ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ଦିଲ୍ଲୀପ ଦାସ
ସଦାନନ୍ଦ ତ୍ରିପାଠୀ
ଫନି ମହାନ୍ତି
ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଣିଗ୍ରାହୀ
ଗଣେଶ୍ୱର ମିଶ୍ର
କମଳା ଶତପଥି

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ବାପା
 |- ଅରବିନ୍ଦ ରାୟ
 
 
ତା: ଜୁଲାଇ ୨୮, ୨୦୧୨  
 

ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କ ଠିକ୍‌ ମନେଅଛି, ସେଦିନ ବାପାଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧିକ୍ରିୟା ନେଇ ଯେମିତି ଛୋଟ ପଞ୍ଚାୟତଟେ ବସିଥିଲା୤ ବାପାଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ଡହଳ ବିକଳ ହୋଇ ସେଦିନ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ପଣ କରିଥିଲେ, ଯେମିତି ହଉ, ଯେତେ କଷ୍ଟ ପଡ଼ୁ ପଛେ ବାପାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ରକ୍ଷା ପାଇଁ କିଛି ଗୋଟାଏ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ୤ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ସଂଯୁକ୍ତାଙ୍କ ଗହଣା ବିକିଦେବି, ପୁରୁଣା ସ୍କୁଟରଟା ବିକିଦେବି୤ ଏପରିକି ପାର୍ଟଟାଇମ୍‌ ଟ୍ୟୁସନ୍‌ କରି ବାପାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ସେଦିନ ମନେ ମନେ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ୤

ବାପାଙ୍କ ଦଶାହ ଦିନ ସବୁ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଘରେ ଏକାଠି ହେଲେ୤ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କ ମନେ ପଡ଼ିଲେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲା, ସେଦିନ ଘରେ ପାଦ ଦେଉ ଦେଉ ଯୋଉ ନାନୀ ବାପାଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରି ବାହୁନୁ ଥିଲା, କେଇଘଣ୍ଟା ପରେ ସେ ସ୍ବାଭାବିକ ହୋଇ ବସିଲା ଓ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ ଭାଇଙ୍କୁ କହିଲା, ଝିଅ ହିସାବରେ ଏ ଘରୁ ମୁଁ କେବେ କୌଣସି ପର୍ବରେ କିଛି ପାଇ ନାହିଁ୤ ଏଇଥର ଭଲ ଶାଢ଼ୀ ଦିଖଣ୍ଡ ଦବ୤ କହୁ କହୁ ସେ ଏକଥା ବି କହିଲା ଆଜିକାଲି ଆଉ କ’ଣ କିଏ ସୂତା ପ୍ରିଣ୍ଟ୍‌ ପିନ୍ଧୁଛନ୍ତି୤ ମୋ ଶାଶୁଘର ଲୋକ ଦେଖିବେ୤ ଦବ ଯଦି ସାଉଥ୍‌କଟନ୍‌, ନ ହେଲେ ଧନିଆକାଲି୤

ଭବାନୀପାଟଣାରୁ ଆସିଥିବା ଭଉଣୀର ଚଳିବା ଭଲ୤ ତା’ ବର ଗୋଟେ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀର ମ୍ୟାନେଜର୤ ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ବଡ଼ କୋଠା୤ ତା’ ପିଲାମାନେ ବହୁ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚକରି ଓଡ଼ିଶା ବାହାରେ କଅଣ ସବୁ ପଢ଼ୁଛନ୍ତି୤ ସେ ବି ନାକ ସୁଁ ସୁଁ କରି କହିଲା – ଭାଇ ! ତମେ ତ ଜାଣ, ଇୟେ ଜମା ଧୋତି ଫୋତି ପିନ୍ଧନ୍ତି ନାହିଁ୤ ୟା’ଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ସାର୍ଟ କରିଦବ୤ ଆଉ ମୋ ପୁଅମାନେ ବାହାରେ ରହିଲେ କଅଣ ହେଲା, ଅଜା ମରିଛନ୍ତି ଯେତେବେଳେ, ଶୁଦ୍ଧି ତ ନିଶ୍ଚୟ ହେବେ୤ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୋରିୟର୍‌ରେ ଡ୍ରେସ୍‌ ପଠେଇ ଦବ୤

