ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ଗୋଦାବରୀଶ ମହାପାତ୍ର
କାନ୍ତକବି ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ କର
ମନମୋହନ ମିଶ୍ର
ସୁବ୍ରତ ପ୍ରିୟବ୍ରତ ମହାନ୍ତି
ସେନାପତି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କେଶରୀ

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ବାପା
 |- ଅରବିନ୍ଦ ରାୟ
 
 
ତା: ଜୁଲାଇ ୨୮, ୨୦୧୨  
 

ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ଆଜି ବି ମନେପଡ଼ୁଛି ସେଦିନ ସେମାନେ ଭୁବନେଶ୍ବରରୁ ବାହାରିବା ବେଳକୁ ରାତି ନଅଟା୤ ବାଟସାରା ବର୍ଷା୤ କାର୍‌ ଭିତରେ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ, ସଂଯୁକ୍ତା, ତାଙ୍କର ତିନୋଟି ପିଲା ଓ ଦୂର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଜଣେ ଭାଇ ବସିଥିଲେ ବି କାହାରି ପାଟିରେ ପଦେ କଥା ନ ଥିଲା୤ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ଭୁବନେଶ୍ବରରୁ ଜଗତ୍‌ସିଂହପୁର ରାସ୍ତା ଲମ୍ବିଯାଇଛି୤ ବାଟସାରା ମନେ ପଡ଼ୁଥିଲା ବାପାଙ୍କର ସେଇ ଦିନ ସବୁ୤

ବାପା କଟକରେ ଚାକିରି କରୁଥିଲେ ସେତେବେଳେ୤ ଆଖ ପାଖରେ ସେତେବେଳେ ଆଉ କେହି କଟକରେ ଚାକିରି କରୁ ନଥିଲେ୤ ସାଇର ସତ୍ୟାଜା ଆଉ କାହ୍ନୁ ଅଜା ପରି କେଇଜଣ କଲିକତା ଝୋଟକଳରେ କାମ କରୁଥିଲେ୤ ସେମାନେ ଥରେ ଦଶହରାକୁ ଓ ଆଉ ଥରେ ରଜବେଳକୁ ଗାଁକୁ ଆସୁଥିଲେ୤ ବାପା କିନ୍ତୁ ସବୁ ଶନିବାର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ କଟକରୁ ଗାଁକୁ ଫେରୁଥିଲେ୤ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ୁଥିଲା, ସେତେବେଳକୁ ତାଙ୍କ ଗାଁ ପାଖ ନଈରେ ପୋଲ ହୋଇ ନ’ଥିଲା୤ ବାପା କଟକରୁ ବସ୍‌ରେ ଆସି ବାଲିଆ ଛକରେ ଓହ୍ଲାଉଥିଲେ୤ ଶନିବାର ଦିନ ବେଳ ବୁଡ଼ୁବୁଡ଼ୁ, ତାଙ୍କ ଘରେ ଚାକିରିଆ ଥିବା ନାଥ କି ବରହମୁ ଯାଇ ବାଲିଆ ଛକର ସେଇ ନେଳି କୁଜି ବସ୍‌ଟାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ୤ ବାପା ସତକୁ ସତ ସେଇ ବସ୍‌ରେ ହିଁ ଆସୁଥିଲେ୤ ସେ ବସ୍‌ ଚାଲିଯିବା ପରେ ବାଲିଆ ଛକର ବାବନ ଶୁଣ୍ଢି ତା’ ଚା’ ଦୋକାନ ବନ୍ଦ କରି ଲଣ୍ଠନ ଧରି ଘରକୁ ଚାଲି ଯାଉଥିଲା୤

