ନବ ପ୍ରତିଭା

ଲୁଡୁ ଖେଳ
|- ବିଭୁ ସାମନ୍ତ
କାନ୍ଦୁଛି ପତିତ ସିଂହ ଦୁଆରେ
|- ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମିଶ୍ର, ପାତ୍ତପାଟ୍ଟନମ୍‌, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌(ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ)
ପୁଅ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର
|- ଶକ୍ତି ସିଆ,ଗଞ୍ଜାମ

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ‘ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶନ’ ସୁବିଧା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ବଦଳରେ ନିମ୍ନରୁଚିର ସାହିତ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି କି ?

ମତଦାନ ଫଳାଫଳ

ଲେଖକ ଓ ଲେଖିକା

ବ୍ରଜନାଥ ରଥ
ସନତ୍‌ ରାୟ
ଅନନ୍ତ ପଟ୍ଟନାୟକ
ଫତୁରାନନ୍ଦ
ସାର୍‌ ବାସୁଦେବ ସୁଢ଼ଳଦେବ
ନୀଳକଣ୍ଠ ଦାସ

ସ୍ବାର୍ଥର ବନିତା ଅଟେ ତୋଷାମୋଦ
ଭୟ, ମିଥ୍ୟା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,
ରାଜ୍ୟରେ ବିପ୍ଳବ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ
ଏମାନେ ହେଲେ ଏକତ୍ର


-ଉତ୍କଳଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଦାସ

କେମିତି ଅଛି ଝିଅ
 |- ଦେବପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଦର୍ଶୀ ଚକ୍ର
 
 
ତା: ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୫, ୨୦୧୨  
ମୂଳ ପୃଷ୍ଠାଗଳ୍ପଆଧୁନିକ
 

ଠନ୍‌ ଠନ୍‌ ଠନ୍‌୤

ସାରା ସଂସାରଟା ଶୋଇଗଲା ପରେ ଦରୱାନ ରାତି ଅଧରେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ବାରଥର ଆଉ ଏଗାରଥର କରି ଘଣ୍ଟା ବାଡ଼ାଏ୤ ଓ! କି ବିରକ୍ତିକର ଆଉ ଭୟାନକ ଶବ୍ଦ ସିଏ୤ ରେସିଡ଼େନ୍ସିଆଲ ସ୍କୁଲ୤

ମୁଁ ରାତି ଅଧରେ ବରାବର ଏଇ ଶବ୍ଦରେ ଡରେ୤ ସତେକି ଛାତିରୁ ଅତଡ଼ା ଖସି ଯାଉଛି୤ ନିଦ ନହେଲେ ଲାଗେ ମତେ କିଏ ଡାକୁଛି୤ କିନ୍ତୁ କି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି, ମୋ ପ୍ରତି କାହାର ବା କି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥାଇପାରେ ! ମୁଁ ବିରକ୍ତ ହୋଇଯାଏ୤ ରାଗିଯାଏ, କ୍ରୋଧ ପରମଶତ୍ରୁ ଏକଥା ଜାଣି ସୁଦ୍ଧା୤ ମୋ ନିଦ ପୁରାପୁରି ଭାଙ୍ଗିଯାଏ୤ କାନ ଡେରି ଭଲ କରି ଶୁଣେ୤ ମୁଁ ଆଉ ଦୁଃସ୍ବପ୍ନ ଦେଖୁନାହିଁ ତ ! ନାଁ ଶବ୍ଦଟା ସ୍ପଷ୍ଟ ଶୁଭୁଛି୤ ତକିଆରେ ମୁହଁ ଗୁଞ୍ଜି ଶୋଇପଡ଼େ୤

