ସେ ସାନ୍ତ୍ବନା ସରିଯିବାର ସମୟ ଆସିଗଲା୤ ପୁଅ ବୋହୂ ନାତିନାତୁଣୀ କିଛି ଦିନ ଧରି ଭାରି ଗୋଟାଏ ଗୁରୁତର ଆଲୋଚନା କରିବାରେ ଲାଗିପଡ଼ିଛନ୍ତି୤ ସୁରମା ସେ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣିଥିଲେ କି ନଜାଣିଥିଲେ, କହିପାରିବିନି୤ ଏମିତି ବି ତାଙ୍କ ଜାଣିବା ନ ଜାଣିବାରେ ଆଉ କିଛି ନଥିଲା ୤ ଏବେ ସଂସାରର ଡୋର ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଯାଇ ପୁଅବୋହୂଙ୍କ ହାତରେ ରହିଗଲାଣି୤ ସେମାନେ ଯାହା ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ନିଜ ହିସାବରେ ହିଁ ସବୁକିଛି କରୁଛନ୍ତି୤

ସେମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ଫୁଟୁରଫାଟର ହେଉଥିବାର ଦେଖି ମୁଁ ଆତଙ୍କିତ ହୋଇପଡ଼ିଲି୤ ଏ ଘର ଉପରୁ ମୋର ଶେଷ ଅଧିକାର ବି ସମାପ୍ତ ହେଇଯିବାର ସମୟ ଆସିଗଲା୤ କେତେ କଷ୍ଟରେ କରିଥିଲି ୟାକୁ, କେତେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସଜେଇଥିଲି… ଆଖିର ଲୁହ ବନ୍ଧବାଡ଼ ନମାନି ବହିଚାଲିଗଲା୤

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆସି ବାହାର ବାରଣ୍ଡାରେ ଠିଆହେଲେ୤ ଏପଟସେପଟ କରି ଚାହିଁଲେ୤ ଧଡ଼୍‌କରି କାନ୍ଥରୁ ନାତି ଟୋକାଟା ଭିଡ଼ିଆଣିଲା ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ବକୁ୤ ଜରିରେ ପୂରେଇ ରଖିଦେଲା ପରେ ଆଉ ଗୋଟାଏ କାଢ଼ିଲା୤ ମପାମପି କରି ଦେଖିଲା୤ ମୁଁ ଆଉ ଚାହିଁ ପାରିଲିନି ସେ ଆଡ଼େ୤ ମଝି ଆଷାଢ଼ର ବର୍ଷା ବେଗଠାରୁ ବି ଅଧିକ ଥିଲା ମୋର ଆଖିର ଲୁହ୤ ଅସରନ୍ତି ଅଭିମାନ ନେଇ ଗେଟ୍‌ ଖୋଲି ବାହାରକୁ ଚାଲିଆସିଲି ମୁଁ୤ ସବୁ ମୋହମାୟା ମୋର ଛିଡ଼ିଗଲା ଆଜିଠୁ୤ ମୁଁ ଏବେ ପ୍ରକୃତରେ ମରିଗଲି୤ ଆଉ ଏ ସହରରେ ମତେ କେହି ବି ଚିହ୍ନିବେ ନାହିଁ, କେହି ବି ଜାଣିବେ ନାହିଁ୤ ମୋର ଶେଷ ଅସ୍ତିତ୍ବର ବି ମୃତ୍ୟୁ ହେଇଗଲା୤ କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର ବିଷୟ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ମୋ ଘରଲୋକଙ୍କ ଦ୍ବାରା୤ ଆଉ ଏଠି ମୋର କିଛି ନାହିଁ, କି ମୋ ପାଇଁ କେହି ନାହିଁ୤ ଏ ଜାଗା ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବି ବହୁ ଦୂରକୁ୤

ଚାଲିଗଲା ପୂର୍ବରୁ ଆଉ ଥରେ ମୋ ସ୍ବପ୍ନର ମନ୍ଦିରକୁ ଆଖି ପୂରେଇ ଦେଖିନେବି କି ? ମନଭରି ଆଉଁସି ଦେବି କି୤ କିଏ ଜାଣେ, ଆଉ କେବେ ସିଏ ମତେ ଚିହ୍ନିବ କି ନ ଚିହ୍ନିବ ! ଏବେ ତ ଛାତିରେ ତାର ନୂତନ ମାଲିକର ନାଁ୤ ଆଖି ଛଳଛଳ ହେଇଆସିଲା୤ ସବୁକିଛି କେତେ ଶୀଘ୍ର ଶେଷ ହୋଇଗଲା ଜୀବନରୁ ! ନା ଜୀବନ ହାରିଲା, ନା ରହିଲା ଭାବପ୍ରବଣତା୤ ହଉ, ଯାହା ହେବା କଥା ହେଇସାରିଲାଣି୤ ଆଉ ସେ ସବୁକୁ ଭାବିବସିଲେ କଣ ବା ମିଳିବ ଦୁଃଖ ଛଡ଼ା ! ଯେତିକି ଭାଗ୍ୟରେ ଥିଲା ସେତିକି ଭୋଗ କଲି, ଏବେ ଅନ୍ୟମାନେ କରନ୍ତୁ୤