ବାପା ଗାଁକୁ ଫେରୁଥିଲେ୤

ଆଗେ ଆଗେ ବାପା, ପଛରେ ନାଥ୤ ନାଥ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବ ବଡ଼ ପୁଟୁଳିଟିଏ୤ ସେ ପୁଟୁଳି ଭିତରେ ଥିବ, ଜେଜେଙ୍କ ପାଇଁ ନୂଆ ହରିବଂଶ ବହି, ମା’ ପାଇଁ ଆଲିଗଡ଼ କୋଲପ ଓ କଞ୍ଚି, ଦାଦାଙ୍କର ଲୁଙ୍ଗି ଓ କୁମ୍ଭପକା ଗାମୁଛା, ବୋଉର ବରାଦ ଅନୁସାରେ କାହାପାଇଁ ହାତୀମାର୍କା ଡ୍ରଇଁ ଖାତା, କାହା ପାଇଁ ପ୍ଲାଟୋ କଲମ୍‌, କାହାପାଇଁ କ୍ରୁସ୍‌ ଓ ସୂତା, ଖୁଡ଼ିଙ୍କର ରାମବାବୁଙ୍କ ଚିଠା ଅନୁସାରେ ମାସକର ଶ୍ବାସ ଔଷଧ, ନାଥ ପାଇଁ ହଳେ ମଟର ଟାୟାର୍‌ର ଚପଲ ଆଉ ଗୋଟାଏ ବଡ଼ ଜରିଭର୍ତ୍ତି ବିସ୍କୁଟ୤ ବାପା ଘରେ ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ଜେଜେ ଲଣ୍ଠନଟାଏ ଧରି ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲେଇଗଣ୍ଡ ମଶାଣି ପାଖଯାଏ ଚାଲି ଚାଲି ଯାଇଥିବେ୤ ମା’ ବାରିପଟ ଗୁହାଳ ଡେଇଁ ଗୋରୁବନ୍ଧା ପଥର ପାଖରେ ଥାଇ ଯାହାକୁ ବି ଅନ୍ଧାରରେ ଦେଖୁଥିବ ଡାକୁଥିବ ବଙ୍ଗୁକିରେ ! ବାପାଙ୍କ ନାଁ ଉମାକାନ୍ତ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲେ ବି ମା’ ସେଇ ବଙ୍ଗୁ ନାଁରେ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକେ୤

ଗାଁର ରାତି, ବୁଢ଼ୀ ଅସୁରୁଣୀ କଥାର ରାତି ପରି ସାଇଁ ସାଇଁ ବଢ଼ୁଥାଏ୤ ସଞ୍ଜ ବୁଡ଼ୁବୁଡ଼ୁ ରୋଷେଇ କାମ ସାରି ସାହିର ଆଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ଘରେ କବାଟ ପଡ଼ି ସାରିଥାଏ୤ ସାରା ଗାଁଟା ଭାରି ଖାଁ ଖାଁ ଲାଗୁଥାଏ୤ ବେଳେବେଳେ ରାତିର ସେଇ ନିସ୍ତବ୍ଧତାକୁ ଚିରି କେବଳ ବୁଢ଼ୀ ମା’ର ଡାକ ଶୁଭୁଥାଏ- ବଙ୍ଗୁ କିରେ….. ୤ ସେ ଡାକ ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ହଜି ଯାଇଥାଏ୤ ରାତି ବଢ଼ୁଥାଏ୤ ହେଲେ ଆମେ ଘରେ ଯେତେ ଛୋଟ ପିଲା, କାହା ଆଖିକୁ ନିଦ ନ ଥାଏ୤ କାରଣ, ବାପା ଆଜି କଟକରୁ ଆସିବେ, ଲେମ୍ବଚୁଚ୍‌ ଆଣିବେ ବୋଲି ଭାବିଦବା ମାତ୍ରେ ଆଖିରୁ ନିଦ କୁଆଡ଼େ ହଜି ଯାଇଥାଏ୤ ବାପା ଆଣିଥିବା ଜରିରେ ଥାଏ କେତେ ପ୍ରକାର ବିସ୍କୁଟ୤ କେତେ ପ୍ରକାର ଲେମ୍ବଚୁଚ୤ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ମୟୂର, ହଂସ ଆକାରର ଜରିଭର୍ତ୍ତି ବିସ୍କୁଟ ଆଉ ରୋଲ ଲେମ୍ବଚୁଚ୍‌ରେ ଧଳା ଓ ଗୋଲାପିର ପଟି ପଟି ଗାର ଆମ ଆଖିରୁ ନିଦ ଚୋରେଇ ନେଇଥାଏ୤

