ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ତ୍ରିପାଠୀ
ଅମରେଶ ବିଶ୍ବାଳ
ନନ୍ଦ କିଶୋର ବଳ
ମନୋଜ ଦାସ
ସହଦେବ ସାହୁ
ସୀତାକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

ନିଦ ଔଷଧ
 |- କୃପାସାଗର ସାହୁ
 
 
ତା: ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୬, ୨୦୧୨  
 

ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ପାଟିକୁ ନେବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେରିକୀୟ ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତି ହୁଇସ୍କି ବୋତଲ ଖୋଲିଦେଇଥିଲେ୤ ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଆଟେଣ୍ଡାଣ୍ଟ କେତୋଟି ଗ୍ଲାସ୍‌ ଧରି ପହଞ୍ଚିଗଲା୤ ହୁଇସ୍କି ଢାଳି ସେ ସହଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଯାଚିଲେ୤ ଲଜ୍ଜାଶୀଳ ଚୀନୀୟଯାତ୍ରୀ ଦୋ ଦୋ ପାଞ୍ଚ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କଲେ୤ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ଲାସ୍‌ ଧରିଲେ୤ ଭାରତୀୟ ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତି କହିଲେ-ନୋ, ଥ୍ୟାଙ୍କସ୍‌, ମୁଁ ଟି-ଟୋଟାଲର୤

ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟର ପରିମାଣ ଓ ସାରଲ୍ୟକୁ ଦେଖି ଆମେରିକୀୟ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଲେ-ଆରେ, ଆପଣ ତ ରିୟଲି ଗ୍ରେଟ୍‌୤ ସିମ୍ପଲ ଲିଭିଂ, ହାଇ ଥିଙ୍କିଂ୤ ଆପଣ ତ ପ୍ରକୃତରେ ଜଣେ ସାଧୁ, ସନ୍ଥ୤ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ବାମିଜୀ ଭାବେ ଡାକିଲେ କିଛି ମନେ କରିବେନି ତ ?

ଭାରତୀୟ ଯାତ୍ରୀ ହସିଲେ୤

ଆମେରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଖାଦ୍ୟପଦାର୍ଥ ଜଲ୍‌ଦି ଜଲ୍‌ଦି ସରିଗଲା୤ ତେଣୁ ସେ ପୁଣି କଲିଂ ବେଲ୍‌ ଟିପିଲେ୤ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚିକେନ୍‌, ସାଲାଡ୍‌ ଆସିଲା୤ ମହିଷାକୃତିର ବିରାଟ ଚେହେରା୤ ବଡ଼ ବଡ଼ ନିତମ୍ବ ଓ ପୃଥୁଳ ଜଙ୍ଘ୤ ସେଥିରେ ସେ ବର୍ମୁଡ଼ା ହାଫ୍‌ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ପିନ୍ଧି କିମ୍ଭୂତ କିମାକାର ଦିଶୁଥିଲେ୤

ଆଫ୍ରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କର ଖାଇବା ଜଲ୍‌ଦି ସରିଗଲା୤ ତା’ପରେ ସେ ତାଙ୍କର ସୁଟ୍‌କେଶରୁ ‘ସିଗାର୍‌’ଟିଏ ବାହାରକରି ସେଥିରେ ଅଗ୍ନି ସଂଯୋଗ କଲେ୤ କେହି ନ ପଚାରୁଣୁ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଲେ-ଶୋଇବା ପୂର୍ବରୁ ଏଥିରୁ ଗୋଟିଏ ନ ଧରାଇଲେ ନିଦ ହେବନି୤

ରେଳାବାଇରେ ଧୂମପାନ ମନା୤ ମଦ୍ୟ ସେବନ ମନା୤ କିନ୍ତୁ ରେଳ କର୍ମଚାରୀମାନେ କେହି ବାରଣ କରୁନଥାନ୍ତି୤ ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରୁଥାନ୍ତି୤ ଅତିଥିବତ୍ସଳ ଦେଶ ତ !