ମନକୁ ବୁଝାଇଥିଲି ସତ, ହେଲେ ମନ କହୁଥିଲା, ଚାଲ ଥରେ ଆମେ ଯିବା୤ ଏତେ ଦିନର ସମ୍ପର୍କ୤ ଏତେ ଶୀଘ୍ର ଛାଡ଼ିଯିବାକୁ କଷ୍ଟ ଲାଗୁଛି୤ ମନ କଥା ଶୁଣିଲି୤ ଫେରିଆସିଲି୤ ଦରଜା ଖୋଲି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲି୤ ସବୁକିଛି ଥିଲା ଯେମିତି ସେମିତି୤ ବହୁ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି ଗଢ଼େଇଥିଲି ମୁଁ, ଯେମିତି ସଜେଇ ଥିଲେ ସୁରମା, ଠିକ୍‌ ସେମିତି୤ ଖାଲି ଯାହା ବଦଳି ଯାଇଛି ତାର ମାଲିକ, ଆଉ ବଦଳି ଯାଇଛି ନାମଫଳକ୤ କାହାର ନାଁ ଲେଖିଲେ ସେମାନେ ! ବଡ଼ର…ସାନର…ନା ସୁରମାଙ୍କର ! ଯାହାର ଲେଖନ୍ତୁ, ମୋର ସେଥିରେ କି ଯାଏ ଆସେ ! କି ଫରକ ପଡ଼ିଯିବ ସେଥିରେ ! ଭଲ ପାଇବାର କୋଉ ସେତୁଟା ବାନ୍ଧି ହୋଇଯିବ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମୋର !

ଏତେସବୁ କହିବା ପରେ ବି କେଉଁ ମୋହରେ ପଡ଼ି ଜଣାନାହିଁ ମୁଖ୍ୟ ଦରଜାର ସେପଟ କାନ୍ଥକୁ ଚାହିଁଦେଲି ମୁଁ୤ ଆରେ ଇଏ କ’ଣ ? ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ବଡ଼ ନାତିଟା ଯୋଉଠୁ ପୁରୁଣା ନାମଫଳକ ଭିଡ଼ିଆଣିଥିଲା, ସେଠି ଲଗାହୋଇ ଯାଇଛି ନୂଆ ଚକ୍‌ଚକ୍‌ କରୁଥିବା ନାମଫଳକ ଟେ, ଯାହା ମତେ ବି ଜଣା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ଲେଖାହେଇଛି ମୋର ନାଁ ! ମୋର ନାଁ ? ହଁ, ମୋର ହିଁ ନାଁ, ଯାହାର ସାମାନ୍ୟ ଆଶା ବି ମୋର ନଥିଲା୤

ତାହାହେଲେ ପୁରୁଣାଟା କାଢ଼ୁଥିଲେ କାହିଁକି ? ପାଖକୁ ଦଉଡ଼ିଗଲି ମୁଁ ୤ ଓଃ, ଆଗରୁ ମୋ ନାଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଶ୍ରୀ ଲେଖା ଯାଇଥିଲା ସେଠି ଏବେ ସ୍ବର୍ଗତ ଲେଖିଛନ୍ତି୤ କେବଳ ଏତିକି ପାଇଁ ଏତେ ପରିଶ୍ରମ, ଏତେ ଖର୍ଚ୍ଚ ! ତା ମାନେ… ତା ମାନେ ଏ ଘର ଏବେ ବି ମୋର ଅଛି ! କେହି ଭୁଲିନାହିଁ ମୋ ଅବଦାନକୁ !