ଶେଷରେ ଦୋକାନ ପାଖ ବରଗଛ ମୂଳୁ ଦିଶେ ଜେଜେଙ୍କ ଲଣ୍ଠନ ଓ ସେଇ ଲଣ୍ଠନ ଆଲୁଅରେ ଝାପ୍‌ସା ଦିଶେ କେତେଟା ମଣିଷଙ୍କ ଚାଲୁଥିବା ଗୋଡ଼୤ ଆମେ ସେଇ ବାରିପଟ ପାହାଚ ପାଖରେ ଥାଇ ତାଳିମାରି ନାଚୁ୤ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ଅଛି- ସେତିକିବେଳକୁ ସେ ଖୁବ୍‌ ଏକ ପ୍ରବଣତାରେ ଡାକଦିଅନ୍ତି- ବାପା…୤ ବାପା ମ ୤

ସେଇ ବରଗଛ ପାଖ ଅନ୍ଧାର ଭିତରୁ ଅଭୟବାଣୀ ଶୁଣାଇବା ପରି ବାପା ଜବାବ ଦିଅନ୍ତି- ହଁ…. ଅ….୤

ବାପା, ବାରି କବାଟ ଟପି ଦୁଆରେ ପାଦ ଦଉ ଦଉ ମା’ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଦୁଆର ଚୁଲିରେ ରସଗିନାରେ ସୋରିଷ ତେଲ ଆଉ ରସୁଣ ଫୁଟେଇ ନେଇଆସେ୤ ବାରିକୂଅ ମୂଳକୁ ବୋଉ ହାତରେ, ଏଭେରେଡ଼ିର ପିତଳ ଟର୍ଚ୍ଚଟା ମାରି ଆଗେ ଆଗେ ଯାଏ୤ ବାପା ପଛେ ପଛେ ଚାଲନ୍ତି୤ ପରିଡ଼ା ଘର ବଟିଆଦି ସେଇ ଦୋକାନ ପାଖ ଛକରୁ ଆସି କୂଅରୁ ଦି’ ବାଲ୍‌ଟି ପାଣି କାଢ଼ି ଦିଅନ୍ତି୤ ବାପା ଧୋଇଧାଇ ହେଇ ଆସିଲା ପରେ ମା’ ମାଣଘର ସାମ୍ନା ମାଟି ପିଣ୍ଡାରେ ଶଉପ ଖଣ୍ଡେ ପକେଇଦିଏ୤ ବାପା ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି ବ୍ଲୁ ରଙ୍ଗର ସିଲ୍‌କ ଲୁଙ୍ଗି ଖଣ୍ଡେ ଓ କାନ୍ଧରେ ଥାଏ ପାଞ୍ଚହାତୀ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଗାମୁଛା୤ ମା’ ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଗରମ ତେଲ ଘଷୁ ଘଷୁ କହୁଥାଏ- ବୁଝିଲୁରେ ବଙ୍ଗୁ ! ଏ ବର୍ଷ ଖାଲ କିଆରୀରେ ବାରଶବୟାଳିଶ ବୁଣା ହେଇଛି୤ ମଠ ଉପରେ ବଛା ସରିଲାଣି୤ ତୁ ଯୋଉ ବାରମାସୀ ଆମ୍ବଚାରା ଆଣି ନଥିଲୁ, ସେଟା କେଡ଼େ ଛନଛନ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା୤ ସେ ବାଡ଼ିଖିଆ ମାଧା, ଛେଳି ପଲ ଛାଡ଼ି ଦଉଚି ଯେ, ସବୁ ନାରଖାର କରିଦଉଛନ୍ତି୤