ଭାରତୀୟ ଯାତ୍ରୀ ମନେ ମନେ ଏହାହିଁ ଭାବୁଥିଲେ୤ ତେଣୁ ଏପଟୁ ଧୂଆଁ ଏବଂ ସେପଟୁ ମଦର ଗନ୍ଧ ଆସୁଥିଲେ ବି ଭାରତୀୟ ଜଣକ ସହ୍ୟ କରି ନେଉଥାନ୍ତି୤

ରାତି ଦଶଟା ପାଖାପାଖି ହେଲା୤ ଆମେରିକୀୟଙ୍କର ଖାଦ୍ୟପାନୀୟ ପର୍ବର ଅନ୍ତ ହେଉ ନଥାଏ୤ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କର ସିଗାରଟା ଆଖୁପରି ବଡ଼ ହୋଇଥିବାରୁ ସରିବାର ନାଁ ଧରୁ ନଥିଲା୤ ଧୂଆଁ ସହି ନପାରି ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣରୁ ଚୀନୀୟ ଯାତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ଛୋଟ ବ୍ୟାଗ୍‌ଟିକୁ ଧରି ଖୁଁ ଖୁଁ କାଶି ବାଥ୍‌ରୁମ୍‌କୁ ଗଲେ୤

ଆମେରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଖାଇବା ପ୍ଲେଟ୍‌, କଣ୍ଟା ଚାମଚ୍‌ ହଟିଗଲା ପରେ ବି ପିଇବା ସରିନଥିଲା୤ ସେ ନିଜ ଆଡୁ ସଫେଇ ଦେଉଥିଲେ- ନିଦ ଆସିବା ପାଇଁ ଆଉ ଦୁଇ ପେଗ୍‌୤

କିଛି ସମୟ ପରେ ଚୀନୀୟ ଯାତ୍ରୀ ଫେରିଆସି ଉପର ବର୍ଥକୁ ଗଲେ୤ ଏକ ଆସନ୍ନ ମରଣ ଝିଟିପିଟି ପରି ସେ ଗୋଡ଼ ହାତ ଛାଟିଲେ, ପିଟିଲେ୤ ସେଣ୍ଟର ଟେବୁଲ ଉଠାଇବାକୁ ଆସିଥିବା ବିୟର୍‌ର ଭୟ ପାଇ କହିଲା- ସାର୍‌, ଟ୍ରେନ୍‌ ସୁପରିଣ୍ଟେଣ୍ଡେଣ୍ଟକୁ ଡାକିବି କି ?

ଆଫ୍ରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀ କହିଲେ- ନାଁ ନାଁ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନା୤ ଏଇଟା ତାଙ୍କର ନିଦ୍ରା ଯିବାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପର୍ବ୤ ସେ ଡ୍ରଗ୍‌ସ ସେବନ କରିଆସିଛନ୍ତି୤ ଭାରତୀୟ ଯାତ୍ରୀ ବିଛଣାରେ ପଡ଼ି ଏକଡ଼ ସେକଡ଼ ହେଉଥିଲେ୤ ଭାବୁଥିଲେ- ଧନ୍ୟ ଏହି ସର୍ବଂସହା ଟ୍ରେନ୍‌୤ ଗଞ୍ଜୋଡ଼, ନିଶାଖୋର, ଜୁଆଚୋର, ଚାଲବାଜ, ଧପାବାଜ, ଦୁଃଖୀରଙ୍କି, ରୋଗୀ, ରାଗୀ, ବୈରାଗୀ- ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବହମାନ କାଳରୁ ସେ ବୋହି ଧରି ଚାଲିଛି୤ କାହାପ୍ରତି ଅସୂୟା ନାହିଁ୤ କାହା ପାଇଁ ଭେଦଭାବ ନାହିଁ, ଦ୍ବେଷ ନାହିଁ, ବିଦ୍ବେଷ ନାହିଁ୤ କାହା ପ୍ରତି ଭ୍ରୁକୁଞ୍ଚନ ଅବା ନାସିକା କୁଞ୍ଚନ ନାହିଁ୤ ଆମେରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀ ଏଥର ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ତୋଷାମଦ କରିବାକୁ କହିଲେ- ସ୍ବାମିଜୀ ! ଆପଣଙ୍କର କ’ଣ କିଛି ନିଦ ଔଷଧ ଦରକାର ହୁଏନି ?

ସ୍ବାମିଜୀ ହସିଲେ ଏକ ରହସ୍ୟମୟ ହସ୤ ସେ ଉଠି ବସିଲେ୤ ବର୍ଥ ତଳୁ ତାଙ୍କର ସୁଟ୍‌କେଶ ଖୋଲିଲେ୤ ସୁଟ୍‌କେଶ ଭିତରୁ ବାହାର କଲେ ଏକ ଛୋଟ ପେଡ଼ି୤

ପ୍ରଥମେ ପେଡ଼ି ଉପରେ ଗୋଟିଏ ସରୁ ଚାପଡ଼ ଦେଲେ୤ ପେଡ଼ିରେ ମୁହଁ ଖୋଲି କହିଲେ- ଉଠ୍‌ ବେଟା, ଆ, ଚୁମାଟେ ଦେ୤ ନିଦ ଆସୁନି୤