ଅତି ସାନବେଳେ ରାତି ଅଧରେ ବଗିଚାର ବଡ଼ ପଣସ ଗଛର ଡାଳ ବିନା କାରଣରେ ଦୋହଲିଗଲେ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ୤ ମୁଁ ସେତେବେଳେ ଜେଜିମା’କୁ ଉଠେଇ ପକାଏ୤ ସିଏ ରାଗିମାଗି ହେଲେ, କହେ କେହିଜଣେ ଆସି ମୋତେ ମାଡ଼ିବସୁଛି ଜେଜିମା‘୤ ଦିନେ ମୁଁ ହାଉଳି ଖାଇଲି୤ ଜେଜିମା କହିଲା ‘ଇଲୋ କ’ଣ ହେଲା୤’ ଘରସାରା ଲୋକ ଉଠିଆସି ଦେଖିଲେ ମୁଁ ନାଚୁଛି୤ ମତେ ଟେକି ନେଇ ଅନେକ କଥା ପଚରାଉଚୁରା କଲେ୤ ସକାଳେ ଜଣେ ଗୁଣିଆ ଆସି ମତେ ଝାଡ଼ଫୁଙ୍କା କଲା୤ ହେତୁ ହେଲା ଦିନରୁ ମୋର ଭୂତ ପ୍ରେତ ପ୍ରତି ଅଗାଢ଼ ବିଶ୍ବାସ୤ ଏହି ଘଟଣା ପରଠୁ ମୁଁ ଏକୁଟିଆ ରହିବାକୁ ପ୍ରବଳ ଡରେ୤


ଏହିପରି ଅନେକ ଘଟଣା୤ ସେସବୁ ମନେପକାଇ କି ଲାଭ୤ ବିସ୍ମିତା ନିଜ ମନଭିତରେ ଭାବୁଥିବା ଅନେକ ଅପଚିନ୍ତାକୁ ସେଇଠି ରଖିଲା୤ ଘରସାରା ଅନ୍ଧାର ତିମିରେ୤ ସମସ୍ତେ ଯିଏ ଯେମିତି ଶୋଇ ପଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏକମାତ୍ର ଚେଇଁଚି ସିଏ୤ ସାମ୍ନା କବାଟ ସେ ପାଖ ଡାଇମଣ୍ଡ କଟିଙ୍ଗରେ ଗୋଟେ ଛାୟାମୂର୍ତ୍ତି ଯେମିତି ଅପସରି ଗଲା୤ ବସ୍ମିତା କ’ଣ ଭାବି ପାୟଲ ଦେୱାଙ୍ଗନ (କ୍ଲାସ୍‌ ନାଇନ୍‌) କୁ ହଲେଇ କହିଲା, ‘ସି ସମବଡ଼ି ଇଜ୍‌ ଦେୟାର୤’ ପାୟଲ ନିଦ ବାଉଳାରେ କହିଲା ହ୍ବାଟ ହାପେନ ?
ଏହିପରି ଅନେକ ଘଟଣା୤ ସେସବୁ ମନେପକାଇ କି ଲାଭ୤ ବିସ୍ମିତା ନିଜ ମନଭିତରେ ଭାବୁଥିବା ଅନେକ ଅପଚିନ୍ତାକୁ ସେଇଠି ରଖିଲା୤ ଘରସାରା ଅନ୍ଧାର ତିମିରେ୤ ସମସ୍ତେ ଯିଏ ଯେମିତି ଶୋଇ ପଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏକମାତ୍ର ଚେଇଁଚି ସିଏ୤ ସାମ୍ନା କବାଟ ସେ ପାଖ ଡାଇମଣ୍ଡ କଟିଙ୍ଗରେ ଗୋଟେ ଛାୟାମୂର୍ତ୍ତି ଯେମିତି ଅପସରି ଗଲା୤ ବସ୍ମିତା କ’ଣ ଭାବି ପାୟଲ ଦେୱାଙ୍ଗନ (କ୍ଲାସ୍‌ ନାଇନ୍‌) କୁ ହଲେଇ କହିଲା, ‘ସି ସମବଡ଼ି ଇଜ୍‌ ଦେୟାର୤’ ପାୟଲ ନିଦ ବାଉଳାରେ କହିଲା ହ୍ବାଟ ହାପେନ ? ତା’ର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖି ବିସ୍ମିତା ପାତ୍ର କୌଣସି ସାହାସ ସଞ୍ଚୟ ନକରି ଏକଦମ୍‌ ଚୁପ୍‌ ହେଇଗଲା୤ ମୁହଁ ଜାକି ଶୋଇ ପଡ଼ିଲା୤ ମନେ ମନେ ଭାବିଲା ଯେଉଁଠି ଘର ଲୋକ ତା’ର ହେଲେନି ତା’କଥା ଆଉ କିଏ ଶୁଣିବାକୁ ଯିବ୤