ବାପା ଚମକି ପଡ଼ିଲାପରି ପଚାରନ୍ତି- ସେ ବାରିଟା ବାଡ଼ ବୁଜା ହେଇନିକି ? ମା’ ଓ ବାପାଙ୍କର ଏମିତି କଥାବର୍ତ୍ତା ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ବୋଉ ସେ ବହୁ ଲୋଭନୀୟ ପୁଟୁଳିଟା ଖୋଲେ୤ ସତେକି ସେଇଟା ପୁଟୁଳି ନୁହେଁ, ଏକ ଅସରନ୍ତି ଭଣ୍ଡାର ! ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ମନେଅଛି, ଦାଦାଙ୍କଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସାନପିଲାଙ୍କ ଯାଏ ସମସ୍ତେ ବେଢ଼ି ଯାଇଥାନ୍ତି ସେଇ ପୁଟୁଳିଟିକୁ୤ ସେତିକିବେଳେକୁ ଚମକେଇ ଦେବା ପାଇଁ ବୋଉ କୁହେ, ଆରେ ନିତିଆ ! ତୋର ନୂଆ ବହି ଆସିଚିରେ୤ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ବୋଉ ହାତରୁ ଏକବାର ସେ ବହିଟା ଝାମ୍ପିନିଅନ୍ତି୤ ନୂଆ ବହିଟା ଭିତରେ ଖୁବ୍‌ ସମୟ ଯାଏ ନାକ ମାଡ଼ି, ତା’ ପୃଷ୍ଠାମାନଙ୍କରୁ ବାହାରୁଥିବା ବାସ୍ନାକୁ ଶୋଷିନିଅନ୍ତି୤ ମନେ ମନେ କହନ୍ତି, କାଲି କେମିତି ରାତି ପାହିଲେ ସ୍କୁଲରେ ଯାଇ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଏପରି ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ଦେଖାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2 3 4 5

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଅରବିନ୍ଦ ରାୟ, ଭୁବନେଶ୍ବର
ବୃତ୍ତିରେ ଜଣେ ସରକାରୀ ଚାକିରିଆ ହୋଇ ସୁଦ୍ଧା ଅରବିନ୍ଦ ରାୟ ସାହିତ୍ୟ ରଚନାରେ ସିଦ୍ଧହସ୍ତ୤ ଶ୍ରୀ ରାୟ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ଗାଳ୍ପିକ, ଔପନ୍ୟାସିକ ଏବଂ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ ଅଟନ୍ତି୤ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ଗଳ୍ପଗ୍ରନ୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ‘ଦି ପାଦ ପୃଥିବୀ’, ‘ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ମଣିଷ’ ‘ ଛାଇ ଲେଉଟାଣି ’, ଉପନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟରେ ‘ଚାଲ୍‌ ଫେରିଯିବା’, ‘ ଗୋଲାମ ନଗରୀ ଘୋଡ଼ା’ ଏବଂ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ‘ଅଟର ମଟର କଟର କେଁ ’ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ୤ ଜଣେ ନିଆରା ଢଙ୍ଗର ଗାଳ୍ପିକ ଭାବେ... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୨ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. KISHORE |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୩, ୨୦୧୨ - ୭:୨୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    BHALA LAGILA APANKA GAPA PADHI KINTU ATE DUKHA LAGILA JE SATARE MO AKHIRU LUHA JHARIGALA.

  • ୨. Ranjit |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୨:୪୫ ଅପରାହ୍ନ

    Galpati bahuta bahuta bhala thila. Mu mo ghar katha monepakaili. Galpati mo pain jibanta thila. Bahuta Bahuta dhanyabad.
    Keep it up. Thanks a lottttttttttttt.

  • ୩. sonali ghatuary |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୭, ୨୦୧୨ - ୧୧:୨୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    lekha bahut bhala heichi…… ei gapa re…..manisa ra prakrita mukha ti jana padhi chi……

  • ୪. ଧୀରଞ୍ଜନ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୧୧:୫୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି| ସାର୍ ମୋତେ ଲାଗେ କୌଣସି ସୃଜନାତ୍ମକ ଜିନିଷର କାମ ହେଲା ଏକ ଭାବନାକୁ ନିଜ ସାଙ୍ଗେ ପାଛୋଟି ଆଣିବା, କେଉଁ ଏକ ମୂହୁର୍ତ୍ତ କୁ ନିଜ ଭିତରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବା| ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ଶୋକ, ଓ ତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କୁ ଭୁଲିଯିବାର ଗ୍ଲାନି କୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ରୂପେ ଅନୁଭବ କରି ପାରିଲି| ଧନ୍ୟବାଦ୍ ଏ ଲେଖା ପାଇଁ ଓ ତା ମାଧ୍ୟମରେ ବାନ୍ଧିରଖିଥିବା ସେ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ଆଉ ତା ଭିତରର ଭାବନା ପାଇଁ |

  • ୫. ଆଶୁତୋଷ ଆଲୋକ ପଣ୍ଡା |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୧:୪୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ସରଳ ଆଉ ସୁନ୍ଦର୤ ଘରୁ ବହରେ ରହୁଛୁ୤ ଆମ ପାଇଁ ତ ଏହା ଏକ ବରଦାନ୤
    Keep up the nice work.