ତାଙ୍କ ପୋଷା ଜୀବଟି ଗହନ ନିଦରେ ଶୋଇ ଯାଇଥିଲା୤ ସେ ତା’ର ଲାଞ୍ଜରେ ଚାପୁଡ଼ାଟିଏ ଦେଲେ୤ ସେ ଫଁ ଶବ୍ଦକରି ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଲା୤ ସ୍ବାମୀଜୀଙ୍କର ଦୋଳାୟମାନ ପାପୁଲିକୁ ଦୁଇଥର ଦଂଶିଲା୤ ପୋଷା ଜୀବଟିର ଝାଉଁଳି ଯାଉଥିବା ଫଣାରେ ସ୍ବାମିଜୀ ଗୋଟିଏ ସରୁ ଚୁମ୍ବନ ଦେଇ ତାକୁ ପେଡ଼ି ଭିତରେ ପୂରାଇ କହିଲେ- ଯା, ବେଟା ଶୋଇଯା୤

ଆମେରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀ ମୁହଁରେ ମଦ ଗ୍ଲାସ୍‌ ସହ ଏକ ‘ଷ୍ଟାଚ୍ୟୁ’ ବନିଗଲେ୤ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଅର୍ଦ୍ଧଦଗ୍ଧ ସିଗାର ଟି ତଳେ ଖସିପଡ଼ିଲା୤ ଚୀନୀୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ଛଟପଟ ହେବା ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା୤

କହିବା ବାହୁଲ୍ୟ ଯେ, ଏଥୁ ଅନ୍ତେ ଜଣକ ପରେ ଜଣେ ଏମିତି ତିନି ବିଦେଶୀ ବେଙ୍ଗପରି ଫକ୍‌ ଫକ୍‌ ଡେଇଁ କମ୍ପାଟମେଣ୍ଟରୁ ନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଗଲେ୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
କୃପାସାଗର ସାହୁ, ଭୁବନେଶ୍ବର
ରେଳବାଇର ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀଭାବେ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା କୃପାସାଗର ସାହୁ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ କବି, ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ, ଗାଳ୍ପିକ ଏବଂ ଔପନ୍ୟାସିକ ଭାବେ ପରିଚିତ୤ ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ ସମସ୍ୟା ସହିତ ସାଧାରଣଲୋକଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନଯାପନ ଶୈଳୀ ଉପରେ ହିଁ ତାଙ୍କର ଲେଖାଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ପର୍ଯ୍ୟବେଶିତ୤ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ଉପରେ ଫର୍ଚ୍ଚା ଆକାଶ-କବିତା ସଙ୍କଳନ, ନାଁ ମୋ ରେଳଗାଡ଼ି-ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ, ଶୁଆ କହେ ଶାରୀଲୋ-କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ସଙ୍କଳନ ସହିତ ଶ୍ରାବଣର ସକାଳ-ଉପନ୍ୟାସ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ୤
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୨୨ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. ଅମୂଲ୍ୟ ମାଝୀ |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୬, ୨୦୧୨ - ୧୨:୧୫ ଅପରାହ୍ନ

    ଭଲ ହୋଇଛି

  • ୨. ଅବିନାଶ ସାମଲ |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୭, ୨୦୧୨ - ୩:୩୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା

  • ୩. ସରୋଜ ସାହୁ |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୭, ୨୦୧୨ - ୧୨:୫୫ ଅପରାହ୍ନ

    ଶୟନ କାଳରେ ଏକମାତ୍ର ଭଗବତ୍ ଚିନ୍ତାହିଁ ସୁନିଦ୍ରା ପ୍ରଦାନ କରେ – ଏ କଥା ବିଦେଶୀମାନେ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ ୤

  • ୪. ହିମାଂଶୁ ରଞ୍ଜନ ଦାଶ୍ |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୧:୦୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ହାଃ, ହାଃ, ଅତି ସୁନ୍ଦର

  • ୫. ନୃସିଂହ ଚରଣ ପଣ୍ଡା |  ମେ ୪, ୨୦୧୨ - ୧୦:୨୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ସତରେ ଆମ ଓଡ଼ିଆ କେତେ ଭଲ୤

  • ୬. ସୁକାନ୍ତ ଦଳାଇ |  ମେ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୮:୦୪ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା୤

  • ୭. ପବିତ୍ର କୁମାର୍ ନନ୍ଦ |  ମେ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୧:୦୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ଗପ ହୋଇଛି,