ଆପଣାର ବୋଲି ମନେ ହେଉଥିବା ମଣିଷମାନଙ୍କର କପଟାଚାରରେ ସେଦିନ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ କେମିତି ଆକ୍ତାମାକ୍ତା ହୋଇ ଯାଉଥିଲେ ସେକଥା ମନେ ପଡ଼ୁଥିଲା ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର୤ ଝିଅ ବାହାଘର ପାଇଁ ଯୋଗାଡ଼ କରିଥିବା ଟଙ୍କାପଇସା ବାପାଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧିଘରରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ ଡରୁ ନଥିଲେ୤ ଡରୁଥିଲେ, କେବଳ ନିଜ ପ୍ରିୟ ପରିଜନଙ୍କ ମୁଖାଲଗା ମୁହଁଟିମାନ ଦେଖି୤

ବାଙ୍ଗାଲୋର୍‌ରେ ରହୁଥିବା ଝିଅ ଜ୍ବାଇଁଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ ବେଶ୍‌ ଯତ୍ନବାନ୍‌ ଥିଲେ୤ କହୁଥିଲେ ଝିଅଟା ଏତେ ଦୂରରୂ ଆସୁଛି୤ ତା’ ଜ୍ବାଇଁଟା ବି ପ୍ରଥମ ନିମତକୁ ଆସୁଛି୤ କିଛି ଅସୁବିଧା ହେଲେ କ’ଣ ଭାବିବ୤ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଇ ଗାଁଠୁ ସାମନ୍ୟ ଦୂରରେ ଥିବା ଡାକବଙ୍ଗଳା ବି-ରିଜର୍ଭେସନ କରି ରଖିଥିଲେ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ୤ ଦଶାହଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସେମାନେ କଟକରୁ ଏକ ଗାଡ଼ି ଭଡ଼ାକରି ପହଞ୍ଚିଲେ୤ ସାଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କର ପିଲା, ଦି’ଟା ବଡ଼ ଆଟାଚି ଆଉ ବେଡ଼ିଂ ପତ୍ର୤ ଘରେ ପହଞ୍ଚୁ ପହଞ୍ଚୁ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଏକ ବଙ୍ଗଳା ରିଜର୍ଭେସନ କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ୤ ଏକରେ ବଙ୍ଗଳାରେ ଘର ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସ୍ବାଚ୍ଛନ୍ଦ୍ୟ ମିଳିବ, ଦ୍ବିତୀୟରେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଯେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସେକଥା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଯିବ୤

ଦଶ ହାଣ୍ଡିରେ ରନ୍ଧା ହୋଇଥିଲା ମୋଟା ବଗଡ଼ା ଉଷୁନା ଭାତ ଆଉ ଅଣବଘରା, ଅଣହଳଦିଆ ଡାଲମା୤ ବାଙ୍ଗାଲୋରରୁ ଆସିଥିବା ଜ୍ବାଇଁ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷିତ, ତେଣୁ ଆଡ଼୍‌ଭାନ୍‌ସ୍ଡ୍‌୤ ସେ ସେଇ ରାତିରେ ମୃଦୁ ପ୍ରତିବାଦ କରି କହିଲେ- ଏସବୁ ନାଷ୍ଟି ଆଇଡ଼ୋଲୋଜି୤ କୋଉଠି ଲେଖା ଅଛି ଏମିତି ଅଣବଘରା ବାଜେ ତରକାରୀ ଖାଇବ ବୋଲି ! ଯଦି ଏମିତି କଲେ ମଲାଲୋକ ମୋକ୍ଷ ହୁଅନ୍ତେ, ତେବେ ଧର୍ମ-ଫର୍ମ, ଠାକୁର ପୂଜା କରିବ କାହିଁକି ? ସେ କେବଳ ଏତକ କହିଲେ ନାହିଁ, ବରଂ ଖାଇବା ପତ୍ରରୁ ଉଠି ଚାଲିଗଲେ୤ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ ସେମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ବି ପାରିଲେ ନାହିଁ୤