  • ୬. Gyanendra Mohanty, Bomikhal,Bhubaneswar |  ଅକ୍ଟୋବର୍ ୧୪, ୨୦୧୨ - ୧୧:୧୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Sambad ra barshika bisesanka 2012 ru aapanka “Bou” gapa ti mate khub bhala lagila. Ebe “Bapa” gapa ti bi manachuana hoichi. Dhanyabad.

  • ୭. ଆଲୋକ, ଅନୁଗୁଳ |  ଜାନୁଆରୀ ୨, ୨୦୧୩ - ୫:୫୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ହେଇଛି ୤ ମନିଷ ଜୀବନର ବ୍ୟବହାରିକ ସତ୍ୟତା ଏଠାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି ୤

  • ୮. debendra lenka, cuttack odisha |  ମେ ୧୦, ୨୦୧୩ - ୧୨:୨୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    just a wonderful story

  • ୯. ଶୁଭାଶିସ ମହାନ୍ତି, ରାଉରକେଲା |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୬, ୨୦୧୩ - ୯:୪୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ସରଳ ଆଉ ସୁନ୍ଦର୤ ଘରୁ ବାହାରେ ରହୁଛୁ୤ ଆମ ପାଇଁ ତ ଏହା ଏକ ବରଦାନ/ ବହୁତ ଉପାଦେୟ ଲେଖା ସମସ୍ତ ଙ୍କ ପାଇ

  • ୧୦. ସାଗର, ହାଇଦ୍ରାବାଦ୍ |  ସେପ୍ଟେମ୍ବର୍ ୨୫, ୨୦୧୩ - ୧:୨୮ ଅପରାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ଭଲ ଲାଗିଲା……ସରଲ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ଏ ଗଳ୍ପ ଖୁବ୍ ମନ ଛୁଆଁ ହୋଇପରିଛି” ନିଜ ଲୋକ ମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କ କେମିତି ଦୂରେଇ ଯାଉଛି ନିଜ ପରମ୍ପରା କୁ କିପରି ହେୟ ମନେ କରୁଛି ତହା ସୁନ୍ଦର ଭବରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇପରଛି…

  • ୧୧. ସୋମେନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ର, ମୁମ୍ବଇ |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୧୬, ୨୦୧୬ - ୧:୧୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅତି ଚମତ୍କାର।
    ଆଜି ର ନିରାଟ ସତ କଥ

  • ୧୨. ଅକ୍ଷୟ କୁମାର ରଥ, ଗୁଣପୁର, ଜିଲ୍ଲା- ରାୟଗଡ, ଓଡିଶା |  ଫେବୃଆରୀ ୧୦, ୨୦୧୭ - ୯:୩୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଭୂମେର୍ଗରିୟସୀ ମାତା ସ୍ୱର୍ଗାତ୍ ଉଚ୍ଚତରଃ ପିତା ॥
    ଅନ୍ନଦାତା ଭୟତ୍ରାତା ବିଦ୍ୟାଦାତା ତଥୈବଚ
    ଜନିତା ଚୋପନେତା ଚ ପଞ୍ଚୈତେ ପିତରଃ ସ୍ମୃତାଃ ॥ (ଚାଣକ୍ୟ)
    ଯନ୍ମାତାପିତରୌ ବୃତ୍ତଂ ତନୟେ କୁରୁତଃ ସଦା
    ନ ସୁପ୍ରତିକାରଂ ତତ୍ତୁ ମାତ୍ରା ପିତ୍ରା ଚ ଯତ୍କୃତମ୍ ॥
    (ରାମାୟଣ, ଅଯୋଧ୍ୟା କାଣ୍ଡ) (ଭାବାର୍ଥ-The deeds done by mother and father for their children constantly…, there is no requital to these actions performed by the parents.

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