  • ୮. sambit kumar jena |  ମେ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୨:୩୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    bahut bhala lagila…
    we learn a lot from journey..specially meeting strangers
    in train .
    .dont mind
    actually odia type kariba pain teke pratice karibaku padiba
    and i will
    thak u

  • ୯. ରବୀନ୍ଦ୍ର କୁମାର ସାମନ୍ତରାୟ |  ମେ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୩:୪୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ ଭଲ ପ୍ରୟାସ ୤ ଓଡିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ବ ଦରବାରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରାଇବାରେ ଏକ ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ ୤ ଅନନ୍ୟ ପତ୍ରିକା ନିଶ୍ଚୟ ୤ ଅନେକ ଅନେକ ଧନ୍ୟବାଦ ୤

  • ୧୦. sanat |  ମେ ୧୯, ୨୦୧୨ - ୭:୩୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    A beautiful reading.

  • ୧୧. abhimanyu behera |  ମେ ୨୧, ୨୦୧୨ - ୬:୦୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    e galpati bahut sundar heichhi.. galpika nku asesh asesh dhanyabad

  • ୧୨. ଗିରିଜା |  ମେ ୨୧, ୨୦୧୨ - ୬:୧୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଲେଖା, ଧନ୍ୟବାଦ୤

  • ୧୩. ପ୍ରମୋଦ କୁମାର ନାୟକ |  ମେ ୨୪, ୨୦୧୨ - ୧୦:୩୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଗଳ୍ପଟି ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହୋଇଛି |

  • ୧୪. ଚିରଞ୍ଜିବି ବେହେରା |  ମେ ୨୯, ୨୦୧୨ - ୧୨:୪୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଭଲ ହେଇଛି୤ ଶେଷକୁ ଟିକିଏ ସନ୍ଦେହ ରହିଗଲା୤ ସ୍ବାମୀଜୀ କଣ ସେବନ କଲେ ? ଆହୁରି ଏପରି ଅନେକ ଗଳ୍ପ ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଧନ୍ୟବାଦ୤

  • ୧୫. ରଞ୍ଜନ କୁମାର ପଣ୍ଡା ପ୍ରିୟାଂଶୁ ଶେଖର ପଣ୍ଡା |  ଜୁନ୍ ୪, ୨୦୧୨ - ୧୨:୨୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ପ୍ରିୟାଂଶୁ ଶେଖର ପଣ୍ଡା

  • ୧୬. ରଶ୍ମି ପରିଡା |  ଜୁନ୍ ୮, ୨୦୧୨ - ୯:୪୩ ଅପରାହ୍ନ

    ଭଲ ତ ଲାଗିଲା କିନ୍ତୁ …..

  • ୧୭. ସୁସାନ୍ତ ସିହଂ |  ଜୁନ୍ ୧୬, ୨୦୧୨ - ୬:୨୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବହୁତ୍ ଭଲ ଲାଗିଲା

  • ୧୮. ବିଶ୍ବମ୍ଭର ଦାଶ |  ଜୁନ୍ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୨:୩୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ବାସ୍ତବିକ୍ ଗଳ୍ପଟି ଭାରି ଭଲ ଲାଗିଲା ୤

  • ୧୯. ଅଶୋକ କୁମାର ସାହୁ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୪, ୨୦୧୨ - ୧୦:୫୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ହାଃ, ହାଃ, ….. ଯା ବେଟା ଶୋଇଯା, ଫୁଲ ବୋବାଲିଆ ହେଇଛି.

  • ୨୦. ଭସ୍କର ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୧:୪୨ ଅପରାହ୍ନ

    ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନଲୋଭା ହୋଇଛି! ବିଶ୍ବ ଦରବାରରେ ଭାରତକୁ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର
    ସ୍ଥାନ ଦେଇ ଲେଖକ ତାଙ୍କ ସୃଜନଶୀଳତାର ପ୍ରମାଣ ଦେଇଛନ୍ତି!
    ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ୍!

  • ୨୧. Raju |  ଜାନୁଆରୀ ୨୨, ୨୦୧୩ - ୬:୩୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    bahut bhala..

  • ୨୨. ଶୁଭେନ୍ଦୁ ସାହୁ, ଢେ଼ଙ୍କାନାଳ, ଓଡ଼ିଶା |  ଜୁଲାଇ ୩, ୨୦୧୭ - ୨:୫୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ଯେସକୁ ତେସା ହାରାମ ଜାଦା କୁ ଟାଙ୍ଗିଆ ଫସା

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