ବାହାରେ ସେମାନଙ୍କ ଗାଡ଼ି ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା୤ ସେମାନେ ବଙ୍ଗଳାକୁ ଚାଲିଗଲେ୤ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଫେରିଆସି ଭୀଷଣ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଜ୍ବାଇଁ ଯେତେବେଳେ କହିଲେ- ରୁମ୍‌ରେ ଏ.ସି. ନାହିଁ୤ ମଶା ପ୍ରବଳ୤ ଏମିତି ରୁମ୍‌ରେ କିଏ ଶୁଏ ? ତଥାପି ନା ସତ୍ୟାନନ୍ଦ, ନା ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ବା ତାଙ୍କର କେହି ଜଣେ ହେଲେ ଭାଇ ପ୍ରତିବାଦ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ୤ ସତେକି ବାପାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବାକ୍ଶକ୍ତି ହରାଇଥିଲେ୤ ଏକାଦଶାହ ଦିନ ଭୋଜିଭାତ ସରିବା ପରେ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଯିଏ ଯେଝାବାଟରେ ବାହାରିଲେ୤ ସେଥିପାଇଁ ସତ୍ୟାନନ୍ଦ, ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସାରା ପରିବାର ଲୋଟଣୀପାରା ପରି ଲାଗି ପଡ଼ିଥିଲେ୤ କାହା ପାଇଁ ରସଗୋଲା କିଣାଯିବ ତ କାହା ପାଇଁ ବୁନ୍ଦିଆ୤ କାହା ଗାଡ଼ିରେ ଗାଁ ଗଛରୁ ଓଉ ତୋଳି ରଖାଯିବ ତ, କାହା ଗାଡ଼ିରେ କଦଳୀ କାନ୍ଦି୤ କାହା ପିଲା ପାଇଁ ମନଲାଖି ଡ୍ରେସ୍‌ ନ ହୋଇ ପାରିବାରୁ ତା’ ପାଖରେ ଦାନ୍ତ ନେଫେଡ଼ି ହସିବାକୁ ପଡ଼ିବ ତ, କାହାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ, ସପ୍ତାହେ ପରେ ଆମେ ସବୁ ନେଇକି ଯିବୁ୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3 4 5

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଅରବିନ୍ଦ ରାୟ, ଭୁବନେଶ୍ବର
ବୃତ୍ତିରେ ଜଣେ ସରକାରୀ ଚାକିରିଆ ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ଅରବିନ୍ଦ ରାୟ ସାହିତ୍ୟ ରଚନାରେ ସିଦ୍ଧହସ୍ତ୤ ଶ୍ରୀ ରାୟ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ଗାଳ୍ପିକ, ଔପନ୍ୟାସିକ ଏବଂ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ ଅଟନ୍ତି୤ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ‘ଦି ପାଦ ପୃଥିବୀ’, ‘ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ମଣିଷ’ ‘ ଛାଇ ଲେଉଟାଣି ’, ଉପନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟରେ ‘ଚାଲ୍‌ ଫେରିଯିବା’, ‘ ଗୋଲାମ ନଗରୀ ଘୋଡ଼ା’ ଏବଂ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ‘ଅଟର ମଟର କଟର କେଁ ’ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ୤ ଜଣେ ନିଆରା ଢଙ୍ଗର ଗାଳ୍ପିକ ଭାବେ... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୨ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. KISHORE |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୩, ୨୦୧୨ - ୭:୨୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    BHALA LAGILA APANKA GAPA PADHI KINTU ATE DUKHA LAGILA JE SATARE MO AKHIRU LUHA JHARIGALA.

  • ୨. Ranjit |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୨:୪୫ ଅପରାହ୍ନ

    Galpati bahuta bahuta bhala thila. Mu mo ghar katha monepakaili. Galpati mo pain jibanta thila. Bahuta Bahuta dhanyabad.
    Keep it up. Thanks a lottttttttttttt.

  • ୩. sonali ghatuary |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୭, ୨୦୧୨ - ୧୧:୨୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    lekha bahut bhala heichi…… ei gapa re…..manisa ra prakrita mukha ti jana padhi chi……

  • ୪. ଧୀରଞ୍ଜନ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୧୧:୫୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି| ସାର୍ ମୋତେ ଲାଗେ କୌଣସି ସୃଜନାତ୍ମକ ଜିନିଷର କାମ ହେଲା ଏକ ଭାବନାକୁ ନିଜ ସାଙ୍ଗେ ପାଛୋଟି ଆଣିବା, କେଉଁ ଏକ ମୂହୁର୍ତ୍ତ କୁ ନିଜ ଭିତରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବା| ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ଶୋକ, ଓ ତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କୁ ଭୁଲିଯିବାର ଗ୍ଲାନି କୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ରୂପେ ଅନୁଭବ କରି ପାରିଲି| ଧନ୍ୟବାଦ୍ ଏ ଲେଖା ପାଇଁ ଓ ତା ମାଧ୍ୟମରେ ବାନ୍ଧିରଖିଥିବା ସେ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ଆଉ ତା ଭିତରର ଭାବନା ପାଇଁ |