କୁଣ୍ଢେଇ ପକେଇଲି ସେ ନାମଫଳକ କୁ୤ ଏତେ ଭଲ ପାଇବା ମୋ ପ୍ରତି ! ଏତେ ଭାବପ୍ରବଣତା ! ଆଖିରୁ ମୋର ଧାର ଧାର ଲୁହ ଗଡ଼ି ଯାଉଥିଲା, ହେଲେ ମୁଁ କାନ୍ଦୁ ନଥିଲି, ବରଂ ଆକାଶକୁ ଚାହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲି, ମୋ ନିଜ ପାଇଁ ନୁହେଁ… ମୋ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ୤ ସୁରମାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ସାରା ଜଗତପାଇଁ… ଶେଷରେ ଏ ନୂଆ ନାମଫଳକ ଟା ପାଇଁ୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3 4

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
କମଳା ଶତପଥି, ନବି ମୁମ୍ବାଇ
କମଳା ଶତପଥି
ଓଡ଼ିଶା ବାହାରେ ରହୁଥିବା ଲେଖିକା ଏବଂ ସୁଗୃହିଣୀ କମଳା ଶତପଥି ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ଗାଳ୍ପିକା, ଔପନ୍ୟାସିକା, ଅନୁବାଦିକା, ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ ଓ କବି୤ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ଗଳ୍ପ ସଙ୍କଳନ ମଧ୍ୟରେ ‘ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ଅଷ୍ଟମ ରଙ୍ଗ’, ‘ପୂର୍ଣ୍ଣଛେଦ ପରର କାହାଣୀ’ ଇତ୍ୟାଦି, କବିତା ସଙ୍କଳନ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ‘ଶେଷ ଫଗୁଣ’, ‘ଫଗୁଣ ହଜିଗଲା ପରେ’ ଉପନ୍ୟାସ ସହିତ ଅନେକ ପୁସ୍ତକ୤ ଶ୍ରୀମତୀ ଶତପଥି ଓଡ଼ିଶା ଲେଖିକା ସଂସଦ ପୁରସ୍କାର ସହିତ ଓଡ଼ିଶା ଓ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏକାଧିକ ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଛନ୍ତି୤... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୪ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. ପ୍ରିୟରଞ୍ଜନ୍ ମହାପାତ୍ର |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୯, ୨୦୧୨ - ୯:୨୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ପାଠକ କୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବାରେ ସଫଳ୤ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ୤

  • ୨. ପ୍ରିୟରଞ୍ଜନ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୯, ୨୦୧୨ - ୧୦:୦୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଚରିତ୍ର ଚିତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି୤ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ସୁସନ୍ତାନ ହେବାପାଇଁ ରାସ୍ତା ଦେଖେଇଛନ୍ତି ୤

  • ୩. Dr.Leenasri |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୯, ୨୦୧୨ - ୧:୧୪ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ .ମର୍ମସ୍ପର୍ଶି.

  • ୪. ରବିନ୍ଦ୍ର କୁମ!ର ପାଣି |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୪, ୨୦୧୨ - ୭:୨୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    The story is very heart touching

  • ୫. B.N.Das |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୪, ୨୦୧୨ - ୯:୦୧ ଅପରାହ୍ନ

    ଭଲ ଗଳ୍ପ |

  • ୬. ହରପ୍ରସାଦ ସାହୁ |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧୧:୧୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସୁନ୍ଦର ଉପସ୍ଥାପନର ସଫଳ ପ୍ରୟାସ

  • ୭. ଜିତୁ ପାତ୍ର |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୬:୩୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ କେତେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଚରିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରିଛନ୍ତି……. ଉତ୍କୃଷ୍ଟ….

  • ୮. ଯୋଗେଶ୍ବର ପ୍ରଧାନ |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୨୩, ୨୦୧୨ - ୧୨:୧୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Very nice story. It cann’t express in language.Ending of the story is very wounderful.

  • ୯. satyaranjan sarangi, gorakhpur,UP |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୨୦, ୨୦୧୨ - ୭:୫୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Great,Mam.what a presentation makes every body cry,God bless you and you write more and more for us,Thanks

  • ୧୦. ଚିନ୍ମୟ୍ ମିଶ୍ର, bokaro steel city |  ନଭେମ୍ବର୍ ୧୫, ୨୦୧୨ - ୩:୦୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସୁନ୍ଦର ହୋଇଛି

  • ୧୧. sikha biswal |  ଜାନୁଆରୀ ୧୯, ୨୦୧୩ - ୫:୩୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Very heart touching .

  • ୧୨. ହର ପ୍ରସଦ୍ ଦ୤ସ, ଗୋପ |  ଜୁଲାଇ ୧୪, ୨୦୧୩ - ୧୧:୫୨ ଅପରାହ୍ନ

    ଗପ ହେଲେବି ସତ

  • ୧୩. ଦିଲ୍ଲୀପ ଦାସ |  ଜୁନ୍ ୧୨, ୨୦୧୫ - ୯:୪୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସୁନ୍ଦର ହୋଇଛି

  • ୧୪. ସମୀର କୁମର ସାହୁ, ଜୋଡାପଦର୍ , କରମଲା , ପୁରି , ଓଡିଶା |  ନଭେମ୍ବର୍ ୨୮, ୨୦୧୫ - ୭:୦୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ, ତେଣୁ ଆପଣକୁ ଧନ୍ୟବାଦ………….

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