ବିସ୍ମିତା ଆଜିକାଲି ସବୁଠି ନିଜକୁ ଅସୁରକ୍ଷିତ ମନେ କରୁଛି୤ କ୍ଲାସ୍‌ରୁମରେ ଏମିତିକି ଡର୍ମିଟାରୀରେ ବି୤ ତା’ର ବଢ଼ନ୍ତା ଯୌବନ କ’ଣ ତା’ର ଶତ୍ରୁ୤ ହେଲେ ସିଏ କ’ଣ କରିପାରିବ୤ ସମସ୍ତେ ଯେମିତି ତାକୁ ଲୋଲୁପ ଆଖିରେ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି୤ ତାକୁ ନେଇ ଘରେ ବାହାରେ ସମସ୍ତେ ବ୍ୟସ୍ତ୤ କୁଆଡ଼େ ତା’ର ବୟସ ବଢ଼ିଯାଇଛି, ସିଏ ବଡ଼ ହୋଇଯାଇଛି୤ ସେଇଥିଲାଗି ତ ସିଏ ରେସିଡ଼େନ୍ସିଆଲ୍‌ ସ୍କୁଲରେ ପଢୁଛି୤ ବାପାଙ୍କର ଯେତେସବୁ କଥା, କାଳେ ସିଏ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ହେବ୤

ଘରେ ଥିଲାବେଳେ ତାକୁ ବାପା ଗୋଡ଼େ ଗୋଡ଼େ ଜଗୁଥିଲେ୤ କାଳେ ତା’ର ପାଦ ଖସିଯିବ୤

ଆଇସ୍‌କ୍ରିମ ବାଲା, ଘରପାଖ ପାନ ଦୋକାନୀ, କ୍ଷୀରବାଲା, ପଡ଼ୋଶୀ ଘରର ଲିଟୁ, ଗାଁର ଲେଖାଜୋଖା ଦାଦା, ମାମୁଁ ସମସ୍ତେ ତା’ପାଖରେ ଯେମିତି କିଛି ଗୋଟେ ଖୋଜୁଥାଆନ୍ତି୤ ସେମାନଙ୍କ ଆଖି ସବୁବେଳେ ତା’ରି ଉପରେ ପହଁରି ବୁଲେ୤ ଟାଇଟ୍‌ ଫିଟିଙ୍ଗ୍‌ ଜାମା ଦେହରୁ କେଉଁଠି କିଛି ଅନାବୃତ ଜିନିଷକୁ ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଟାକି ବସିଥାଆନ୍ତି ଦେଖିବାକୁ୤

ବହୁ ସମୟରେ କଲୋନୀର ଯୁବକମାନେ ଆମ ଘରକୁ ବିନା କାରଣରେ ଆସନ୍ତି୤ ସେମାନେ ସୁଯୋଗ ଉଣ୍ଡୁଥାନ୍ତି ମୁଁ ଯେମିତି ଟିକେ ଦର୍ଶନ ଦିଏ୤ ଆସିବାର କାରଣଟା ପଚାରି ଦେଇ ମୁଁ ଧଡ଼୍ କରି କବାଟ ପକାଇ ଦିଏ୤ ମୋ ଛାତିରେ ବିଜୁଳି ଖେଳିଯାଏ୤ ଝାଳ ସରସର୍‌ ହେଇଯାଏ୤

ବାପାଙ୍କର ସରକାରୀ ଚାକିରି୤ ବହୁ ଝିନଝଟ୍‌୤ ବଦଳି ପାଲାରେ ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର ଅଧେଯାଗା ବୁଲି ସାରିଲୁଣି୤ ପୁରୀରେ ଥିଲାବେଳେ ଭାରି ଭଲ ଲାଗୁଥିଲା୤ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦର୍ଶନ ତା’ ସାଙ୍ଗକୁ ମନୋରମ ସମୁଦ୍ର ବେଳା୤ ହେଲେ ସବୁବେଳେ ଭିଡ଼୤ ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଭିଡ଼ ହେଲେ ତ ଭାରି ପ୍ରବ୍ଲେମ୤ ଲୋକଗୁଡ଼ାକ ଦେହରେ ଘଷି ହେଇଯାଆନ୍ତି୤ ତାକୁ ଆକ୍ତାମାକ୍ତା ଲାଗେ୤ ଥରେ ସିଏ ଭିଡ଼ ଭିତରେ ଫସି ଯାଇଥିଲା୤ ଘରକୁ ଫେରିଲା ବେଳକୁ ତା’ ଦେହ ଭାରି ଦରଜ ଳାଗୁଥିଲା୤ ଗୋରା ଦେହରେ ଠାଏ ଠାଏ ନାଲି ଦାଗ୤

ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ରେ ମୁଁ ଭାରି ଖୁସିରେ ଥିଲି୤
କିନ୍ତୁ ସେଠି ବି ସେଇ ନାଟ୤ ମୋ ଆଡ଼କୁ ସମସ୍ତେ ଚାହାଁନ୍ତି୤

ଭୋର୍‌ରୁ ଫୁଲ ଆଣି ଯିବାଥିଲା ଗୋଟେ ବହୁଦିନର ଅଭ୍ୟାସ୤ ଷ୍ଟାଣ୍ଡାର୍ଡ଼ ସିକ୍ସ୍‌ରେ ପଢୁଥିଲି୤ ଘରପାଖ ଆମ ମନ୍ଦିର ନନାଙ୍କୁ ମୁଁ ସବୁଦିନ ଫୁଲ ଦିଏ୤ ଦିନେ ସିଏ ମୋ ହାତ ଧରିଲେ୤ ମୁଁ ଛାଡ଼ କହିଲାରୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ୤ ବହୁ ସମୟଧରି ମୋ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ରହିଲେ୤ ଦିଶୁଥିଲେ ସିଏ ଭାରି ଭୟଙ୍କର୤ ମୁଁ ସେଠୁ ଦୌଡ଼ି ପଳେଇ ଆସିଲି୤ ବୋଉ ମତେ ସେଇ ଦିନରୁ ଫୁଲ ତୋଳିବାକୁ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ୤

ଟିଟିଲାଗଡ଼ରେ ଥିଲାବେଳେ ମୁଁ ଥିଲି ସେ ଅଞ୍ଚଳରେ ସବୁଠୁ ପପୁଲାର୤ ନଗେନ ବାବୁଙ୍କ ଝିଅ ବିସ୍ମିତା କହିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖି ଖୋସି ହେଇଯାଉଥିଲା୤ ବୁଢ଼ୀମାନେ କହୁଥିଲେ ଗୋଟିଏ ଚାଉଳରେ ଗଢ଼ା୤ ଟୋକାମାନେ କହୁଥିଲେ ମାଷ୍ଟର ପିସ୍‌୤ ମୁଁ ରାସ୍ତାରେ ଗଲେ ଶୁଶୁରୀ ବାଜୁଥିଲା୤ ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଟିଉସନ୍‌ ପଢ଼ିବାକୁ ଖାଲି ଯାହା ଘରୁ ବାହାରେ୤ ପରିଡ଼ା ସାର୍‌ଙ୍କ ଆଖି ଓଃ କି ଭୟଙ୍କର ସତରେ ! ସେ ସବୁବେଳେ ମତେ ଏମିତି ଚାହିଁଥାନ୍ତି କାହିଁକି କେଜାଣି ? ସମସ୍ତେ ଭାବୁଛନ୍ତି ମୋ ସୁନ୍ଦରପଣ ଯୋଗୁଁ ଏତେ ସବୁ ଘଟଣା ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟୁଛି୤ ମୁଁ କିନ୍ତୁ ନିରୁପାୟ୤

ପୃଷ୍ଠା ସଂଖ୍ୟା : 1 2

ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ :
  ଲେଖା ପଠାନ୍ତୁ - ନିୟମାବଳୀ →
 
ଦେବପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଦର୍ଶୀ ଚକ୍ର, ଭୁବନେଶ୍ବର
ଦେବପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଦର୍ଶୀ ଚକ୍ର
ଜଣେ ଯୁବ ସାମ୍ବାଦିକ ସହିତ ସାହିତ୍ୟିକ ଭାବେ ଦେବପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଦର୍ଶୀ ଚକ୍ର ଓଡ଼ିଆ ପାଠକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଏକ ପରିଚିତ ନାମ୤ କବିତା, ଗଳ୍ପ ପ୍ରବନ୍ଧ ସହିତ ଫିଚର ଓ ସମାଲୋଚନାମୂଳକ ଆଦି ଲେଖା ଲେଖି ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛନ୍ତି୤ ଏହା ସହିତ ସେ ବିଭିନ୍ନ ଯୁବସାହିତ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି୤ ଏହା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରମୁଖ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କୀତ କର୍ମଶାଳା ଓ ଆଲୋଚନା ଆଦିରେ ଯୋଗଦେଇଛନ୍ତି ସେ୤ "ପର୍ବ"... [ କ୍ରମେ ସବିଶେଷ ]
 

ମତାମତ ସଂଖ୍ୟା - ୧୩ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?

  • ୧. Biswaranjan mishra |  ଏପ୍ରିଲ୍ ୨୮, ୨୦୧୨ - ୧୦:୪୬ ଅପରାହ୍ନ

    Nice…

  • ୨. Saroj Biswal |  ମେ ୩, ୨୦୧୨ - ୩:୨୩ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Every where this scavengers are there, we need to recognise the beats of the child else they will fall from roof top.

  • ୩. Debapriya Priyadarshi Chakra |  ମେ ୮, ୨୦୧୨ - ୨:୦୭ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    thanx Biswajit babu & saroj babu for ur valuable words.

  • ୪. Gyanaranjan Mohanty |  ମେ ୧୦, ୨୦୧୨ - ୨:୧୫ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    I read this story in a flow. no bound to stay, language & narration impress me a lot.

  • ୫. pradyumna rout |  ମେ ୧୨, ୨୦୧୨ - ୧୦:୪୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    bahut bhala gapatia hoichhi

  • ୬. ଆଦିତ୍ୟ |  ମେ ୨୯, ୨୦୧୨ - ୭:୩୯ ଅପରାହ୍ନ

    It is nice

  • ୭. abhimanyu behera |  ଜୁନ୍ ୮, ୨୦୧୨ - ୪:୧୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    very good story….. i like this type of story

  • ୮. Bibhu prasad Mohaptra |  ଜୁନ୍ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୨:୦୮ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    kemiti achi jhia realy one of the best narrted story

  • ୯. Aditya Mishra |  ଜୁନ୍ ୧୩, ୨୦୧୨ - ୨:୧୦ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    nice one, I enjoyed a lot.

  • ୧୦. ଅଶୋକ କୁମାର ସାହୁ |  ଅଗଷ୍ଟ୍ ୪, ୨୦୧୨ - ୧୦:୩୧ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    ତୋ ଗପଟିକୁ ପଢିଲି, ଭଲ ଲାଗିଲା

  • ୧୧. sudhansu pati, Bangalore |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୨୦, ୨୦୧୨ - ୩:୨୯ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    Nice story , enjoyed a lot

  • ୧୨. sriyanshu, sriharikota |  ଡିସେମ୍ବର୍ ୨୦, ୨୦୧୨ - ୩:୩୬ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    sir gapata bhala lagila

  • ୧୩. debendra lenka, cuttack,odisha |  ମେ ୧୧, ୨୦୧୩ - ୧୨:୫୨ ପୂର୍ବାହ୍ନ

    that’s a very reallistic story.

ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ?
କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ keyboardର F12 ବୋତାମ୍ ଟିପି ଓଡିଆରେ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ କିମ୍ବା ଓଡିଆ କି-ବୋର୍ଡ୍ ( ପୃଷ୍ଠାର ଶୀର୍ଷ-ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ବରେ ) ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ଲେଖନ୍ତୁ୤ ଓଡିଆ ଲେଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିଶେଷ softwareର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ୤




ବି.ଦ୍ର: ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଗୋପନୀୟତା ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ନିଜର ଇ-ମେଲ୍ କିମ୍ବା ଫୋନ୍ ନଂ ଏହି ମତାମତ ବିଭାଗରେ ପ୍ରକାଶ ନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ୤