  • ୫. ଆଶୁତୋଷ ଆଲୋକ ପଣ୍ଡା |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧:୪୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ସରଳ ଆଉ ସୁନ୍ଦର୤ ଘରୁ ବହରେ ରହୁଛୁ୤ ଆମ ପାଇଁ ତ ଏହା ଏକ ବରଦାନ୤
    Keep up the nice work.

  • ୬. Gyanendra Mohanty, Bomikhal,Bhubaneswar |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୧୧:୧୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Sambad ra barshika bisesanka 2012 ru aapanka “Bou” gapa ti mate khub bhala lagila. Ebe “Bapa” gapa ti bi manachuana hoichi. Dhanyabad.

  • ୭. ଆଲୋକ, ଅନୁଗୁଳ |  ଜାନୁଆରୀ ୨, ୨୦୧୩ - ୫:୫୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ହେଇଛି ୤ ମନିଷ ଜୀବନର ବ୍ୟବହାରିକ ସତ୍ୟତା ଏଠାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି ୤

  • ୮. debendra lenka, cuttack odisha |  ମେ ୧୦, ୨୦୧୩ - ୧୨:୨୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    just a wonderful story

  • ୯. ଶୁଭାଶିସ ମହାନ୍ତି, ରାଉରକେଲା |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୬, ୨୦୧୩ - ୯:୪୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ସରଳ ଆଉ ସୁନ୍ଦର୤ ଘରୁ ବାହାରେ ରହୁଛୁ୤ ଆମ ପାଇଁ ତ ଏହା ଏକ ବରଦାନ/ ବହୁତ ଉପାଦେୟ ଲେଖା ସମସ୍ତ ଙ୍କ ପାଇ

  • ୧୦. ସାଗର, ହାଇଦ୍ରାବାଦ୍ |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୨୫, ୨୦୧୩ - ୧:୨୮ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ଭଲ ଲାଗିଲା……ସରଲ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ଏ ଗଳ୍ପ ଖୁବ୍ ମନ ଛୁଆଁ ହୋଇପରିଛି” ନିଜ ଲୋକ ମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କ କେମିତି ଦୂରେଇ ଯାଉଛି ନିଜ ପରମ୍ପରା କୁ କିପରି ହେୟ ମନେ କରୁଛି ତହା ସୁନ୍ଦର ଭବରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇପରଛି…

  • ୧୧. ସୋମେନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ର, ମୁମ୍ବଇ |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୧୬, ୨୦୧୬ - ୧:୧୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅତି ଚମତ୍କାର।
    ଆଜି ର ନିରାଟ ସତ କଥ

  • ୧୨. ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ରଥ, ଗୁଣପୁର, ଜିଲ୍ଲା- ରାୟଗଡ, ଓଡିଶା |  ଫେବୃଆରୀ ୧୦, ୨୦୧୭ - ୯:୩୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଭୂମେର୍ଗରିୟସୀ ମାତା ସ୍ୱର୍ଗାତ୍ ଉଚ୍ଚତରଃ ପିତା ॥
    ଅନ୍ନଦାତା ଭୟତ୍ରାତା ବିଦ୍ୟାଦାତା ତଥୈବଚ
    ଜନିତା ଚୋପନେତା ଚ ପଞ୍ଚୈତେ ପିତରଃ ସ୍ମୃତାଃ ॥ (ଚାଣକ୍ୟ)
    ଯନ୍ମାତାପିତରୌ ବୃତ୍ତଂ ତନୟେ କୁରୁତଃ ସଦା
    ନ ସୁପ୍ରତିକାରଂ ତତ୍ତୁ ମାତ୍ରା ପିତ୍ରା ଚ ଯତ୍କୃତମ୍ ॥
    (ରାମାୟଣ, ଅଯୋଧ୍ୟା କାଣ୍ଡ) (ଭାବାର୍ଥ-The deeds done by mother and father for their children constantly…, there is no requital to these actions performed by the parents.

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